Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013

Τεχνική διαλογισμού


Ο διαλογισμός είπαμε ότι σημαίνει* ... χωρίζω τον λογισμό μου.... όταν χωρίζω τον λογισμό μου είναι μία διαδικασία που την κάνουμε έτσι κι αλλιώς στην καθημερινότητά μας με τις δουλειές μας... χωρίζουμε ποιες θα γίνουν πρώτα και ποιες μετά. Έχουμε δηλαδή μία ροή. 



Το μυαλό μας όμως δεν έχει μία ροή όλη τη μέρα, κάθε μέρα. Είναι πολλές στιγμές της μέρας που δουλεύει μόνο του ανεξέλεγκτα, με αποτέλεσμα να μας "τρώει" ώρες από τη ζωή μας. 
Μπορούμε λοιπόν με μέσο τον διαλογισμό ( μία περιουσία που μας άφησαν οι Αρχαίοι Φιλόσοφοι) να εκπαιδεύσουμε σιγά το μυαλό μας. 
* στη δημοσίευση : 3 δρόμους  μας έμαθαν οι Αρχαίοι μας Φιλόσοφοι... 


Τεχνική διαλογισμού 


Επιλέγω το χώρο που θα κάνω τον διαλογισμό.
Η επιλογή του χώρου είναι ανάλογη με εσάς. Σε ποιο μέρος του σπιτιού σας νιώθετε πιο άνετα. Αν θα καθίσετε σε καρέκλα ή κάτω, είναι καθαρά δική σας επιλογή.
Έχετε δίπλα σας ένα τετράδιο ή μπλοκ και ένα στυλό ή μολύβι.
Ρυθμίστε ένα ξυπνητήρι στην αρχή στα 2-3 λεπτά.     

Ο τρόπος του διαλογισμού
Αφού έχω πάρει τη θέση που με βολεύει, έχω ρυθμίσει το ξυπνητήρι και έχω δίπλα μου χαρτί και στυλό, χωρίς καμία κατεύθυνση αφήνω το μυαλό μου να ταξιδέψει με όποιο τρόπο θέλει αυτό χωρίς να του βάλω ούτε ένα φραγμό.
Αφού τελειώσει ο χρόνος, παίρνω το τετράδιο και γράφω ποια σκέψη κυριαρχούσε στο μυαλό μου. Ενδεχομένως να είναι κάτι που με απασχολεί στο σήμερα μου, στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Τι θα γίνει με τη δουλειά.. ( για παράδειγμα )

Αφού επιλέξετε την πρόταση τη γράφετε στο τετράδιο



Τι θα γίνει με τη δουλειά

Από κάτω από την πρόταση καταγράφω τα συναισθήματα που με κυριεύουν όταν σκέφτομαι αυτήν την κατάσταση
 Παράδειγμα:
Άγχος, πανικός, θυμός, οργή, θλίψη

Στη συνέχεια επιλέγω τη στοχαστική διαδρομή τοποθετώντας έναν στόχο ως προς τη δουλειά. Την στοχαστική διαδρομή την κάνω για 10 λεπτά της ώρας πάλι με ξυπνητήρι και καταγράφω στο χαρτί κάθε μου σκέψη- πρόταση που μου έρχεται στο μυαλό, δεν απορρίπτω τίποτε.

Θέλω τη δουλειά μου ( στόχος )
ερωτήσεις που θέτω σε μένα:
Τι μπορώ να κάνω?  
Ποια βήματα μπορώ να ακολουθήσω?

Δεν υπάρχει περίπτωση να θέσω ένα ερώτημα μέσα στο μυαλό μου και σε βάθος χρόνου να μη μου δώσει την απάντηση. Εκεί είναι η απάντηση, μέσα στο μυαλό μου. Μόνο που θέλει υπομονή και επιμονή για να την ακούσω.
Άρα αφού η δουλειά μου ( ως παράδειγμα) είναι η σκέψη που κυριαρχεί, με αυτόν το στοχασμό θα ασχοληθώ μέχρι να βρω την άκρη.
Τη στοχαστική αυτή διαδρομή μπορεί να τη δουλεύω μέρες. Όσο πιο πολλές μέρες τη δουλεύω τόσο πιο γρήγορα θα πάρω την απάντηση.
Δωροθέα