Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

Συναίσθημα εχθρός ή βοηθός ? ( μέρος δεύτερο )

Τα αρνητικά συναισθήματα έχουν σαν βάση τους το φόβο.
Ο θυμός, η  λύπη, η  θλίψη, ο  πόνος, η ενοχή, οι  τύψεις, η μομφή, η  οργή, η πίκρα, η επιθυμία για εκδίκηση, αυτά είναι τα αρνητικά συναισθήματα. Ο φόβος είναι το κυριότερο αρνητικό συναίσθημα ενάντια της αγάπης. Όταν γεννιέται ένας άνθρωπος κατά τον Πλάτωνα έχει μόνο δύο φόβους όπως αναφέραμε νωρίτερα, του κρότου και του ύψους. 
Μετά δημιουργούνται όλοι οι υπόλοιποι μέσα από τα αρνητικά συναισθήματα. Αν τα κοιτάξετε καλύτερα τα αρνητικά συναισθήματα θα δείτε ότι, θυμώνω από φόβο, έχω θλίψη από φόβο, έχω ενοχές από φόβο. 
Πώς γεννιέται ο φόβος? Από φόβο «βολεύεσαι» σε καταστάσεις και γεγονότα. Μένουμε και υπομένουμε επειδή δεν έχουμε το σθένος να τολμήσουμε μια αλλαγή.  Τη θέλουμε, όμως δεν βρίσκουμε το κουράγιο να την πραγματοποιήσουμε μέσα από φόβο. Ο φόβος είναι αυτό που σε κάνει να προσαρμόζεσαι στην μετριότητα. Ενώ η ψυχή σου «διψάει» για να κάνει διαφορετικά πράγματα, από τα στάνταρ, υποκρίνεσαι ότι δεν θα τα θέλεις με διάφορες λογικές εξηγήσεις, που συνήθως είναι από τον περίγυρο και δεν τολμάς να κάνεις το βήμα που θέλεις πραγματικά στη ζωή σου, από φόβο. Είναι αυτό που σε κάνει να ονειρεύεσαι με την λογική. Κι όμως τα όνειρα ξεφεύγουν από τη λογική και αυτή είναι και η μαγεία τους. Όμως ο φόβος είναι αυτός που όταν εσύ κάνεις ένα όνειρο, μπαίνει η λογική στη μέση, λειτουργεί σαν σφαλιάρα και σου λέει «ξύπνα, αυτά δεν γίνονται» . Κι όμως, αν κάτι το θέλει πραγματικά η ψυχή σου, όσο κι αν φαίνεται παράλογο στα πλαίσια της λογικής οφείλεις να το δοκιμάσεις και να πιστέψεις σε σένα. Όλη η τεχνολογία που σήμερα απολαμβάνουμε ήταν ένα «τρελό» όνειρο κάποιου και ευτυχώς δεν άκουσε τη λογική του.

Ο φόβος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την χαμηλή αυτοεκτίμηση που έχει ο καθένας μας. Γενικά όταν αντιδρούμε κάτω από την πίεση του φόβου, δεν είμαστε εμείς που αντιδρούμε αλλά όλος μας ο περίγυρος. Γιατί στην ουσία αυτός μας κάνει κουμάντο μέσα από τα στάνταρ και τα πρέπει. Από αυτά έχουμε «φορτωθεί» ο καθένας μας αρκετά για να μην πω πολλά. Τα άτομα λοιπόν με χαμηλή αυτοεκτίμηση τα καταλαβαίνουμε όταν έχουν αισθήματα κατωτερότητας και ανασφάλειας. Δυσκολεύονται να έχουν κοινωνικές δεξιότητες και συνήθως έχουν αισθήματα μοναξιάς και απομόνωσης. Αυτό μπορείτε εύκολα να το καταλάβετε σε κάποιον που δεν έχει καλή εικόνα για την εξωτερική του εμφάνιση και δεν βγαίνει εύκολα από το σπίτι του. Δύσκολα όμως θα πει ότι νιώθει άβολα. Άτομα που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση συνήθως κάνουν πράγματα πάντα για τους άλλους και αφήνουν «πίσω» τον εαυτό τους.  Ενδιαφέρονται πολύ για τη γνώμη που έχουν όλοι οι άλλοι γι’ αυτούς και προσπαθούν να είναι τα «καλά παιδιά». Νομίζουν ότι θα ενοχλήσουν και αποφεύγουν να πουν τι θέλουν ή τι δεν θέλουν. Αντιμετωπίζουν με μεγάλη δυσκολία τα θέλω τους και έτσι δεν τα λένε σχεδόν ποτέ ή ακόμη κι αν τα πουν είναι πρόθυμοι να τα πάρουν αμέσως πίσω. Πάντα βλέπουν μόνο την αρνητική πλευρά μιας κατάστασης. Με μεγάλη δυσκολία δέχονται φιλοφρονήσεις και γενικά τους είναι αρκετά «βαρύ» να πάρουν. Έτσι ακόμη κι αν το θέλουν αυτό που θα τους δώσεις, θα προτιμήσουν να αρνηθούν παρά να έρθουν στη δύσκολη θέση να απλώσουν το χέρι. Εκείνη τη στιγμή, αν μπορούσε κανείς να διαβάσει μέσα στα μάτια τους την απόγνωση θα καταλάβαινε και το μέγεθος του πόνου που έχουν αυτά τα άτομα. Δεν έχουν εμπιστοσύνη στις απόψεις τους, κι αν καμιά φορά τολμήσουν να την πουν, νιώθουν να πνίγονται. Δεν κάνουν μεγάλα όνειρα και δεν περιμένουν πολλά από τη ζωή. 

συνεχίζετε ....