Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

Μητέρα – μάνα – μαμά – μανούλα ( μέρος 2ο)

Αυτούς τους όρους καταπίεσης θα πρέπει να τους ανακαλύψουμε έναν- έναν και να ψάξουμε πότε και γιατί τους κάνουμε.


Αλλιώς δεν θα μπορέσουμε να βρούμε ειρήνη, ικανοποίηση, ευτυχία, αρμονία και υγεία.
Στο τετράδιο μου απαντώ στις παρακάτω ερωτήσεις.
Προσπαθώ να βρω πότε θαύμασα τη μαμά μου.
Ποια πράγματα καμαρώνω σε εκείνη?
Τι πιστεύω ότι κατάφερε να μου αλλάξει στον χαρακτήρα μου?
Πόσο πολύ με καταπίεσε στις σπουδές μου?
Πόσο πολύ με καταπίεσε με τις δουλειές του σπιτιού?
Πόσο υπολόγιζε σε μένα και πόσο πίστεψε σε μένα?
Ποια από όλα αυτά τα ακολουθώ ακόμη και σήμερα χωρίς πίστη και εμπιστοσύνη στον εαυτό μου?
Κάθε πότε με βάζω τιμωρία?
Αναγνωρίζω τα κοινά σημεία που έχω με τη μαμά μου?
Εκτός από τα κοινά εξωτερικά χαρακτηριστικά που μπορεί να έχω με εκείνη, ποιες συμπεριφορές έχω κοινές οι οποίες μπορεί να με οδηγήσουν σε ίδιες παθήσεις με εκείνη?  Τα σημεία που μας εκνευρίζουν στην μητέρα μας  τα έχουμε  και εμείς, αρκεί να το ψάξουμε με ειλικρίνεια και να τα αναγνωρίσουμε . Συνήθως αυτά που μας  εκνευρίζουν στους άλλους τα έχουμε και εμείς , όσο πιο πολύ μας εκνευρίζει κάτι σε κάποιον, σε αυτό το  βαθμό το έχουμε κι εμείς . Δοκίμασε να τα βρεις, έχει πολύ ενδιαφέρον. Δεν χρειάζεται να τα πεις σε κάποιον, αν δεν νιώθεις καλά με αυτά. Αρκεί που τα ξέρεις εσύ. Τώρα μπορείς να αρχίσεις πιο εύκολα να αποδέχεσαι.
Πόσο το σώμα μου μοιάζει με το δικό της?
Πόσο το ντύσιμο μου ?
Ο τρόπος που συμπεριφέρομαι στον σύντροφό μου και στα παιδιά μου, έχει κοινά σημεία?
Τι γνώμη είχε για το σώμα της και για το δικό μου σώμα?
Πώς αντιμετώπισε την περίοδο της ήβης μου?
Πως χειρίστηκε τις σεξουαλικές μου ανησυχίες ?
Τι μου έλεγε για το αντίθετο φύλλο από το δικό μου?
Πως χειρίστηκε τις φιλίες μου και τα πρώτα μου φλέρτ?
Τι ταμπού είχε και ποια από αυτά μπορεί να τα πήρα και γω?
Τι ανασφάλειες μπορεί να είχε με τα χρήματα γενικά και πως τα χειριζόταν ?
Ποια ήταν η σχέση με την ύλη? Ήταν δεμένη πιο πολύ με την ύλη ή με τους ανθρώπους? Μας στερούσε υλικά αγαθά χωρίς να υπάρχει οικονομικό πρόβλημα έτσι απλά και μόνο για να μην κακομάθουμε?
Μας έμαθε να στηριζόμαστε στην ύλη κι στα δικά μας χέρια – πόδια ή στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους?
Υπάρχει περίπτωση να αντιμετωπίζω τους ανθρώπους μου( σύντροφο- παιδιά – φίλους) με άμυνα?
Υπάρχει περίπτωση να βγάζω μια καλοσύνη προσπαθώντας να μη έχω κάποιες αρνητικές συμπεριφορές της μαμά μου που τις θεωρούσα άδικες, για να είμαι σίγουρα αποδεχτή/ός και γλυκιά/ ός?
Σε ποια πράγματα είναι που νιώθω τώρα ανασφάλειες ή φοβίες έχει παίξει ρόλο το μεγάλωμά μου?
Τα μηνύματα που έχω ακούσει για τους ανθρώπους, για τους άντρες, για τις γυναίκες, για τους φίλους, για τα λεφτά, για τη δυσκολία της ζωής είχαν μια μορφή υποβολής  και όλα αυτά κατά μία έννοια τα πήρα ως «προίκα»  και τα κουβαλάω μέσα μου και πιστεύω ότι έτσι είναι η ζωή, οι άνθρωποι και ότι άλλο μπορεί να μου κάνει «κακό». Δεν μπαίνω ίσως στη διαδικασία να βγάλω δικά μου συμπεράσματα, γιατί πάντα μέσα στο κεφάλι μου υπάρχει ο αντίλογος της μάνας μου με τη φράση: « λες η μανούλα να θέλει το κακό σου», «Ξέρω τι σου λέω, άκουσέ με, μην έρθεις μετά και μου πεις ότι δεν στα είπα». Καλές και ευλογημένες είναι αυτές οι προσπάθειες της μαμάς  γιατί δεν θέλει σε καμία περίπτωση το κακό μου, και δεν μπορεί να με βλέπει να υποφέρω επίσης. Αλλά το να προσπαθήσεις  τώρα που μεγάλωσες να λειτουργείς χωρίς φοβίες και αναστολές σε  κάποια πράγματα, μπορείς. Δεν πειράζει να κάνεις λάθος. Τουλάχιστον τώρα ξέρεις ότι και  μέσα από το λάθος, βγαίνουμε σε σωστά συμπεράσματα. Και βέβαια τα λάθη μου οφείλω να τα αγαπήσω περισσότερο, γιατί αυτά είναι που με μαθαίνουν.
Για μια μάνα λοιπόν ένα παιδάκι φοβισμένο που θα κάνει μικρά και σίγουρα βηματάκια είναι πιο σίγουρο ότι δεν θα της προκαλέσει δύσκολα προβλήματα. Ενώ ένα παιδί που δεν θα έχει το φόβο δεν θα ξέρουμε πώς θα το μαζέψουμε.
ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ  ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ
ΣΤΕΛΝΩ ΣΤΗ ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ.
 ΟΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΜΕ ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
ΑΓΑΠΑΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ ΔΙΧΩΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΡΙΑ.
ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΩ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ.
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΥΨΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΟΧΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ.

Τις παραπάνω προτάσεις με τα κεφαλαία, τις γράφουμε στο τετράδιο και τις διαβάζουμε δυνατά για να τις ακούμε έτσι ώστε να μπουν σιγά- σιγά στο υποσυνείδητό μας!
( 2ο μυστικό πέρασμα )
Δωροθέα 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου