Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

κατά μαρκον 4/35 ανάλυση




Μαρκ. 4,35              Αργά εκείνην την ημέραν λέγει εις αυτούς· “ας περάσωμεν στο απέναντι μέρος”.
Μαρκ. 4,36              Και αφού αφήκαν τον λαόν, παρέλαβαν αυτόν οι μαθηταί, όπως ευρίσκετο στο πλοίον· ήσαν δε και άλλα πλοία, που έπλεαν μαζή του.
Μαρκ. 4,37              Και αίφνης εξέσπασε μεγάλη θύελλα, τα δε κύματα, εκτυπούσαν το πλοίον και ανέβαιναν εις αυτό, ώστε εκινδύνευε να βυθισθή.
Μαρκ. 4,38              Και εκείνος εκοιμάτο εις την πρύμνην στο προσκέφαλον, που ήτο στο κάθισμα. Και τον εξύπνησαν οι μαθηταί και του λέγουν· “διδάσκαλε, δεν σε μέλλει που χανόμεθα;”
Μαρκ. 4,39              Και αφού εσηκώθη επέπληξε τον άνεμον και είπεν εις την θάλασσαν· “σώπα, πάψε αμέσως”. Και κατέπαυσεν ο άνεμος και έγινε μεγάλη γαλήνη.
Μαρκ. 4,40              Και είπεν εις αυτούς· διατί είσθε τόσον δειλοί; Πως, αφού είδατε τόσα θαύματα, δεν έχετε πίστιν;”

Μαρκ. 4,41               Και κατελήφθησαν από μεγάλον φόβον και θαυμασμόν και έλεγαν ο ένας στον άλλον· “ποιός, λοιπόν, είναι αυτός, αφού και ο άνεμος και η θάλασσα τον υπακούουν;” (Υποτάσσονται εις αυτόν όχι μόνον αι ασθένειαι, ο θάνατος και οι δαίμονες, αλλά και αυτά τα στοιχεία της φύσεως).

Η θάλασσα είναι τα συναισθήματα των ανθρώπων και ο άνεμος οι σκέψεις τους.
Ο Ιησούς εδώ βοήθησε τους μαθητές τους να ηρεμήσουν από συναίσθημα και σκέψεις. 
Προσπάθησε να τους βοηθήσει να καταλάβουν ότι όλα είναι μες το μυαλό. 
Το συναίσθημα επηρεάζει το υγρό στοιχείο του σώματος, ενεργοποιεί τον φόβο και ο φόβος κυριεύει τη σκέψη. Την μαγκώνει και μετά γινόμαστε υποχείρια του φόβου.
Ο άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό ξέρει πολύ καλά ότι Εκείνος θα κάνει ότι καλύτερο. 
( Πνευματικότητα )

Δωροθέα