Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Αυτοεκτίμηση... άνοιξε τα δικά σου φτερά και πέτα !!!

Η αυτοεκτίμηση σε σχέση με την αυτοκριτική που έχουμε μάθει να κάνουμε συνήθως,  είναι δύο διαφορετικές έννοιες.


Αυτό- εκτίμηση ή Αυτό- κριτική
Η πρώτη έχει αποδοχή ( μ’ αγαπάω και με αποδέχομαι), ενώ η δεύτερη έχει όρους και όρια.
Η μία έχει εκτιμώ τα καλά και τα «κακά» μου στοιχεία.
Ενώ η δεύτερη έχει, συγκρίνω σύμφωνα με… και μου τοποθετώ ταμπέλες,  άχρηστη/ο, βλάκα, ανάξια/ο κλπ.
Η αυτοκριτική είναι εναντίον της αυτοεκτίμησης. Η αυτοκριτική είναι η μάγισσα του Εγώ. Η αυτοεκτίμηση είναι η καλή νεράιδα της ψυχής μου, που ξέρει και αποδέχεται  τον Εαυτό μου.
Όταν με κρίνω, με συγκρίνω,  συνεχίζω το «παιχνίδι» όλων αυτών των ανθρώπων που συμμετείχαν στο μεγάλωμά μου. Όταν οργίζομαι με τον Εαυτό μου και τον βαφτίζω δειλό, ανάξιο και φοβητσιάρη συνεχίζω να συμμετέχω στην «κακοποίηση» μου.  Κακοποιώ σημαίνει ότι παραβλέπω ότι θετικό μπορεί να έχω και βασίζομαι στα αρνητικά μου στοιχεία.
Κάθε μορφή αποδοκιμασίας που κάνω ως προς την ύπαρξή μου, δεν κάνω τίποτε περισσότερο από το να γεμίζω το σώμα μου με θλίψη. Αν νιώθω ότι θέλω να κάνω κάτι που μ’ αρέσει το συζητώ με τον Εαυτό μου και επιλέγουμε μαζί πότε και πως θα το δοκιμάσουμε. Δεν στέκομαι στο αποτέλεσμα, με ανταμείβω έτσι κι αλλιώς για την προσπάθεια, αυτή είναι που μετράει.
Το ότι δεν πίστεψα ή δεν πιστεύω ότι μπορώ να κάνω κάποια πράγματα είναι ο βασικός ανασταλτικός παράγοντας στη θέλησή μου. Έτσι συνεχίζω να ακολουθώ το μονοπάτι που με δίδαξαν, δηλαδή  να συμπεριφέρομαι στον Εαυτό μου με θυμό, τύψεις, ενοχές. Συναισθήματα ΤΟΣΟ καταστροφικά.
Νιώθω ότι είναι ανώφελο και αδύνατον να αλλάξω οπότε σταματώ κάθε προσπάθεια. Γιατί τα αποτελέσματα της αλλαγής αναζητώ να τα δω, σε τυχόν αλλαγή συμπεριφοράς του  απέναντί μου ή σε αλλαγή μιας κατάστασης. Αν ας πούμε ξεκινήσω δίαιτα, πρώτον το ανακοινώνω σε όλους, αφού χάσω τα πρώτα 3, 4 κιλά αρχίζω να ψάχνω στα βλέμματα των γύρω μου για την επιβράβευση και επιβεβαίωση που χρειάζομαι. Αν κανείς δεν με προσέχει  τότε θυμώνω μέσα μου και ξεσπώ πάλι στον εαυτό μου σταματώντας κάθε προσπάθεια για την βελτίωση της εμφάνισης μου, αφού κανείς δεν καταλαβαίνει πόσο προσπαθώ. Όλο αυτό θα συμβεί επειδή στην ουσία δεν ήταν πραγματικά δική μου απόφαση η δίαιτα, αλλά ίσως του συντρόφου μου. Όχι πως δεν θέλω να χάσω κιλά, αλλά θέλω κάποιον να με ενθαρρύνει στον «αγώνα» που νιώθω ότι κάνω.  Αφού δεν αλλάξει τίποτε θυμώνω και αφήνω τα πράγματα όπως έχουν. Στο κάτω- κάτω έχω μάθει να δέχομαι την απόρριψη-  πόνο. Αν κάθε μου κίνηση με φέρνει αντιμέτωπο με τον θυμό και την οργή, η εγκατάλειψη είναι σίγουρη. Είναι η αυστηρή κριτική που ασκώ κατ’ επανάληψη στον Εαυτό μου.
Η απόφαση είναι δική μου.
Μιλώ στον εαυτό μου και του λέω δυνατά:
ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ.
Τη δήλωση αυτή να τη λες κάθε πρωί στον Εαυτό σου μπροστά στον καθρέφτη.
Πίστεψέ το!!! Μπορείς!!!
Έτσι με την δήλωση της αλλαγής σταματάω να είμαι δεσμευμένη/ος με ότι αφορά το παρελθόν.
Επιλέγω να με αγαπήσω ουσιαστικά.
Επιλέγω να με αποδεχτώ όπως είμαι. Αυτό σημαίνει ότι η κριτική δεν μου χρειάζεται πια, αρκετά τη «φόρεσα». Φτάνει!!
Αυτοεκτίμηση είναι αυτό που χρειάζομαι.
Η αυτοκριτική δεν είναι παρά σκέψεις της επιφάνειας που έχουν να κάνουν με τακτικές του Εγώ.
Έξω από μένα η κριτική.
Όταν έχω επίγνωση του εαυτού μου, του πραγματικού μου Είναι τότε έχω αποδοχή.
Επιδοκιμάζω και επικροτώ τον Εαυτό μου με θετικές δηλώσεις. Αγκαλιάζω και Αγαπώ όλες μου τις πλευρές, εξωτερικές και εσωτερικές.
( 3ο μυστικό πέρασμα ) 

Δωροθέα