Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Τα ζαρωμένα χέρια πόση σοφία έκρυβαν

Καταξίωση – σωστή θέση στην κοινωνία – έτσι πρέπει.


Τι είναι τελικά η καταξίωση, ποια είναι η σωστή θέση στην κοινωνία, ποιος καθορίζει τα πρέπει ?
Όλοι αυτοί που τα προωθούν αυτά, άραγε είναι ευτυχισμένοι ?
Αν κάνουν έναν απολογισμό σε τι συμπέρασμα θα καταλήξουν ? Έζησαν τη ζωή που ήθελαν εκείνοι ή ο περίγυρός τους ?
Και ο περίγυρος που με οδήγησε σ’ αυτόν τον «σίγουρο» δρόμο είναι καλά ? Είναι ευτυχισμένοι ?
Μήπως είναι προβληματισμένοι και λένε « αχ ! και να είχα την ηλικία σου !» , ή « στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα»?
Καταξιωμένος και αποδεκτός από την κοινωνία είναι αυτός που έχει βασιστεί στον υλικό πλούτο ?
Γιατί άραγε είναι εκεί η καταξίωση και όχι στον αυθεντικό συνάνθρωπό μας που φροντίζει ένα κοπάδι πρόβατα, δεν έχει βγει ποτέ από το χωριό του, έχει μάθει να σέβεται και να συνεργάζεται απόλυτα με το αυθεντικό και το φυσικό!!!
Πόση σπουδαιότητα κρύβει η αυθεντικότητα!
Πόση σπουδαιότητα κρυβόταν στη γιαγιά μας που ενώ δεν ήξερε γράμματα, μπορούσε να φιλοσοφήσει και έκρυβε μια σπουδαία σοφία για τη ζωή!
Δεν ήξερε τι θα πει i-phone, αλλά ήξερε να διαβάζει τα μάτια μας και την ψυχή μας.

Τι μεγαλύτερη καταξίωση τελικά για έναν άνθρωπο να αφουγκραστεί την ψυχή του και την καρδιά του και να μπορέσει έτσι απλά να φροντίσει, να αγκαλιάσει, να περιθάλψει την καρδιά και την ψυχή του διπλανού του χωρίς απαραίτητα να τον γνωρίζει. 
( αναγέννηση ) 

Δωροθέα