Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Εσωτερικές συγκρούσεις, εσωτερικές ανησυχίες

Οι ανεξέλεγκτες σκέψεις είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους μας. 


Εμείς μπορεί να ανακατεύουμε το φαγητό, ενώ εκείνη την ώρα το μυαλό κάνει τις δικές του σκέψεις, που το πιθανότερο είναι αυτές οι σκέψεις να μην έχουν να κάνουν απαραίτητα με το συγκεκριμένο φαί. Θα παρατηρήσεις ότι το μυαλό σου, ενώ είναι ένας μυς, είναι το μόνο όργανο που λειτουργεί ανεξέλεγκτα.
Πώς λοιπόν θα σταματήσει αυτός ο καθημερινός εσωτερικός  διάλογος? Αν είναι διάλογος!!! Μπορεί και να είναι μονόλογος. Σκέψεις επιβολής. Σκέψεις που το ίδιο μου το Εγώ μου επιβάλλει.
Κάποτε πριν από χρόνια, από το ξεκίνημά σου, άνθρωποι που σε περιτριγύριζαν, σου έβαλαν αρκετές σκέψεις για τη σωστή λειτουργία της ζωής σου, τα πρέπει και αχνά ήταν τα θέλω σου.
Στο σήμερα σου όμως, κανείς άλλος δεν βάζει σκέψεις στο μυαλό σου πέρα από εσένα πάντα σύμφωνα με την εκπαίδευσή σου και τις δικές σου αντιστάσεις.
Ας φανταστούμε ότι το μυαλό μας είναι μια βάση πληροφοριών . Η βάση αυτή απαρτίζεται από  την επιφάνεια, το σημείο ακριβώς κάτω από την επιφάνεια και  το βάθος της βάσης αυτής .
Στην επιφάνεια του μυαλού μου βρίσκονται όλες οι αναταράξεις των σκέψεών μου. Όλες μου οι καθημερινές σκέψεις βρίσκονται σε αυτό το επιφανειακό σημείο. Σκέψεις για τα οικονομικά, την υγεία, τα παιδιά, τα ραντεβού, τα ψώνια, τη σύνταξη, τις διακοπές, τα προβλήματα στον κόσμο, φασαρίες και ανακατατάξεις στη δουλειά , σε παγκόσμιο επίπεδο, τη χθεσινή βραδιά, τη συνάντησή μου με ένα φίλο, τη συζήτηση με τον σύντροφό μου, το μποτιλιάρισμα στο δρόμο, τον πόνο μου σε όποιο σημείο, την αρρώστια ενός δικού μου ανθρώπου, τα πράγματα που φοβάσαι να πεις, όλα αυτά που είναι μαρτυρικές καταστάσεις για σένα και μόνο που τα σκέφτεσαι. Αυτό λοιπόν είναι μια μόνιμη μεγάλη αναταραχή που επικρατεί στην επιφάνεια του μυαλού σου και περιλαμβάνει τα όσα συμβαίνουν.
Τα προβλήματα που παρουσιάζονται στο δρόμο της ζωής σου, προκαλούν βίαιες αντιδράσεις στο μυαλό σου, με τη μορφή σκέψεων. Το μυαλό  μολύνεται από κάθε γωνιά της ζωής σου. Όλο αυτό σου φαίνεται οικείο και σίγουρο.
Αυτό όλο όμως στην πραγματικότητα είναι εξοντωτικό και στο τέλος καταστροφικό. Το χειρότερο όμως είναι ότι με αυτόν τον τρόπο έχεις συνηθίσει να χρησιμοποιείς το μυαλό σου και σε εμποδίζει να βιώσεις την Ανώτερη επίγνωση.
Πώς γίνεται αν δεν σκεφτώ?
Θα αφήσω τα πράγματα στη μοίρα τους?
Δεν φταίω εγώ, μόνες τους έρχονται αυτές οι μαύρες σκέψεις.
Έτσι μ’ έμαθαν.
Αναθεωρώ κάθε άποψη ότι αυτές οι σκέψεις έρχονται από μόνες τους.
Αν εμβαθύνω στην κάθε σκέψη, τότε τα πράγματα γίνονται πιο πολύπλοκα.
Κόβω σε μικρά κομματάκια την κάθε σκέψη και προσπαθώ να δω γιατί έγινε αυτό και όχι το άλλο. Σ’ αυτό το σημείο είναι που αρχίζουν να βγαίνουν μπροστά μου οι αιτίες και οι αίτιοι των καταστάσεων. Βλέπεις τι θα έπρεπε να είχαν κάνει κάποιοι άνθρωποι ή δεν σε υποστήριξαν με τον τρόπο που εσύ θα ήθελες.
Σ’ αυτό το επίπεδο του μυαλού, ακριβώς κάτω από τις επιφανειακές σκέψεις συνεχίζουμε την ανάλυση και τα γιατί. Είναι το σημείο όπου οι πληροφορίες αυτές είναι από το υποσυνείδητο. Το υποσυνείδητο του κάθε ανθρώπου καθημερινά καταγράφει πληροφορίες από το περιβάλλον του, τις οποίες τις κατατάσσει όπου νομίζει μέσα στο μυαλό μας. Γιατί σχεδόν κανείς, δεν μας δίδαξε με ποιο τρόπο μπορούμε να έχουμε την απόλυτη κυριαρχία του υποσυνείδητου. Αυτό και τις λειτουργίες του τις βαφτίζουμε αυθορμητισμό, αντανακλαστικά . Αν αποφασίσω να ψάξω να βρω μια πληροφορία του μυαλού μου από πού προέρχεται, το πιθανότερο είναι να βρω μέσα σε αυτή την πληροφορία τις σκέψεις και τις προτάσεις από το περιβάλλον μου, το οποίο έπρεπε να με μάθει τα όποια standard.
Σε αυτό το σημείο θα πιάσεις τον Εαυτό σου να κάνει αναλύσεις των σκέψεων σου και να προσπαθείς να τον σταματήσεις γιατί και αυτό είναι εξουθενωτικό. Αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος, το να προσπαθείς να βρεις τους υπεύθυνους για ότι σου συμβαίνει. 
Εδώ λοιπόν είναι το σημείο της παρατήρησης του Εαυτού μου και των σκέψεων.
Ανάλυση σκέψης = Παρατηρώ.
Η ανάλυση όμως συνήθως είναι μια αυτόματη λειτουργία, είναι το σημείο που με μαλώνω συνήθως ή κατηγορώ τρίτους. Τα σιωπηρά σχόλια που κάνω προς εμένα, τους πάντες και τα πάντα. Αυτά τα σχόλια επιμένουν να κατηγορούν ή δικαιολογούν σκέψεις μου, επίσης  μου αναδεικνύουν  την έλλειψη προόδου είτε της δικής μου συμπεριφοράς, είτε των καταστάσεων.
Εδώ οφείλω αντί να σχολιάσω, να κρίνω ή να κατηγορήσω εμένα ή τις καταστάσεις,   απλώς να παρατηρήσω και να βρω πώς θα φτάσω στη γαλήνη του μυαλού.
Για να φτάσω στη γαλήνη, σταματάω να κρίνω και να ταράζομαι. Αφού έχω αναλύσει την κάθε σκέψη που μου έρχεται στο μυαλό, από πού προέρχεται, ζητάω τη σιωπή του μυαλού μου και εκείνο τότε θα βρεθεί στο μεγαλύτερο βάθος της βάσης.
Η φλυαρία θα κοπάσει, το ίδιο και η ανάγκη να αναλύω τα πάντα. Η αποδοχή θα πάρει τη θέση της φλυαρίας. Που σημαίνει ότι αν έχω μια φοβία σε κάτι για παράδειγμα στο ύψος. Την ώρα που θα βρεθώ σε μία τέτοια κατάσταση. Το μυαλό μου υποσυνείδητα θα αρχίσει να δημιουργεί εικόνες. Αν εκείνη τη στιγμή αποφασίσω να πάω κόντρα σε αυτό που νιώθω, τότε επιβάλλω στον εαυτό μου να κάνει κάτι με τη βία. Αν προσπαθήσω με κριτική διάθεση να το φέρω σε ισορροπία λέγοντας «τι βλακείες είναι αυτές, αφού το κάνουν όλοι θα το κάνω κι εγώ». Πάλι προσπαθώ να μου «χρυσώσω» το χάπι, ενδεχομένως να νιώσω μία πρόσκαιρη ηρεμία και να κάνω αυτό που κάνουν και όλοι οι άλλοι.  Όμως εκείνη τη στιγμή το μόνο που έχω καταφέρει είναι το εγώ μου να επιβληθεί πάλι στο εγώ μου. Για να νιώσω καταξίωση και να πω ναι τα κατάφερα. Η πιο σωστή συμπεριφορά είναι να ψάξω να βρω πότε και από τι γεννήθηκε αυτή η φοβία. Στη συνέχεια να την αποδεχτώ και να την αγκαλιάσω. Να αφήσω τον εαυτό μου να νιώσει άνετα μέσα από αυτή τη φοβία, χωρίς κριτική διάθεση. Δεν σε νοιάζει τι κάνουν όλοι οι άλλοι και γιατί. Σε νοιάζει να έρθεις σε ισορροπία με το πραγματικό σου Είναι. Το πραγματικό σου Είναι έχει ανάγκη από αποδοχή.  Όταν η αποδοχή αρχίσει και υπάρχει στην καθημερινότητα σου, μέσα από την παρατήρηση των σκέψεων σου, τότε θα καταλάβεις ότι όλα γύρω σου έχουν μία ροή και μια συνοχή. Για τις δικές σου σκέψεις και φοβίες, οι πληροφορίες που μπήκαν στο μυαλό σου και έμειναν στο υποσυνείδητο σου «ευθύνεται» όλο σου το χθες. Το οποίο χθες κάτω από τις προϋποθέσεις που υπάρχει, όχι μόνο για σένα, αλλά για όλους μας ήταν η επιβολή του φόβου, σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Έτσι μέσα από το δικό σου φόβο, τον δικό μου και όλου του πλανήτη υπάρχει η μορφή κυριαρχίας, από τους «εκλεκτούς» που μας θέλουν απρόσωπους και σκλάβους. Ήρθε η ώρα να σταματήσεις να παίζεις, τόσο εσύ όσο και όλοι εμείς, το παιχνίδι τους και να αντιστρέψω  κάθε τι αρνητικό που παρουσιάστηκε στη ζωή μου σε θετικό και αισιόδοξο. Με αυτόν τον τρόπο ο φόβος και η αρνητική πλευρά των πραγμάτων χάνουν τη δύναμή τους μια για πάντα. Δεν έχουν πια καμία μορφή εξουσίας επάνω σου, γιατί η απόφασή σου να γίνεις εσύ κυρίαρχος του εαυτού σου, είναι μία ακόμη αποδυνάμωση του κακού.
Δέχομαι λοιπόν τη ροή των πραγμάτων και ξέρω ότι όλα συνδέονται μεταξύ τους. Αφού τίποτε δεν είναι τυχαίο.  Ξέρω ότι δεν υπάρχει λάθος κατάσταση ή λάθος άνθρωπος στη ζωή μου. Όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Για την δική μου εκπαίδευση μάθηση στη ζωή μου και την άνοδο μου σε επίπεδα, δικά μου επίπεδα όμως και όχι της ψεύτικης καταξίωσης. Αφού ότι «στραβό» μου έχει συμβεί, έγινε για να μάθω. Οι «εχθροί» μας αλλά και οι δύσκολες καταστάσεις είναι αυτά που θα με βοηθήσουν. Αν θυμάμαι ότι ο κάθε άνθρωπος είναι καθρέφτης του Εαυτού μου τότε ξέρω πως ο μεγαλύτερος εχθρός μου είναι και ο μεγαλύτερος δάσκαλός μου.
Όλα γύρω μου συνθέτουν το ΟΛΟΝ, τη ζωή.
Εδώ σε αυτό το επίπεδο βλέπω την πνευματική μου φύση. Μπορώ να νιώσω ευγνωμοσύνη, χαρά. Ξέρω ότι ανήκω και γω σ’ αυτή τη ροή και συνοχή των πραγμάτων και είμαι κομμάτι του ΟΛΟΥ.
Εδώ αφού έχει σταματήσει να λειτουργεί το μυαλό με τον ενοχοποιητικό και επικριτικό τρόπο, βλέπεις, ελέγχεις τις σκέψεις, που μπαίνουν και βγαίνουν από αυτό.
Αποδέχεσαι λοιπόν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι μοναδικοί και δεν είναι δική σου δουλειά να καταλαβαίνεις πως και γιατί, ο καθένας συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρεται, συμπεριλαμβανομένου και σένα.
Όταν λοιπόν φτάσω  στο σημείο της αποδοχής του Εαυτού μου στο ό,τι είμαι ένα Θεϊκό κομμάτι το οποίο συμμετέχει στη σύνθεση του ΟΛΟΥ τότε έχω αποστασιοποιηθεί από το Εγώ. Θα κατανοήσω το Εγώ του κάθε ενός από τους γύρω μου, οι οποίοι δεν έχουν φτάσει ακόμη να αντικρίσουν την Θεϊκή τους υπόσταση και θα τους αντιμετωπίζω με κατανόηση.
Το κομμάτι του Εαυτού σου που σε έφερε στη συγκεκριμένη διαδρομή της αυτογνωσίας, γνωρίζει ότι ο πλανήτης γη δεν είναι το σπίτι σου. Είναι ένα μέρος που προσωρινά βρίσκεσαι εδώ με υλική μορφή και τη συμμετοχή σου για να δώσεις ικανοποιητικά αποτελέσματα από τα μαθήματα που βιώνεις στο Ανώτερό σου κομμάτι, Εαυτό. Αυτό το Ανώτερο σου κομμάτι γνωρίζει ότι, ότι γήινο δεν είναι ο τελικός προορισμός, αλλά μια διαδρομή προς την Αγάπη, την κατανόηση, την συμπόνια.
Βιώνοντας μια καθημερινή και συνεχόμενη πάλη ανάμεσα στο Εγώ και τον Εαυτό μου,  κατηγορώντας και κρίνοντας, χάνω την ουσία μου, χάνω την πραγματική μου διαδρομή και «βοηθάω» και άλλους ανθρώπους να χάνουν και εκείνοι την διαδρομή τους αφού τους κρίνω για ότι.
Χαρακτηριστικό λοιπόν του Εγώ είναι να κρίνει, να τοποθετεί ταμπέλες ή να προκαθορίζει αποτελέσματα.
Το Εγώ σου, σου επιβεβαιώνει το διαχωρισμό σου από τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γιατί του αρέσει να σε κρατάει μακριά από «λάθος» ανθρώπους και «λάθος» καταστάσεις.. Σε κάνει να πιστεύεις ότι όλα αυτά, δεν είναι για σένα. Σε κάνει να μην αισθάνεσαι ένα με τους άλλους και ότι διαφέρεις.
Το Εσωτερικό σου κομμάτι, της ψυχής σου, σου επιβεβαιώνει ότι δεν είσαι καλύτερη/ος  από κανέναν και δεν χρειάζεται να επικρίνεις και να συγκρίνεις τον Εαυτό σου.
Αφού είμαστε όλοι από την ίδια ΠΗΓΗ.
Αντί λοιπόν να προσπαθείς να κάνεις πράγματα για να θαυμάζεις τον εαυτό σου και να βρίσκεσαι σε συνεχόμενη πάλη, αναζήτησε την ισορροπία μέσα από την αποδοχή.
Αντί να ενδίδεις στις απαιτήσεις του Εγώ, αναγνώρισε  την πραγματική σου ουσία, την πηγή σου και ζήτα από κει να βρεις γαλήνη, αποδοχή και κατανόηση.
Προσπάθησε να θυμηθείς  τη δυσκολότερη κατάσταση που σου έχει παρουσιαστεί στη ζωή σου. Βγες από το Εγώ σου και ρώτησε την Πηγή σου, τι έπρεπε να μάθεις από αυτή την κατάσταση.  Θα δεις ότι η παροιμία « κάθε εμπόδιο για καλό» ισχύει εκατό τις εκατό. Κι αν την δύσκολη κατάσταση καταφέρεις να την δεις με θετική προσέγγιση θα νιώσεις καλύτερα. Αν σε κάποιον που σε «πλήγωσε» στείλεις την αγάπη σου μέσα από προσευχή θα σου ανοιχτεί μπροστά σου ένας δρόμος καλοσύνης και ευλογίας. Σίγουρα θα προλάβεις την όποια δυσαρμονία που πρόκειται να συμβεί στο μέλλον, με στόχο το σώμα σου. Όλο αυτό από σένα χρειάζεται πολύ υπομονή για να φτάσεις να γνωρίσεις και να αποδεχτείς όλα αυτά που διαβάζεις, γιατί το Εγώ σου τώρα που διαβάζεις όλα αυτά, σίγουρα τα επικρίνει και σε ωθεί να σταματήσεις. Είναι η λογική του ότι αποκλείεται να είναι έτσι. Μακάρι να μη το ακούσεις το Εγώ σου αυτή τη φορά και να δοκιμάσεις να κάνεις το δικό σου κβαντικό άλμα!
( 3ο μυστικό πέρασμα )

Δωροθέα