Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

5ο μυστικό πέρασμα

  5Ο  ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ


Το κέντρο του λόγου, ο νάνος με το γαλάζιο σκουφάκι, άρα το γαλάζιο ας σε συντροφεύει κατά τη διάρκεια της μελέτης του κέντρου αυτού.. Το μυστικό πέρασμα στο διάλογο της αγάπης. Είναι το κέντρο που δημιουργεί σύνδεση ανάμεσα στο κέντρο της καρδιά και στο 3ο μάτι (6ο κέντρο). Όπου αφού έχουμε ανοίξει την καρδιά μας στην αγάπη και ο λόγος μας θα είναι γεμάτος από ουσιαστική καλοσύνη, κατανόηση και αποδοχή τόσο για μας, όσο και για όλους τους γύρω μας.
Αυτό το κέντρο λοιπόν είναι σημαντικό γιατί αν νιώθω κάτι και δεν μπαίνω στη διαδικασία να το μοιραστώ με τους ανθρώπους που με ενδιαφέρουν τότε δεν υπάρχει τίποτε.
Ο λόγος μου, που έρχεται μέσα από τα συναισθήματα μου είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την άνοδό μου.
Μέχρι τώρα προσπάθησα και εκτόνωσα όλα τα αρνητικά μου συναισθήματα μέσα από το γράψιμο. Ανθρώπους που με πλήγωσαν τους έγραψα στο τετράδιο μου και είπα αυτά που θα ήθελα να τους πω.

Τώρα όμως ξέρω ότι όλοι οι άνθρωποι που συμμετείχαν στην μέχρι τώρα διαδρομή μου, σ’ αυτή την ενσάρκωσή μου, έπαιξαν το ρόλο που τους δόθηκε από ψηλά, πριν από τη γέννησή μου δηλαδή.
Υπήρξαν πολλά από αυτά που έγιναν που με έκαναν να χάσω την εμπιστοσύνη μου, την εκτίμησή μου τόσο στους άλλους και κυρίως να χάσω την εκτίμηση προς Εμένα.
Καταλαβαίνω τώρα ότι όλο αυτό ήταν μια προκαθορισμένη διαδρομή, μια διαδρομή που στο τέλος αυτό που έπρεπε να γνωρίσω μέσα από όλο αυτό ήταν η Αγάπη.
Ας είναι η Αγάπη λοιπόν ο καθοδηγητής μου από δω και πέρα και ο λόγος μου μέσα από το κέντρο του λαιμού να έχει μόνο κατανόηση, αποδοχή, αγάπη δίχως όρους και όρια.
Αν μέχρι χθες δεν μιλούσα ή όταν μιλούσα ήταν μετά από μεγάλη πίεση ή μιλούσα και έλεγα «κακιούλες» για ανθρώπους και καταστάσεις κατατάσσοντας τους σε διάφορες κατηγορίες. Τώρα ήρθε η ώρα να σταματήσω να κατατάσσω, γιατί αυτό που έμαθα είναι ότι ναι μπορεί να είμαστε διαφορετικοί μεταξύ μας αλλά έχουμε όλοι την ίδια βάση, είμαστε αδέρφια, είμαστε όλοι μας από την ίδια Πηγή τελικά. Τη Θεϊκή πηγή, την Αγάπη δίχως όρους και όρια.
Ο λόγος μου ας είναι μέσα από την καρδιά μου και όχι μέσα από το μυαλό. Έτσι είπε ο μεγάλος μας δάσκαλος, ο Ιησούς μας.
Ο οποίος μας προτρέπει να αγαπάμε τον απέναντί μας ως Εαυτό. Μας παροτρύνει να ψάξουμε μέσα μας για να δούμε τη δική μας ουσία και έτσι να δούμε τελικά ότι όλοι έχουμε την ίδια ουσία. Μας προτρέπει να μην κρίνουμε τους άλλους για να μην κριθούμε κι εμείς και ποιος είναι ο μεγαλύτερος κριτής μας? Εμείς!!!
 Να δώσουμε την αγάπη μας και την αποδοχή μας στον «εχθρό μας», γιατί Εκείνος ήξερε ότι «εχθρός» δεν υπάρχει. Υπάρχει πάντα δάσκαλος και ναι ο μεγαλύτερος «εχθρός» μας είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλός μας. Όλοι μας συνθέτουμε το σύνολο. Είμαστε όλοι μας κύτταρα που δημιουργούν την ολότητα του πλανήτη μας. Ας κάνουμε αυτά τα κύτταρα, κύτταρα αγάπης και αποδοχής για να αλλάξει σε όλο του το μεγαλείο και ολόκληρος ο πλανήτης.

Όταν έχεις για πυξίδα την πίστη και την αγάπη έτσι έχεις και όλες τις κατάλληλες προφυλάξεις για το ταξίδι σου και την αποφυγή του να πέσεις σε «ξέρα»  που την λένε σκέψεις του νου μέσα από το Εγώ. Ο νους πρέπει να μετουσιωθεί σε ναό, ο ναός αυτός που σε τρεις μέρες μπορεί να αναστήσει ο Χριστός. Όταν ο νους μετατραπεί σε ναό τότε συνεργάζεται απόλυτα με την ψυχή, άρα με το Θεϊκό μου κομμάτι.
Στο δρόμο της καθημερινότητά μας πάντα θα βρεθούν άνθρωποι που η δική τους πυξίδα δεν έχει ρυθμιστεί ακόμη με την ψυχή, εκεί λοιπόν προσπαθώ να μην απομαγνητιστεί η δική μου πυξίδα και λέω στους ανθρώπους αυτούς για την θεϊκή διαδρομή.
Υπάρχει περίπτωση αντί να βρεθούν άνθρωποι με τη λανθασμένη πυξίδα, το σώμα μου να είναι αυτό που θα προσπαθήσει να αλλάξει τη διαδρομή μου με διάφορα θέλω τα οποία δεν είναι συνδεδεμένα με το θεϊκό μου κομμάτι, αλλά με τη γήινη περιβολή μου.  Τότε κινδυνεύω να πέσω στα υπόγεια ρεύματα του νου μου, δηλαδή στη δύνη του ποτού, της ασέλγειας, της αδηφαγίας γενικά απολαύσεις της σάρκας μου. Έτσι ενώ θα προσπαθώ να φτάσω και να ακουμπήσω  το θεϊκό μου κομμάτι, το σώμα μου θα μένει πάντα σε απόσταση γιατί θα είμαι προκατειλημμένη με τις γήινες απολαύσεις οι οποίες συνεχίζουν και με κάνουν κουμάντο.
 ( 5ο μυστικό πέρασμα ) 

Δωροθέα