Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Το ελατήριο

Όταν γεννιόμαστε όλοι μας έχουμε μέσα μας ένα «ελατήριο» το οποίο στην παιδική μας ηλικία είναι απόλυτα ελεύθερο και πάλλεται με 



ευκολία σε κάθε καινούργια διαδρομή της ζωής. Τα παιδιά έχουν την ιδιότητα να αντιμετωπίζουν τα πράγματα με περισσότερη ελαστικότητα μέσα από αυτό το ελατήριο. Από τη στιγμή που αρχίζουν τα πρέπει- το σχολείο κλπ σε αυτό το ελατήριο επάνω μπαίνουν το άγχος, ο θυμός, πίεση συναισθηματική κλπ. Με αποτέλεσμα αυτό το ελατήριο να συμπιέζεται κάθε μέρα και περισσότερο.
Όσο περνούν τα χρόνια το ελατήριο όλο και συμπιέζεται, γιατί δεν έχουμε μάθει πώς να το αποσυμπιέζουμε για να έχει μονίμως την παιδική ελαστικότητα.
Τα πολύ μεγάλα συμβάντα της ζωής μας από πόνους, προβλήματα, δυσκολίες βάζουν μεγάλο βάρος πάνω σε αυτό το ελατήριο.
Έτσι φτάνουμε σε μια ηλικία όπου ανάλογα με τον άνθρωπο + τις καταστάσεις  όπου το ελατήριο αυτό μπορεί να ελίσσεται οριακά. Είναι το σημείο που νιώθουμε απόλυτα μουδιασμένοι και μαγκωμένοι και αντιλαμβανόμενοι ελάχιστα βήματα για αλλαγή στη ζωή μας. Δεν έχουμε κουράγιο και τρόπο εξέλιξης γιατί το ελατήριο έχει επάνω του το βάρος από όλα μας τα χρόνια.
Το ελεύθερο ελατήριο που έχουν τα παιδιά τους δίνει τη δυνατότητα να πάρουν φόρα και να δοκιμάζουν ξανά και ξανά αυτό που έχουν σκοπό να κάνουν, με το ίδιο σθένος και την ίδια διάθεση, ίσως με περισσότερο πείσμα. Αυτό τον ελιγμό τα παιδιά τον έχουν από τη φύση τους γιατί το ελατήριο τους είναι εντελώς ελεύθερο.
Όπως σε μας με τη συμπίεση που έχει υποστεί και με το βάρος από το όλο χθες δεν μας επιτρέπει φόρα. Οριακά μικρά βήματα.
Αν ξέραμε πως αδειάζει αυτό το ελατήριο για να μπορέσουμε να το αποσυμπιέσουμε και να το φέρουμε στην αρχική του μορφή, μαζί με τη γνώση που έχουμε αποκομίσει από την ζωή μας θα κάναμε θαύματα.
Υπάρχει άραγε τρόπος αποσυμπίεσης ?
Μα φυσικά και υπάρχει…
Συνεχίζετε !!!
( ελευθερία ) 

Δωροθέα