Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

εγώ ο καημένος .....


ΤΟ ΘΥΜΑ



 Εγώ ο καημένος, το άτομο αυτό αντι να ανταγωνιστεί απευθείας για διαθέσιμη ενέργεια, επιδιώκει να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση και την προσοχή των άλλων μέσα από το χειρισμό της συμπόνιας τους.

Μπορούμε πάντα να καταλάβουμε ότι έχουμε μπει στο ενεργειακό πεδίο ενός Θύματος, γιατί μας έλκει αμέσως σε ένα συγκεκριμένο είδος διαλόγου, ο οποίος μας κάνει να χάσουμε το κέντρο μας. 

Εντελώς ξαφνικά, αρχίζουμε να νιώθουμε ένοχοι χωρίς κανένα λόγο, σαν να μας «φοράει» αυτό το ρόλο ο άλλος. 
Μπορεί να μας πει, « Περίμενα να μου τηλεφωνήσεις χτες αλλά τίποτε», ή « Μου συνέβησαν ένα σωρό ατυχίες και δε μπορούσα να σε βρω πουθενά» ή μπορεί ακόμη να προσθέσει, « και όπου να ‘ναι θα μου συμβούν κι ένα σωρό άλλες ατυχίες, αλλά πάλι δε θα σε βρίσκω πουθενά».
Ανάλογα με το είδος της σχέσης που έχουμε με αυτό το άτομο, οι φράσεις του  μπορεί να αφορούν σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων. Αν είναι συνεργάτης μας, πιθανόν να μας πει ότι πνίγεται στη δουλειά ή ότι δεν προλαβαίνει τις προθεσμίες και εμείς δεν τον βοηθάμε καθόλου. Αν είναι απλός γνωστός μας, ίσως να μας παρασύρει σε μια συζήτηση για το πόσο χάλια είναι η ζωή γενικά. Υπάρχουν δεκάδες παραλλαγές, αλλά ο βασικός τόνος και η βασική στρατηγική δεν αλλάζουν. Πρόκειται για μια προσπάθεια να κερδίσει τη συμπάθεια μας, σε συνδυασμό με έναν ισχυρισμό ότι, με κάποιο τρόπο, εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τα όσα υποφέρει.

Η προφανείς στρατηγική του Θύματος είναι να μας φέρει εκτός ισορροπίας και να αποσπάσει την ενέργειά μας, δημιουργώντας μας ένα συναίσθημα ενοχής ή αμφιβολίας. Αποδεχόμενοι αυτή την ενοχή είναι σα να κοιτάζουμε μέσα από τα μάτια του άλλου και να βλέπουμε το δικό του κόσμο. Μόλις το κάνουμε αυτό, ο άλλος νιώθει την ενίσχυση της δικής μας ενέργειας, που προστίθεται στη δική του, οπότε αισθάνεται πιο ασφαλής. Είναι μια στρατηγική που το άτομο αυτό έχει υιοθετήσει από τα παιδικά του χρόνια. Προσπαθεί να κερδίσει τη συμπάθεια των άλλων ή τη συμπόνια προκαλώντας τους τύψεις και κατηγορώντας τους για υποτιθέμενες αδικίες που του έχουν κάνει.
Αυτές οι ασυνείδητες πεποιθήσεις και προθέσεις κάνουν πολύ συχνά το «Θύμα» να προσελκύει στη ζωή του ακριβώς εκείνα τα άτομα που φοβάται, τα άτομα που «κακομεταχειρίζονται» τους άλλους. Και γεγονότα που του συμβαίνουν είναι συνήθως τραυματικά. Το σύμπαν ανταποκρίνεται παράγοντας ακριβώς το είδος του κόσμου που περιμένει το άτομο και, με αυτόν τον τρόπο, το θέατρο είναι πάντα κυκλικό και αυτό-επιβεβαιωνόμενο. Το «θύμα» χωρίς να το ξέρει έχει πέσει στην παγίδα ενός φαύλου κύκλου.
 (τέχνη ζωής ) 

απο ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΟΡΑΜΑ ( JAMES REDFIELD) ΔΙΟΠΤΡΑ