Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Ένωση του νου( μυαλού) με την καρδιά και την ψυχή.

Ποιες είναι οι καθημερινές μου σκέψεις?

Πόσες φορές ενώνω το μυαλό με την καρδιά και την ψυχή μου, την καρδιά και την ψυχή του συνάνθρωπου μου?
Έχω αναχαιτίσει τα αρνητικά συναισθήματα? Ποιο αρνητικό συναίσθημα υπάρχει ακόμη? Ποιες είναι οι σκέψεις που με οδηγούν σε αυτό? Ξεχωρίζω ότι αυτές οι σκέψεις έχουν μέσα τους τον Φόβο? Πόσο ασχολούμαι μαζί μου, με την ουσία μου? Μήπως συνεχίζω να ζω αντανακλαστικά χωρίς ουσία και χωρίς να  με παρατηρώ? Αν συνεχίζω και ζω αντανακλαστικά, τότε δεν έχω καταρρίψει το Εγώ. Συνεχίζει και μου βάζει τρικλοποδιές κάθε μέρα. 
Υπάρχει περίπτωση να έχω τρυφερά συναισθήματα για κάποιον και να μη τα μοιράζομαι μαζί του? Ποιος είναι ο λόγος που με φρενάρει από αυτό? Τι φοβάμαι?
Φοβάμαι μη πληγωθώ, να μην πέσει όλο αυτό στο κενό?
Μπορεί να με πληγώσει κάποιος?
Έχω καταστάσεις στη ζωή μου που δόθηκα ολοκληρωτικά? Ολοκληρωτικά δίνομαι στο καθάρισμα του σπιτιού μου. Ολοκληρωτικά δίνομαι στην εξωτερική μου εμφάνιση, ολοκληρωτικά θα δοθώ στη δουλειά μου, ολοκληρωτικά δίνομαι σε μια συγκέντρωση που θα κάνω σπίτι μου.
Έχω δοθεί ολοκληρωτικά σε άνθρωπο? Ολοκληρωτικά σημαίνει δίχως Όρους και όρια. Έχω αφήσει να με πλημυρίσουν συναισθήματα θετικά, τα έδειξα, τα είπα, πώς ένιωσα ή πώς νιώθω?
Πιστεύεις ότι το μετάνιωσες ή ότι θα το μετανιώσεις?
Ο νους σου θα σε βάλει να πιστεύεις ότι θα το μετανιώσεις.
Όταν έχεις για πυξίδα την πίστη και την αγάπη έτσι έχεις και όλες τις κατάλληλες προφυλάξεις για το ταξίδι σου και την αποφυγή του να πέσεις σε ξέρα που την λένε «σκέψεις του νου μέσα από το Εγώ». Ο νους πρέπει να μετουσιωθεί σε ναό, ο ναός αυτός που σε τρεις μέρες μπορεί να αναστήσει ο Χριστός. Όταν ο νους μετατραπεί σε ναό τότε συνεργάζεται απόλυτα με την ψυχή, άρα με το Θεϊκό μου κομμάτι.
Στο δρόμο της καθημερινότητά μας πάντα θα βρεθούν άνθρωποι που η δική τους πυξίδα δεν έχει ρυθμιστεί ακόμη με την ψυχή, εκεί λοιπόν προσπαθώ να μην απομαγνητιστεί η δική μου πυξίδα και λέω στους ανθρώπους αυτούς για την θεϊκή διαδρομή.
Υπάρχει περίπτωση αντί να βρεθούν άνθρωποι με τη λανθασμένη πυξίδα, το σώμα μου να είναι αυτό που θα προσπαθήσει να αλλάξει τη διαδρομή μου με διάφορα θέλω τα οποία δεν είναι συνδεδεμένα με το θεϊκό μου κομμάτι, αλλά με τη γήινη περιβολή μου.  Τότε κινδυνεύω να πέσω στα υπόγεια ρεύματα του νου μου, δηλαδή στη δύνη του ποτού, της ασέλγειας, της αδηφαγίας γενικά απολαύσεις της σάρκας μου. Έτσι ενώ θα προσπαθώ να φτάσω και να ακουμπήσω  το θεϊκό μου κομμάτι, εκείνο θα μένει πάντα σε απόσταση γιατί θα είμαι προκατειλημμένη/ος με τις γήινες απολαύσεις-πάθη- οι οποίες συνεχίζουν και με κάνουν κουμάντο.
( 50 μυστικό πέρασμα ) 

Δωροθέα