Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

η γνώση- σταθμός του ΕΙΜΑΙ !!!

Οι «καλοί άνθρωποι»  πάντα προσπαθούν να κάνουν καλό στους άλλους ανθρώπους αλλά αυτός είναι η χειρότερη 

μορφή φυλάκισης τους, αν όλο αυτό το καλοσυνάτο δεν γίνεται με επίγνωση, αλλά με μορφή επίκρισης ή με μορφή ανταπόδοσης και καρτερικότητας ότι κάποια στιγμή θα το δουν οι γύρω μου πόσο καλός είμαι και θα τους κάνω να με προσέξουν.
Αυτοί οι «καλοί» άνθρωποι αρχίζουν να σου κάνουν ανακουφιστικές εντριβές και αργότερα αυτά τα χέρια σου «σφίγγουν» το λαιμό με τη μορφή εξουσίας που προσπαθούν να έχουν πάνω σου. Για να καλύψουν τη δική τους ανασφάλεια και να καλύψουν το Εγώ τους. Από τη στιγμή που ένας άνθρωπος κάνει καλό χωρίς επίγνωση, θέλει να εξουσιάζει τον άλλον για να τον έχει να τον «χορεύει».
Η διάσταση της επίγνωσης έρχεται όταν δεν υπάρχουν σκέψεις. Όταν παρατηρώ το μυαλό δεν μπορεί να σκεφτεί.
Οι σκέψεις είναι μέσα από το μυαλό το οποίο βρίσκεται πάντα συνδεδεμένο με το παρελθόν, δεν έχουν να κάνουν με το παρόν. Αν αντιμετωπίζω το κάθε τι ως καινούργιο τότε δεν υπάρχει το παρελθόν ως κουρτίνα να μου σκεπάζει την αυθεντικότητα της στιγμής. Δες αν βάζεις πλυντήριο κάθε μέρα, εκείνη τη στιγμή οι κινήσεις σου είναι αντανακλαστικές γιατί χρησιμοποιείς τη γνώση του χθες. Αν χρειαστεί να πάρεις καινούργιο πλυντήριο τότε θα είσαι 100% αφοσιωμένη σε αυτό που κάνεις γιατί ναι μεν υπάρχει η γνώση του χθες αλλά έχεις και νέες πληροφορίες από το νέο πλυντήριο. Το ίδιο θα γίνει και με ένα νέο αμάξι. Το ίδιο όμως γίνεται και με τους ανθρώπους σου. Θυμήσου λίγο πως καλώς όριζες τον σύντροφό σου τις πρώτες μέρες που μένατε μαζί και δεν πως τον καλώς ορίζεις τώρα. Ενδεχομένως να του πετάς ένα ξερό « α! ήρθες». Όλο αυτό γίνεται γιατί δεν αντιμετωπίζεις την κάθε σου στιγμή ως αυθεντική και μοναδική, νομίζεις ότι είσαι ο Θεός και θα έχεις τον σύντροφο και αύριο. Είναι όμως έτσι?
Μη δοκιμάσεις όμως να ελέγχεις τις σκέψεις γιατί αυτό είναι μαρτύριο, μείνε να παρατηρείς έτσι απλά, ζήσε έτσι απλά, με όλες σου τις αισθήσεις χωρίς τη σιγουριά του αύριο και την προκατάληψη του χθες. Πάρε μόνο την ουσιαστική γνώση από το χθες. Ο έλεγχος της σκέψεις είναι φτωχό υποκατάστατο της επίγνωσης. Δεν βοηθάει. Να βρίσκεσαι στην κάθε στιγμή με επίγνωση που σημαίνει 100%.
Αν έχεις επίγνωση δεν χρειάζεται να ελέγχεις τον θυμό γιατί μέσα στην επίγνωση δεν εμφανίζεται ποτέ ο θυμός. Αυτά τα δύο δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Μέσα στην επίγνωση δεν υπάρχει η ζήλια. Μέσα στην επίγνωση πολλά πράγματα απλώς εξαφανίζονται.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει με το φως. Όταν μέσα στο σπίτι σου έχεις φως το σκοτάδι εξαφανίζεται, δεν μπορεί να υπάρξει το σκοτάδι με το φως. Έτσι με το φως δεν σκοντάφτεις ( θυμός). Ενώ μέσα στο σκοτάδι το ψηλάφισμα που κάνω για να βρω την πόρτα είναι η ζήλια μου. Έτσι κάνεις λάθη επειδή ζεις μέσα στο σκοτάδι.
Όσο πολεμάς στο σκοτάδι το θυμό σου, τη ζήλια σου, την απληστία σου, το σεξ είναι επειδή είσαι αδύναμος. Φως χρειάζεται να ανάψεις και το φως ανάβει με τα γιατί και τότε γεμίζω με την επίγνωση και είμαι πια Φως.

Την επίγνωση για να μπορέσουμε να την δεχτούμε και να την κατανοήσουμε οφείλουμε να έχουμε αρχίσει να δουλεύουμε με τον εαυτό μας, μέσα από όλα τα προηγούμενα μυστικά περάσματα. Γιατί αν αρχίσουμε από την επίγνωση, δηλαδή από το τέλος, το σίγουρο είναι ότι θα την απορρίψουμε. Θα απορρίψουμε δηλαδή το ανώτερο σκαλί της ευημερίας, γιατί πολύ απλά θα μας λείπει όλη η υπόλοιπη σκάλα.
(7ο μυστικό πέρασμα )

Δωροθέα