Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Τι γίνεται όταν από άγνοια πέσω στο χαντάκι ?

Σε αυτό το σημείο θα φτάσει κάποιος όταν σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προβλέψει την όποια εξέλιξη της διαδρομής.

 Αυτό ακριβώς έχουν πάθει αυτή τη στιγμή αρκετοί συνάθρωποί μας. Όπου πριν από 5-6 χρόνια ίσως και 10, έκαναν τόλμημα- άλμα επενδύοντας είτε σε δουλειά, είτε σε αγορά σπιτιού- αυτοκινήτου, φτάνει στο σήμερα που μοιάζει ότι έπεσε στο χαντάκι, αφού η δουλειά του πάει εντελώς χάλια, ο τζίρος του άρχισε να πέφτει και να πέφτει.

Έτσι αδυνατεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις του, που μέχρι εχθές ήταν οι επιλογές που ονειρευόταν ( αυτοκίνητο- σπίτι- επιχείρηση), ώσπου αυτές οι επιλογές- όνειρα τώρα έχουν μετατραπεί σε θηλιά που κάθε μέρα σφίγγει όλο και περισσότερο.  Αυτό το πέσιμο έγινε από άγνοια. Δεν έφταιγε ο άνθρωπος ο συγκεκριμένος που δεν ήταν προφήτης, το πέσιμο αυτό δεν οφείλεται σε λάθος κινήσεις ή επιλογές. Αλλά σε πολλούς λάθος χειρισμούς της κεφαλής του τόπου. 
Αφού λοιπόν αυτό το πέσιμο δεν έχει να κάνει με δικά μας λάθη, το να μας παίρνει από κάτω και να μαλώνουμε τους εαυτούς μας, να τους θεωρούμε υπόλογους- υπεύθυνους με αποτέλεσμα να πέφτουμε σε θλίψη, είναι μια συμπεριφορά που δεν μας αξίζει. 

Η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς, αυτό μάθαμε και έτσι είναι. 
Το ότι βρεθήκαμε σε αυτό το ομαδικό τέλμα, σε αυτό το ομαδικό ξεπούλημα δεν φταίει που ονειρεύτηκες και δημιούργησες προϋποθέσεις για ένα καλύτερο μέλλον τόσο για σένα αλλά και για τα παιδιά σου. Η δουλειά μας μέχρι τώρα ήταν ένα "μεταφορικό μέσον" για τις ανάγκες μας, τα θέλω μας και τις υποχρεώσεις μας. Μέχρι τώρα όλα αυτά τα είχαμε σε ισορροπία. 

Τώρα έχει γίνει μία επώδυνη μεταστροφή στη "δουλειά", αυτή τουλάχιστον που μας έχει απομείνει, όπου οριακά πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας, ελάχιστα τις ανάγκες μας και στα θέλω μας βάλαμε πάγο και αρχίσαμε τις διαπραγματεύσεις. 
Τουλάχιστον τώρα ξέρεις ότι δεν είναι δική σου επιλογή αυτό το πέσιμο, επειδή κάποιοι έπαιξαν κορόνα γράμματα τη ζωή σου, τη ζωή  και το μέλλον των παιδιών σου  και το έχασαν. 

Αυτοί το έχασαν, εσύ νιώθεις υπόλογος και μαζεύεις τα κομμάτια της ντροπής σου. Αντιλαμβάνεσαι ξαφνικά ότι μέλλον δεν υπάρχει και σε κυριεύει ο θυμός, η οργή, ο φόβος, η ντροπή και τα στρέφεις όλα προς τα μέσα σου και τους κάνεις το χατήρι. 
Αυτοί γελάνε, χαίρονται και απολαμβάνουν τη ζωή τους ίσως καλύτερα από χθες. 
Νιώσε λοιπόν ότι δεν φταις εσύ !
Νιώσε ότι καλά έκανες που τόλμησες!
Δεν μπορούσες να είσαι προφήτης για το οικονομικό ντόμινο που σε έφεραν. 
Αυτή θα είναι η πρώτη σου νίκη, με αυτές οι διαπιστώσεις.
Όταν αρχίσεις να νιώθεις καλύτερα και φύγεις από τα καταστροφικά συναισθήματα, τότε τουλάχιστον θα κερδίσεις το χαμόγελό σου. Στο κάτω κάτω της γραφής αυτοί τα έκαναν θάλασσα αυτοί να βρουν την άκρη. Για ευθύνες άλλων και λάθη άλλων, δεν γίνεται να αυτοκτονείς εσύ και εγώ. 
Να νιώσουμε ελευθερία και νέες πληροφορίες ευημερίας θα αρχίσουν να έρχονται. 
( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα