Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Εμπιστοσύνη τελευταίο μέρος

Απελευθερώνω τον εαυτό μου και όλους τους άλλους.


Σκέψου ότι κάθε μέρα είσαι στον νεροχύτη και πλένεις ποτήρια. Μπορεί στα τόσα χρόνια που είσαι νοικοκυρά να σου σπάσει και ένα ποτήρι. Δεν το δένεις μετά κόμπο. Δεν ξεκινάς να πλύνεις τα ποτήρια με το σκεπτικό «άντε να δούμε πόσα θα σπάσω σήμερα».  
Αν είσαι άντρας και κάποτε σου έσκασε το λάστιχο, δεν ξεκινάς τη μέρα σου με το φόβο μήπως σου σκάσει το λάστιχο. Που σημαίνει δίνουμε πολύ περισσότερη πίστη στα αντικείμενα μας που δεν έχουν μεγάλη σημασία. Όμως στους ανθρώπους μας  που έχουν σημασία, δίνουμε μια μόνιμη αμφιβολία και φόβο.
Ξεκινάω την μέρα μου με την σκέψη: Νέα μέρα.
Νέα μέρα σημαίνει νέα πράγματα. Τίποτε δεν έρχεται ως επανάληψη, αν δεν μου άρεσε, αν ήταν μάθημα και πέρασε, αν αναχαίτισα αυτό που δεν μου άρεσε με αγάπη. Νέα μέρα γιατί η συγκεκριμένη μέρα, ημερομηνία, στιγμή δεν θα ξανά υπάρξει.
Ας είμαι ειλικρινής με τον Εαυτό μου. Ας συγχωρήσω μια και για πάντα, καταστάσεις και ανθρώπους για απελευθερωθώ. Ας δώσω την πολυτέλεια στον Εαυτό μου να ελευθερωθεί από κάθε τι που με κρατάει με το παρελθόν. Δεν μου ανήκει πια, αυτό που μου ανήκει είναι το Τώρα. Που δεν χρειάζεται να το σπιλώνω με «φαντάσματα» από το παρελθόν. 
Βέβαια θα πρέπει να ξέρω ότι η εμπιστοσύνη που δείχνω ή δεν δείχνω στους άλλους είναι πολύ καλά συνδεδεμένη με το πόση εμπιστοσύνη δίνω σε μένα. Όταν δεν με εμπιστεύομαι σε πολλά πράγματα και αμφιβάλλω για μένα τότε αυτό μεταφέρεται αυτομάτως στις σχέσεις μου, στις επιλογές μου και στις καταστάσεις που μου φέρνει η ζωή. Όταν δεν είμαι σίγουρη/ος για τα βήματά μου τότε και όλες μου οι επιλογές έχουν σαν βάση την ανασφάλεια.
Αν ψάξω πολύ καλά τις επιλογές μου και περισσότερο αυτές που είχαν ένα βαθμό αποτυχίας, θα δω ότι έβαλα φρένο με διάφορες αρνητικές σκέψεις που έκανα κατά τη διάρκεια ή από το ξεκίνημα της όποιας επιλογής.
Θα δώσω ένα απλό και καθημερινό παράδειγμα. Ας πούμε ότι θέλουμε να πάμε  στο κέντρο της πόλης που κατοικούμε. Αυτή είναι μια μορφή επιλογής μας. Αμέσως μετά την απόφαση – επιλογή, αρχίζουμε να «βιώνουμε» στο μυαλό μας όλα τα καταστροφικά σενάρια που μπορεί να μας παρουσιαστούν, όπως « Να δεις θα έχει κίνηση», « σιγά μη βρω να παρκάρω το αμάξι». Έτσι ακριβώς θα γίνουν τα πράγματα με τον τρόπο που τα σκέφτομαι, στην πραγματικότητα τα προκαλώ για να τα βιώσω. Αν αφήσω όμως τη θετική μου σκέψη να λειτουργήσει, η κίνηση που θα βρω θα είναι ελάχιστη και θα βρω και εύκολα θέση για το αυτοκίνητο.
Ένα ακόμη παράδειγμα. Ας πούμε ότι κάνετε ένα βιογραφικό σημείωμα για μια δουλειά που σας ενδιαφέρει πολύ. Έχετε ραντεβού για συνέντευξη. Εσείς από την προηγούμενη το συζητάτε με όλους, βγάζετε κάθε μορφή άγχους προς τα έξω και βέβαια αμφιβολίας. Παράλληλα το μυαλό σας,  σας « λιθοβολεί» με σκέψεις « μπα σιγά που θα με πάρουν» . Πηγαίνετε στο ραντεβού, το στομάχι σας είναι δεμένο φιόγκο, το σώμα σας έχει μια μορφή δυσκαμψίας και εσείς τρέμετε σαν το ψάρι. Αυτό που εκπέμπετε εκείνη τη στιγμή στο όποιο αφεντικό, είναι ανασφάλεια και φοβία. Όλο αυτό σαφώς  δεν είναι υπέρ σας. Έτσι το ενδεχόμενο να χάσετε αυτή τη θέση είναι πολύ πιθανό. Δεν θα τη χάσετε όμως επειδή δεν είχατε τα κατάλληλα προσόντα, αλλά από τις ίδιες σας τις σκέψεις που «έπαιζαν» μαζί σας, πολύ πριν το ραντεβού σας.
Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να ασχοληθώ με μένα ουσιαστικά. Να καταγράψω  στο τετράδιο σε τι με εμπιστεύομαι και σε τι δεν με εμπιστεύομαι. Μετά να ρωτήσω γιατί δεν με εμπιστεύομαι στα σημεία αυτά? Υπάρχει περίπτωση να κάνω λάθος που δεν με εμπιστεύομαι? Μήπως να δοκιμάσω σιγά- σιγά και να δω ότι μπορώ να τα καταφέρω? Γιατί με σιγουριά θα σας πω ότι όταν ο άνθρωπος εμπιστεύεται τον εαυτό του, ότι θα βάλει στο μυαλό του θα το καταφέρει. Αρκεί το μυαλό του να είναι «καθαρό» δηλαδή να έχει μόνο θετικές σκέψεις και συναισθήματα γι’ αυτό που επιλέγει. Όπως επίσης καλό θα είναι είτε λάθος, είτε σωστό να αντιμετωπίζω τον εαυτό μου το ίδιο. Με αγάπη και στις δύο περιπτώσεις. Λάθος – σωστό είναι δύο έννοιες παράδοξες. Αν το λάθος το αγκαλιάσω, χάνει τη δύναμή του και μου δίνει τη σωστή διαδρομή για να μη το ξανά κάνω.
Η εμπιστοσύνη είναι μια κατάσταση ορόσημο, τόσο σε μας αλλά και σε όλο μας το περιβάλλον, για ισορροπία και υγεία. Σημαντικός «βοηθός» για την εμπιστοσύνη είναι η αισιοδοξία.
( 4o μυστικό πέρασμα ) 

Δωροθέα