Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

«ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ' επί παντί ρήματι Θεό»


Η προσευχή να αρχίσει να μπαίνει στο ταμείο σου, τότε κλείσε την πόρτα από το θησαυροφυλάκιο σου για να κρατήσεις τον θησαυρό από το ταμείο σου εκεί.


Η προσευχή έχει δύναμη όταν αποκτά χαρακτήρα διαλογισμού. Όταν γίνεται ουσιαστικά- συνειδητά και κάθε λέξη ρέει σε κάθε σου φλέβα και κύτταρο. Και έτσι εσύ και η προσευχή είστε ένα και το αυτό 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, οπότε είσαι ο Θείος Λόγος.
Ο Χριστός όταν εκπαιδευόταν πέρασε δοκιμασίες για να αποφύγει τις γήινες απολαύσεις. 

Μια δοκιμασία ήταν να νηστέψει 40 μέρες στις οποίες δεχόταν προσβολές και επιθέσεις από τους πειρασμούς.
Αφού άρχισε να τον καταβάλει το αίσθημα της πείνας, όπου είναι από τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου. Τότε ο πειρασμός- διάβολος του είπε : «Ει Υιός του Θεού, ειπέ τω λίθω τούτω ίνα γέννηται άρτος (Λουκ.) και ο Ιησούς απάντησε… «ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ' επί παντί ρήματι Θεό» -> Ο άνθρωπος αν θέλει να είναι άξιος στο όνομα του Θεού δεν πρέπει να κατευθύνεται από τις γήινες ανάγκες του αλλά από τον Θείο Λόγο. 


Απέφυγε λοιπόν ο Χριστός να θέσει τις δυνάμεις που είχε για το κατώτερο ζωικό ανθρώπινο ον και να γίνει σκλάβος της ύλης. Αντίθετα ήξερε ότι η ύλη υπάρχει για την υπηρεσία του Πνεύματος. Για τον ίδιο τον Ιησού η πρώτη του και βασική ανάγκη ήταν να εναρμονιστεί με τον Θεό και την ενδυνάμωση του Πνεύματος. 


(Πνευματικότητα) 

Δωροθέα +