Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Προετοιμασία για την Αστρική Πύλη μέρος 2ο

Με την απόσυρση από το φυσικό πυκνό σώμα θα ασχοληθούμε σήμερα.


Να δούμε όμως τι περιλαμβάνει το φυσικό σώμα για να μπορέσουμε μετά να δούμε πώς μπορεί να γίνει η απόσυρση.
Το σώμα αυτό είναι ο τελικός αποδέκτης της συμπεριφοράς μας προς τους άλλους, από τους άλλους αλλά κυρίως από εμάς προς εμάς. Σε αυτό συσσωρεύονται όλες οι σκέψεις, συναισθήματα που κάνουμε γενικά.
Αν εμείς φερόμαστε στον εαυτό μας με απαξίωση, νιώθουμε αδικημένοι από τη ζωή και από τους ανθρώπους τότε αυτό το σώμα εγκλωβίζεται μέσα σε μία θλίψη και πόνο, γεμίζει με σκουπίδια και αρνητική ενέργεια η οποία μεταφέρεται μέσω της δόνησης σε όλο μας το υγρό στοιχείο. Οι σκέψεις μας που είναι συνδεδεμένες με το μυαλό άρα το στοιχείο της φωτιάς και αυτές ανάλογα καίνε ότι βρουν στο σώμα μας, αλλά θα αρχίσουν από τους αδένες μας και ο πιο ευαίσθητος αδένας μας θα αρχίσει να υπολειτουργεί. Γι’ αυτό θα δείτε ότι όποιο πρόβλημα σε αδένα είναι συνήθως χρόνιο και όσοι έχουν πρόβλημα παίρνουν φαρμακευτική αγωγή για όλη τους τη ζωή γιατί δεν έχουν τρόπο να ρυθμίσουν ξανά αυτόν τον αδένα. Ένας αδένας να έχει πρόβλημα σημαίνει ότι υπάρχει διακοπή σε εκείνο το σημείο, το οποίο απομονώνει το πάνω με το κάτω σημείο του σώματος. Δηλαδή η επικοινωνία του πάνω μέρους του σώματος μας δεν έχει σωστή ροή- επικοινωνία με το κάτω.  

Ο αέρας μας έχει να κάνει με τον λόγο μας, όπου αν και ο λόγος μας έχει μπλοκαρίσματα δηλαδή άλλα λέμε, άλλα εννοούμε και άλλα κάνουμε. Αν λέμε ότι λέμε μέσα από καταπίεση ή για την «καλή» μας εικόνα όλο αυτό θα μας φέρει αντιμέτωπους με προβλήματα στα πνευμόνια, στις αμυγδαλές μας, στην πίεσή μας.
Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν κάθε μορφή συμπίεσης και καταπίεσης έχει αυτόματα αντίκτυπο στο σώμα.
Το «κακό» της ιστορίας είναι ότι το σώμα μας έχει πολλές αντοχές με αποτέλεσμα εμείς να το κακομεταχειριζόμαστε χρόνια και να μην έχουμε καμία ιδέα τι μαζεύει και που.
Ώσπου στα «καλά καθούμενα» παθαίνουμε κάτι και ψάχνουμε να βρούμε πως στο καλό το πάθαμε αφού όλα είναι καλά.  
Ως πνευματικός μαθητής θα πρέπει μέχρι τώρα να έχω καταλάβει ότι όλα στη ζωή μετράνε και όλα είναι που συμβάλλουν στην δική μου Ανάταση ή στο δικό μου πέσιμο. Άρα για να μπορώ να έχω το σώμα μου το υλικό σε απόλυτο έλεγχο θα πρέπει να έχω φτάσει στον απόλυτο έλεγχο του χθες αλλά και του σήμερα.
Μέσα από τη διαδρομή αδειάζω το ελατήριο αλλά και μέσα από τον δρόμο της επίγνωσης του να ξέρω τι κάνω και γιατί  είναι ο τρόπος που το σώμα μου θα αρχίσει την αυτοθεραπεία του γιατί πια δεν θα έχει κανένα λόγο να αμύνεται.
Όταν το σώμα μας βρίσκεται σε άμυνα και θέλει να μας προειδοποιήσει μας βάζει φρένο μέσω μιας ασθένειας- πόνου. Έρχεται για να μας δείξει ότι το σώμα αυτό το γήινο μας κάνει ότι θέλει ακόμη και ότι υπάρχουν ακόμη σκέψεις που μας βασανίζουν, οι οποίες γίνονται χωρίς να τις καταλαβαίνουμε. Μπορεί να νιώθουμε οι κυρίαρχοι των σκέψεων μας όταν είμαστε σε εγρήγορση, αλλά πόσο σίγουροι είμαστε για το υποσυνείδητο ? Πόσο σίγουροι είμαστε τι γίνεται την ώρα του ύπνου μας ? Τι πληροφορίες – φρένα μπαίνουν στο συνειδητό ? Από πού? Από ποια γεγονότα ? 

Άρα για να έχω την κυριαρχία του σώματος αυτού θα πρέπει να είμαι ο άρχοντας του Δαχτ-Υλη- διού μου, που σημαίνει να έχω κλείσει όλους μου τους κύκλους με το χθες. Το δαχτυλίδι είναι κύκλος και κάθε κύκλος έχει μία αρχή και ένα τέλος. Όταν φτάσω να ολοκληρώσω τους κύκλους μου με το χθες σημαίνει ότι έφτασα στο 0 μηδέν, δηλαδή μηδένισα το συμβάν μέσω επίγνωσης, αντίληψης, συγνώμης, συγχώρεσης, ευγνωμοσύνης. Όσο έχω δαχτυλίδια ανοιχτά υπάρχουν «μάχες» που ακόμη μαίνονται και όσο αυτές οι «μάχες» είναι ανοιχτές υπάρχει η φωτιά που καίει τα έσω μου και επηρεάζει το υγρό στοιχείο του σώματος αλλά και του λόγου- αέρα, άρα το σώμα μου είναι υποχείριο αυτών των δαχτυλιδιών.

Συλλέξτε τα δαχτυλίδια σας και μπείτε στη διαδικασία να τα κάνετε ολόκληρα δηλαδή μηδέν 0 = δεν υπάρχει το χθες πια.

( αποκαλύπτω)

Δωροθέα