Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Πάτερ ημών – προσευχή- διδασκαλία

Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτη
«Θεωρώ ότι προχωρεί πέραν από κάθε τόλμη αυτός που απ’ τη μία δεν κάνει αυτά που ταιριάζουν σε ευδόκιμο υιό(εννοεί εμάς τους πιστούς- δόκιμους Χριστιανούς), κι απ’ την άλλη τολμά να αποκαλεί και Πατέρα του τον Δεσπότη.


Κι ενώ κάνει αυτά τα οποία θα δυσφημιστεί το όνομα του Θεού, επιχειρεί όμως να λέγει, «Ας τιμάται το Όνομά Σου», κι ενώ είναι επισημότατος δορυφόρος του τυράννου ( ο πιστός εννοεί), να λέγει «Ας έρθει η Βασιλεία σου», δηλαδή εμφανίσου σ’ αυτούς που τυραννιούνται βασιλιάς νικηφόρος, δίνοντας την ανίκητη συμμαχία εναντίον της αμαρτίας.
Κι ακόμη, ενώ δεν κάνε τίποτε από αυτά που θέλει ο Θεός, υποκρίνεται την αρετή και λέγει, «Ας γίνει το θέλημά σου, όπως στον ουρανό, έτσι και στη γή». 

Κι ενώ επιδίδεται στην απόλαυση και αποθηκεύει πολλά όχι μόνο για την τροφή του, αλλά και ως εφόδια για τη γαστριμαργία του, εύχεται : «Το καθημερινό μας άρτο ( δηλαδή ή αυτό που είναι κατάλληλο για την ψυχή ή εκείνο που αρκεί για το σώμα, γιατί κατ’ ουσίαν αυτό σημαίνει ο άρτος και όχι φαγητό) «δώσε το μας σήμερα». Γιατί το «σήμερα» σημαίνει το καθημερινό απαιτούμενο αγαθό.
Αφού δηλαδή, οδήγησε τη νοερή ψυχή στην ύψιστη φιλοσοφία, ορίζει και τον χρόνο για τον οποίο κάνει το αίτημα.
Έπειτα αν και είναι αδιάλλακτος και σκληρός λέγει: «Συγχώρεσε τα αμαρτήματά μας»,
κι ενώ είναι εκδικητικός και υπερασπίζεται το εγώ του πέραν απ’ το απαιτούμενο, λέγει: «Όπως κι εμείς συγχωρούμε εκείνους που μας έχουν κάνει κακό».
Κι αυτός που ρίχνει το εγώ του σε πειρασμούς κι ενώ βαδίζει κάθε δρόμο που οδηγεί σε κινδύνους ( για την ψυχή εννοεί), λέγει, «Και μη επιτρέψεις να πέσουμε σε πειρασμόν», πράγμα που φαίνεται να είναι γελοίο ή μάλλον άξιο κάθε αγανακτήσεως. 

Αλλά κι ενώ ακολουθεί μ’ ευχαρίστηση τον εχθρό ( γιατί δεν κατέχεται  με τη βία, ούτε με την τυραννία, αλλά με την απάτη) λέγει, «Αλλά σώσε μας από τον πονηρό», που ξεπερνά κάθε ειρωνεία.
Το να λέγει πάλι, «Γιατί δική Σου είναι η βασιλεία και η δύναμη και η δόξα» και να περιφρονεί Εκείνον που είναι η πηγή κάθε δυνάμεως και δόξας, υπερβαίνει τα όρια της συγνώμης.
Μόνο λοιπόν εκείνοι, ύστερα από τους θαυμάσιους πόνους κατά το Άγιο Βάπτισμα και τον παράξενο και παράδοξο νόμο των τοκετών, δικαιούνται να λένε το, «Πατέρα μας», δείχνοντας ότι είναι γνήσιοι υιοί Του.  
Όλο αυτό το παραπάνω είναι απόσπασμα από το βιβλίο :

Υπέροχοι Λόγοι Των Πατέρων Της Εκκλησίας σΤο «Πάτερ Ημών»


Ανάλυση- διδασκαλία
Επειδή καταλαβαίνω ότι όλο αυτό το κομμάτι σίγουρα προκαλεί θυμό και έκκριξη αλλά και προβληματισμούς ίσως, στο τι να κάνουμε δηλαδή να κάνουμε προσευχή ή όχι? Αφού όλοι μας οδηγούν στο να κάνουμε και τώρα ο συγκεκριμένος Πατέρας μας λέει άλλα και για μένα έχει δίκιο. Είναι ασέβεια να μην είμαστε ένα και το αυτό με τον Λόγο Του μέσω πράξεων και εμείς να λέμε όλο αυτό το μεγαλείο ως προσευχή. Αν θυμάστε αυτή την προσευχή την είπε ο Ιησούς πάνω στον σταυρό λίγο πριν πεθάνει. Ταπεινωμένος 100%, με αγάπη προς όλους 100%, χωρίς πάθη χωρίς εγωισμό, γεμάτος καλοσύνη, συμπόνια για όλους και το σπουδαιότερο τη συγνώμη και τη συγχώρεση που ζητούσε από τον Πατέρα Του για όλους μας. Οπότε ο Ιησούς αυτό που μας είπε εκείνη την ώρα ήταν : 

Φτάστε στο σημείο της απόλυτης ταπείνωσης για και από τους συνανθρώπους σας, συναντήστε με όλη σας την καρδιά τη συγνώμη και τη συγχώρεση, θανατώστε το εγώ σας 100% και τότε με ταπεινή και αγνή καρδιά γεμάτη καλοσύνη και αγάπη ψάλετε το Πάτερ Ημών γιατί τότε είναι Πατέρας σας, τότε είστε στην αγκαλιά Του.
Μέχρι τότε τι να κάνετε ? Μπορείτε καθημερινά να μελετάτε κάθε τι που σας οδηγεί στον δρόμο Του= ο άρτος.
Να κάνετε ότι κι εκείνος = Ως εν ουρανό και επί της γης
Να συγχωρούμε τους ανθρώπους μας, να μην τους κρίνουμε = να γίνει το θέλημά Σου.
Και πώς θα του μιλάτε ?
Κύριε Ιησού ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟ !! που σημαίνει ότι ταπεινά αποδέχομαι ότι είμαι αμαρτωλός, ότι έχω γνώση της κακίας μου, του εγωισμού μου και δεν κρύβομαι πια πίσω από το δάκτυλό μου, ξέρω πόσο πολύ κοροϊδεύω κάποιες φορές και πόσο υποκριτικά φέρομαι όταν λέω ότι νηστεύω και ότι προσεύχομαι, ενώ στην πραγματικότητα δεν τα κάνω όπως θα τα ήθελες Εσύ Κύριε και Θεέ μου. 

Η προσφώνηση Θεέ μου είναι για μας που ακόμη έχουμε στο «σακί» μας πράγματα που δεν έχουμε απελευθερώσει ως εξομολόγηση ( είτε σε εμάς ως αναζήτηση και πιστοποίηση, να θέλω να δω δηλαδή που και σε ποιους τομείς έχω σφάλει και να φτάσω μέχρι το βάθος) και συγνώμη- συγνώρεση.
Όσο πλησιάζουμε μέσα από τις πράξεις μας και την μετεκπαίδευσή μας ως πνευματικοί δόκιμοι χριστιανοί, θα έρθει η στιγμή που το Πατέρα θα σας βγει αυθόρμητα, από μόνο του. Εκείνη τη στιγμή είναι που θα τον νιώσετε τόσο οικείο και τόσο ζωντανό και θα είναι ζωντανός μέσα από σας, δηλαδή θα αρχίσει να κατοικεί μέσα σας.
Η στιγμή που θα το νιώσετε από μέσα σας να τον αποκαλέσετε Πατέρα θα είναι η πρώτη σας μεταστροφή για την νίκη και την επανασύνδεση μαζί του. Είναι μια μοναδική στιγμή και είναι η σπουδαιότερη αγκαλιά και αγαλλίαση που έχετε νιώσει ποτέ. 

Από κει και μετά να ξέρετε πως ότι χρειάζεστε το έχει αναλάβει εκείνος εξ’ ολοκλήρου. Εδώ για να μη μπερδευτούμε να πω ότι ναι μεν ο Θεός θα βοηθήσει να έρθει ένα πακέτο μακαρόνια σπίτι μας ( για παράδειγμα) αλλά εμείς θα μπούμε στη διαδικασία να το μαγειρέψουμε, αυτό το κομμάτι είναι δική μας ευθύνη. Αλλά όλα αυτά αυτός που είναι πια στο μονοπάτι της Πνευματικότητας τα ξέρει και ήδη τα βιώνει.
Γιατί η πίστη στον Θεό- Λόγο- Πατέρα σημαίνει είμαι ελεύθερος απόλυτα.
( πνευματικότητα) 

Δωροθέα