Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

Αστρική Ενέργεια – δεύτερο εκπαιδευτικό βήμα

Υπάρχει ένα κατοπινό στάδιο όπου ο μαθητής μαθαίνει να απορροφά και να μετουσιώνει τους μη ορθούς κραδασμούς και τις ενέργειες που είναι καταστρεπτικές. Δεν έχει ούτε ασπίδες, ούτε φραγμούς. Δεν απομονώνει τον εαυτό του ούτε αποχωρίζεται τους αδερφούς του.
Μέσω της ευλάβειας έχει μάθει να ουδετεροποιεί όλες τις κακές εκπορεύσεις.


Τώρα ενεργεί με μια θετικότητα ενός νέου καινούργιου τύπου.
Οριστικά και με πλήρη επίγνωση του τι κάνει και γιατί συγκεντρώνει μέσα στον εαυτό του όλες τις κακές εκπορεύσεις και τις διασπά στα συστατικά τους και τις κάνει να γυρίσουν από κει που ήρθαν., ουδετεροποιημένες, ανίσχυρες και αβλαβείς και όμως διατηρώντας τη φύση τους ανεπαρκή.
Όλο αυτό το κομμάτι είναι ένα μεγαλείο, που χαρακτηρίζει πια τον πνευματικό μαθητή. Μπορούμε άραγε να το φτάσουμε ? Με ποιο τρόπο ? Τι θα πει μη ορθός κραδασμός ? Είναι μια στιγμή που θα δεχτούμε κάποια μορφή «επίθεσης» είτε από άνθρωπο- αδερφό είτε από κατάσταση. Τότε σε αυτή τη στιγμή εμείς που εκπαιδευόμαστε το πρώτο που πρέπει να κάνουμε ως βήμα είναι να βγούμε από το να προσωποποιήσουμε όλο το δρώμενο. Να βρούμε τι ήρθε να μας διδάξει και γιατί. Στη συνέχεια με ευλάβεια, προσευχή, συγνώμη, συγχώρεση και λόγο ( να μιλήσουμε δηλαδή με αυτόν που αφορά όλη αυτή η διαδρομή) να στείλουμε όλη τη δόνηση από την στο σύμπαν με Θεική Αγάπη και προστασία προς όλες τις πλευρές. Στην  

πραγματικότητα είναι η απομυθοποίηση του «κακού» το οποίο ήταν έτοιμο να μας κατασπαράξει και εμείς αντί να πέσουμε στην παγίδα του «έξω από δω» καταφέραμε να βάλουμε οδηγό τον Πατέρα μας και την Θεική Αγάπη!!!
Αυτό το κομμάτι έχει μια μορφή δυσκολίας να διδαχτεί και δεν μεταδίδεται εύκολα. Πρέπει ο μαθητής να έχει φτάσει στο κατάλληλο σημείο εκπαίδευσης μέσα από όλες τις προηγούμενες διαδρομές. Και όπως είπαμε και εχθές δεν σημαίνει πως ο μαθητής δεν μιλάει και καταπίνει, αλλά χειρίζεται την κατάσταση με Θεϊκότητα- σύνεση και κυρίως Αγάπη.
Ο μαθητής πρέπει να έχει συνεχόμενη και καθημερινή εξάσκηση και παρατήρηση στενή για να μπορέσει απόλυτα αν και τι εφαρμόζει.
Τι είναι η ασύμμετρη ενέργεια ? Πώς την έλκουμε ? Πώς την προκαλούμε ?
Τρεις είναι οι κανόνες που οφείλουμε να βάλουμε στην καθημερινότητα.
Κανόνας 1 Εισχώρησε στην καρδιά του αδερφού σου και δες τον πόνο του. Προσοχή όμως σε αυτό το βήμα. Να δεις τον δικό του πόνο και όχι να φαντάζεσαι τι και πως θα ήσουν εσύ στη θέση του, γιατί πολύ απλά κανένας δεν μπορεί να πάει στην θέση κανενός. Όχι γιατί έχουμε χαμηλή αντίληψη, αλλά γιατί ποτέ μας δεν κάναμε τα βήματα του άλλου μέχρι να φτάσει στο σημείο που έφτασε. Άρα αν εμείς δούμε τι θα κάναμε στη θέση του, πολύ απλά θα αγνοήσουμε τον δρόμο του άλλου και θα τοποθετήσουμε μέσα στον δικό του δρόμο τα δικά μας στοιχεία και όλο αυτό είναι άδικο και για τις δύο μεριές. 

Οι λέξεις που θα ξεστομίζονται ας του μεταδώσουν ( του αδερφού) την κραταιά δύναμη που χρειάζεται για να χαλαρώσει τις αλυσίδες του. Από τι ? Μα φυσικά από το εγώ και τον φόβο του. Να τον «βοηθήσουμε» να γνωρίσει την πλευρά της αγάπης, της ασφάλειας, της σιγουριάς και φυσικά της μη κριτικής.
Όμως τις αλυσίδες αυτές να μη τις χαλαρώσουμε εμείς. Δηλαδή να μην αναλάβουμε εμείς τα φορτία του αλλά να του επιτρέψουμε μέσα από την κατανόηση και την αποδοχή να κάνει εκείνος τα βήματα όταν και όποτε μπορέσει. Να του δώσουμε την εικόνα του Πατέρα, να του δείξουμε τον τρόπο επαφής μαζί Του, εξηγώντας του ότι αυτή είναι Η Δύναμη στην οποία μπορεί να στηριχτεί η οποία πηγάζει από μέσα του από τα βάθη της καρδιά του. Να του πούμε να αφήνεται στην φυσικότητα και στη ροή οπότε να περιμένει με καρτερικότητα και υπομονή τη Θεία Δύναμη για οδηγό και βοηθό στο θεάρεστο έργο του(του αδερφού).  

Συνεχίζεται…

ετικέτες ( αποκαλύπτω) 

Δωροθέα + Αλίκη Μπέιλη