Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Βήματα προς την Πνευματικότητα – «εργοστάσιο» Αγάπη


Στο μέρος πρώτο είχαμε μείνει σε αυτό το σημείο
Όταν πια ο μαθητής εκπαιδευόμενος φτάσει σε αυτό το αξίωμα καλό είναι να ρωτάει συνέχεια τον Εαυτό του:


Μπορώ να αντέξω την πίεση ?
Μπορώ να γίνω αληθινός δόκιμος της «ασθένειας» κι όμως να νιώθω αγαλλίαση παντοτινά μέσα στη Θεία συνείδηση ?
Έχω την ικανότητα ν’ αντιμετωπίσω αυτό το Φως που αποκαλύπτεται κι όμως να συνεχίσω τον δρόμο μου με σύνεση- συνέπεια- ταπεινότητα χωρίς να το κοκορεύομαι για να πετύχω 100% τον στόχο του καλού μέσα μου ?
μέρος 2ο
Αυτά είναι 3 βασικά βήματα που οφείλει ο εκπαιδευόμενος για να τα φέρει σε ισορροπία πρώτα να έχει δώσει απαντήσεις για κάθε πτυχή της ζωής του μέσα από τα γιατί και μέσα από την αληθινή του απόφαση να δει τον εαυτό του σε τόσο βάθος, να πιστοποιήσει το μέγεθος του εγωισμού του στον ίδιο και να μπορέσει να αναγνωρίσει ότι για κάθε του «στραβοπάτημα» και για κάθε του αποτυχία ( είτε σε σχέσεις- είτε σε δουλειές) δεν ήταν άμοιρος ευθυνών αλλά συμμετείχε στο μεγαλύτερο μέρος. Σίγουρα το να αποδεχτεί κάποιος όλα αυτά δεν είναι απλό και εύκολο, όταν μάλιστα μέχρι εχθές είχαμε συνηθίσει με μεγάλη ευκολία να ρίχνουμε το φταίξιμό μας στους άλλους που μας εκμεταλλεύτηκαν στη ζωή που μας φέρθηκε άδικα κλπ. Μα όταν έχουμε δει ότι η ανταποδοτικότητα είναι ένας απαράβατος νόμος τότε ξέρουμε πως ότι εισπράττουμε σε αυτή τη ζωή είναι αυτά που έχουμε σπείρει. Γιατί δεν γίνεται να σπείρω ντομάτες και να θερίσω τριαντάφυλλα. Ότι έχω σπείρει αυτό και θα θερίσω, μόνο που εθελοτυφλούμε και έχουμε την τάση να θυματοποιούμαι  τους εαυτούς μας σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό αλλά έχουμε μάθει επίσης να τους κατακρίνουμε τους εαυτούς μας όπως ακριβώς κάνουμε και με όλους τους άλλους γύρω μας, το ίδιο και με τις καταστάσεις και τα γεγονότα.
Το πρώτο βήμα λέει : Μπορώ να αντέξω την πίεση ? 

Συνήθως ο δρόμος προς την έρευνα και την αναζήτηση σε βάθος των γιατί στη ζωή μας, έρχεται μετά από μεγάλους πόνους. Οι πόνοι αυτοί είναι μία κινητήριος δύναμη για μας. Συνήθως επιλέγουμε την απελπισία, όμως και αυτή η επιλογή μπορεί να μας βγάλει στον Φως της αλήθειας. Οι περισσότεροι μοναχοί επιλέγουν να φύγουν από τα γήινα με στόχο την αφοσίωση της ζωής τους στον Θεό. Όμως εμείς που μπήκαμε στον δρόμο της πνευματικής αναζήτησης δεν κάναμε αυτή την επιλογή, αλλά μείναμε στην καθημερινότητα μας βάζοντας σαν οδηγό μας τον Θεό & Πατέρα μας. Οπότε αφού είμαστε μέσα στη ζωή και μάλιστα η ζωή τώρα έχει γίνει ένα «φορτίο» αυτό είναι που ρωτάει το συγκεκριμένο βήμα, μπορείς να αντέξεις? Τι να αντέξουμε άραγε μα φυσικά την αποστολή μας. Για να καταλάβουμε την αποστολή θα σας τη δώσω με ένα παράδειγμα απλό και εύκολο.
Ας υποθέσουμε ότι είμαστε ιδιοκτήτες ενός εργοστασίου. Έχουμε 20 άτομα προσωπικό και θέλουμε έναν διευθυντή- κεφαλή του. Για να επιλέξουμε αυτόν τον άνθρωπο θα πρέπει να πληρεί κάποιες βασικές προϋποθέσεις και σίγουρα οι ευθύνες που θα έχει θα είναι πάρα πολλές γιατί από αυτόν θα εξαρτάται και όλο το υπόλοιπο προσωπικό τα 20 άτομα. Αυτός θα είναι ο βασικός «μπροστάρης» που θα κατευθύνει όλο το προσωπικό, αυτός θα το ενημερώνει για κάθε τι καινούργιο και με τη στάση που θα κρατάει θα καθοδηγεί τους υπαλλήλους στην πιο σωστή τους λειτουργία.
Έτσι ακριβώς γίνεται και με τον Πατέρα μας Θεό. Αυτόν που θα επιλέξει Εκείνος να τον θέσει ως «διευθυντή» της ζωής, θα είναι αυτός που θα έχει ένα «βαρύ» φορτίο τέτοιο ώστε μέσα από τον τρόπο χειρισμού του και την όλη του στάση θα διδάσκει τους άμεσα διπλανούς του. 
Στήβεν Χώκινγκ
Οπότε όταν ένας άνθρωπος έχει έναν σταυρό που τον θεωρεί βαρύ, ας αναλογιστεί μήπως έχει το «αξίωμα» του διευθυντή στην καρδιά του Θεού, όπου του έχει δώσει τέτοιο βάρος για να διδάξει με την όλη του «σταδιοδρομία» όλο του το περιβάλλον μέσα από την πίστη, το πάθος, τη διάθεση, τη στάση γενικά που κρατά στη ζωή.
Αν έχετε λοιπόν ένα σοβαρό θέμα που σας απασχολεί μέσα από την έρευνα που κάνετε τόσο καιρό για να βρείτε τις απαντήσεις και την ισορροπία σας κοιτάξτε μήπως είστε Απόστολοι γνώσης και όχι παιδί ενός κατώτερου Θεού που ενδεχομένως να πιστεύατε μέχρι εχθές!
Η ζωή για όλους τους ανθρώπους έχει ανηφόρες αλλά και κατηφόρες όταν μπούμε στο μονοπάτι του Θεού τότε έχει μόνο ίσιο δρόμο γεμάτο με λουλούδια και χρώματα αγάπης.
Επιλέξτε λοιπόν να γίνεται το Φωτεινό παράδειγμα μέσα από αυτή τη σπουδαία Θέση που σας έχει δώσει δικαιωματικά ο Πατέρας, βγάλτε τη μιζέρια και την κλάψα μια για πάντα από την καθημερινότητά σας και πείτε σε ευχαριστώ Πατέρα μου για την προαγωγή που μου έχεις δώσει και με έχεις βάλει στη θέση του διευθυντή του «εργοστασίου» σου Αγάπη.

ετικέτες ( αποκαλύπτω) 

Δωροθέα