Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Αποκάλυψη Αρχαίου Γρίφου

Αρχίζουμε να μπαίνουμε όλο και πιο βαθιά στα μονοπάτια της εκπαίδευσης και της αλήθειας για την περιουσία που ανήκει σε όλους μας, η οποία περιουσία θα μας δώσει ολοκληρωτικά όλες μας τις 

ικανότητες που διαθέτουμε για να μετατρέψουμε τη ζωή μας αλλά και το γύρω περιβάλλον μας σε παράδεισο. Θα ασχοληθούμε τώρα σε βάθος με έναν αρχαίο γρίφο, ο οποίος είναι αρκετά μεγάλος. Ως αρχή θα γράψουμε τον γρίφο και στη συνέχεια θα σας μεταφέρω εδώ πρόταση- πρόταση τη διάσπασή- αποκρυπτογράφηση αυτού του γρίφου. Η διαδρομή είναι αρκετά μεγάλη.
Ο αρχαίος γρίφος ντυμένος με συμβολική γλώσσα, μας μιλάει για τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου. Οι φράσεις έχουν ως εξής και πρέπει να έχουμε υπόψη μας καθώς συλλογιζόμαστε πως το Ύδωρ συμβολίζει την αισθαντικότητα ή αστρική αντίδραση και πως το πυρ είναι σύμβολο της νοητικότητας.
Ο γρίφος : 

Τα καταπραϋνόμενα ύδατα ψύχονται. Φέρνουν σιγά σιγά την ανακούφιση, αφαιρώντας τη μορφή από το κάθε τι που μπορεί να αγγιχτεί.
Ο Πυρετός που τρεμοσβήνει της από καιρό καταπιεσμένης επιθυμίας, υποχωρεί μπροστά στο ψυκτικό ρεύμα Ύδωρ και πόνος περικλείουν το ένα το άλλο.
Μακρόχρονη είναι η διαδικασία του ψυκτικού ρεύματος. Το καίον πυρ αποδεσμεύει κάθε τι που φράζει το δρόμο της ζωής.
Η ευδαιμονία έρχεται ακολουθώντας το πυρ, όπως ακριβώς και το πυρ τα ύδατα.
Το ύδωρ και το πυρ μαζί σμίγουν και προκαλλούν τη μεγάλη πλάνη. Και ομίχλη φέρνουν και καταχνιά και αχνό και θόρυβο, συγκαλύπτοντας το φως, κρύβοντας την Αλήθεια και κλείνοντας έξω τον Ήλιο.
Το πυρ ανάβει με βιαιότητα. Πόνος και ύδατα εξαφανίζονται, ψύχος, θερμότητα, το φως της ημέρας, η ακτινοβολία του ήλιου που ανατέλλει και η τέλεια γνώση της Αλήθειας προβάλλουν.
Αυτή είναι η ατραπός για όλους εκείνους που αναζητούν το φως.
Πρώτα η μορφή και όλος ο πόθος γι’ αυτή. Ύστερα ο πόνος. Ύστερα τα καταπραϋνόμενα ύδατα και η εμφάνιση του λίγου πυρός. Το πυρ μεγαλώνει και η θερμότητα γίνεται τότε ενεργός μέσα στην απειροελάχιστη σφαίρα και επιτελεί το πύρινο της έργο. Και υγρασία συνάμα παρατηρείται πυκνή ομίχλη και στον πόνο έρχεται να προστεθεί μια θλιβερή παραζάλη, γιατί αυτοί που χρησιμοποιούν το πυρ του νου και αρχικά στάδια χάνονται μέσα στο απατηλό φως. 

Άγρια καταντά η θερμότητα και ύστερα έρχεται το χάσιμο της δύναμης να υποφέρουμε. Όταν αυτό το στάδιο ξεπεραστεί έρχεται η λάμψη του ανεμπόδιστου ήλιου και το καθαρό αστραπόβολο φως της αλήθειας. Αυτή είναι η ατραπός πίσω στο κρυμμένο κέντρο.
Χρησιμοποίησε τον Πόνο. Φώναξε το πυρ να έρθει. Προσκυνητή σε μια παράξενη και ξένη χώρα.
Τα Ύδατα αποπλέουν λάσπη και το βούρκο της ανάπτυξης της φύσεως. Τα πυρά καίουν τις εμποδιστηκές μορφές που ζητούν να καθυστερήσουν τον προσκυνητή, κι έτσι φέρνουν αποδέσμευση. Τα ζώντα ύδατα σαν ποταμός, συμπαρασύρουν τον προσκυνητή στην καρδιά του Πατρός. Τα πυρά καταστρέφουν το πέπλο που κρύβει το Πρόσωπο του Πατρός.

Συνεχίζεται…

ετικέτα ( αποκαλύπτω)

Δωροθέα + Αλίκη Μπέιλη