Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

η λήθη- ο ύπνος- η τυφλότητα

Το υπόλοιπο κομμάτι του γρίφου
Το καίον πυρ αποδεσμεύει κάθε τι που φράζει το δρόμο της ζωής. 


Η ευδαιμονία έρχεται ακολουθώντας το πυρ, όπως ακριβώς και το πυρ τα ύδατα.
Το ύδωρ και το πυρ μαζί σμίγουν και προκαλλούν τη μεγάλη πλάνη. Και ομίχλη φέρνουν και καταχνιά και αχνό και θόρυβο, συγκαλύπτοντας το φως, κρύβοντας την Αλήθεια και κλείνοντας έξω τον Ήλιο.
Το πυρ ανάβει με βιαιότητα. Πόνος και ύδατα εξαφανίζονται, ψύχος, θερμότητα, το φως της ημέρας, η ακτινοβολία του ήλιου που ανατέλλει και η τέλεια γνώση της Αλήθειας προβάλλουν.
Αυτή είναι η ατραπός για όλους εκείνους που αναζητούν το φως.
Πρώτα η μορφή και όλος ο πόθος γι’ αυτή. Ύστερα ο πόνος. Ύστερα τα καταπραϋνόμενα ύδατα και η εμφάνιση του λίγου πυρός. Το πυρ μεγαλώνει και η θερμότητα γίνεται τότε ενεργός μέσα στην απειροελάχιστη σφαίρα και επιτελεί το πύρινο της έργο. Και υγρασία συνάμα παρατηρείται πυκνή ομίχλη και στον πόνο έρχεται να προστεθεί μια θλιβερή παραζάλη, γιατί αυτοί που χρησιμοποιούν το πυρ του νου και αρχικά στάδια χάνονται μέσα στο απατηλό φως.
Άγρια καταντά η θερμότητα και ύστερα έρχεται το χάσιμο της δύναμης να υποφέρουμε. Όταν αυτό το στάδιο ξεπεραστεί έρχεται η λάμψη του ανεμπόδιστου ήλιου και το καθαρό αστραπόβολο φως της αλήθειας. Αυτή είναι η ατραπός πίσω στο κρυμμένο κέντρο.
Χρησιμοποίησε τον Πόνο. Φώναξε το πυρ να έρθει. Προσκυνητή σε μια παράξενη και ξένη χώρα.
Τα Ύδατα αποπλέουν λάσπη και το βούρκο της ανάπτυξης της φύσεως. Τα πυρά καίουν τις εμποδιστηκές μορφές που ζητούν να καθυστερήσουν τον προσκυνητή, κι έτσι φέρνουν αποδέσμευση. Τα ζώντα ύδατα σαν ποταμός, συμπαρασύρουν τον προσκυνητή στην καρδιά του Πατρός. Τα πυρά καταστρέφουν το πέπλο που κρύβει το Πρόσωπο του Πατρός.

Η διάσπασή του :
Το μυαλό είναι αυτό που θέτει τους φραγμούς από τη διαδρομή της ζωής και είναι το πυρ. Ο δρόμος της ισορροπίας έρχεται μέσα από την ορθή χρήση του μυαλού και μέσα από την σωστή εκπαίδευση του μυαλού έρχεται η συνάντηση με την γνώση/ουσία/ αλήθεια.
Αν σμίξει το μυαλό όσο είναι ακόμη προσκολλημένο με τα γήινα με τον δρόμο της αγάπης θα βγει σε πλανεμένο δρόμο και θα νομίζει ότι το ΩΜ είναι για να έλξει το σπίτι των ονείρων του, ένα αστραφτερό αμάξι κλπ και θα έχει μπει στην λαμπερή διαδρομή της αντίθετης μεριάς – σελήνη που κι εκείνη λάμπει μόνο που δεν είναι ο Ήλιος της αλήθειας, αλλά η λήθη- ο ύπνος- η τυφλότητα. Γιατί όλο αυτό το ψεύτικο φως δυστυχώς θα οδηγήσει τις ψυχές αυτές στην σκλαβιά της απόλυτης υλικής αλυσίδας. Έτσι θα έχει μπει μέσα σε μία ομιχλώδη κατάσταση και δεν θα βλέπει την αλήθεια. Γιατί η αλήθεια για να φτάσεις να την αντικρίσεις η πρώτη διαδρομή είναι να τσούξουν τα μάτια σου από το Φως του Ήλιου, το Φως της αλήθειας δεν αντέχεται στον μη μυημένο του προκαλεί πόνο και αντίδραση. Έτσι προτιμά τα γυαλιά ηλίου για να νιώθει ότι προστατεύεται από το Φως της αλήθειας. Γιατί έχουμε μάθει να ζούμε καλύτερα μέσα στο ψέμα και στο παραμύθι, γι αυτό άλλωστε υπάρχουν και τόσα πολλά παραμύθια. Γι αυτό μας δίνουν και όλοι οι ισχυροί του πλανήτη τόσα παραμύθια, γιατί ξέρουν ότι τα προτιμούμε. Η αλήθεια δυστυχώς ή ευτυχώς έχει μία εικόνα και όχι πολλές. Ενώ το ψέμα μπορείς εσύ να του δώσεις ότι μορφή θέλεις και να το κάνεις να μοιάζει με αλήθεια. Πόσο έτοιμοι είμαστε άραγε να δούμε εκεί μέσα στο βάθος το δικό μας και του διπλανού μας την αλήθεια. Ότι είμαστε όλοι μας ένα, ένα μεταξύ μας και ένα με τον Πατέρα μας που κι εκείνος Ένας είναι. 

Το μυαλό συνήθως βιάζεται μέσα από τις επιβολές από τα δρώμενα και τον περίγυρο. Ενώ ο πόνος όταν συνδυαστεί με την αισθαντικότητα/ αγάπη/γνώση προβάλλεται η μόνη αλήθεια και όλα τα υπόλοιπα εξαφανίζονται γιατί δεν έχουν πια καμία σημασία. Ο Πόνος είναι μία διαδρομή Φωτός, αλήθειας. Πόνος = Πύλη =Πνεύμα= Πατέρας. Άρα ο άνθρωπος που Πονά ανάλογα με τον τρόπο που θα αντιμετωπίσει αυτόν τον Πόνο, ανοίγει Πύλη, μια Πύλη που θα τον οδηγήσει να συναντήσει το Πνεύμα το Άγιο και  την Αγκαλιά του Πατέρα μας ως Παιδιά Του που είμαστε. Από Πύλη ερχόμαστε στον Πλανήτη μέσω της μήτρας και με Πύλη πάλι φεύγουμε όταν πάλι μπαίνουμε σε μία μήτρα- χώμα.
Αυτός είναι ο μόνος δρόμος της αλήθειας. Η αρχή της διαδρομής για όλους έρχεται μέσα από την μορφή/ στάνταρ/ επιθυμίες και όλο το πάθος που μας κυβερνά. Μέσα από όλα αυτά αναγνωρίζουμε τα σημάδια του Πόνου μέσα από τις απώλειες/ λάθη κλπ. Μέσα όμως από τη συνεχόμενη αναζήτηση της ουσίας/ αλήθειας τότε αρχίζει η γαλήνη και έτσι οι μορφές καταρρίπτονται.
Το μυαλό μετατρέπεται σε Νου- επίγνωση- νόηση- Υπερνόηση και έτσι αυτό η θερμότητα γίνεται ένας υπέροχος συνεργάτης για το έργο μας. Το απατηλό και ψεύτικο φως αρχίζει σιγά – σιγά να χάνεται γιατί ο πόνος και όλα τα επακόλουθά του έχουν μετατραπεί σε Πύλη- Πατέρας.  
Ο Πνευματικός άνθρωπος δεν έχει παρά μόνο μία επιθυμία να συναντήσει τον δάσκαλό Του τον Ιησού και να επιστρέψει στην Οικία Του στον Οίκο Του Πατέρα, στο Όλον!!! Όταν τα βήματα αυτά πολλαπλασιάζονται μέσα από αυτή την επιθυμία ως Οδηγό ανοίγει η Πύλη μπροστά στα μάτια σας μια Πύλη που ενώνει το 7ο κέντρο (μυστικό πέρασμα)  με το 1ο και τότε μέσα από αυτή την Πύλη που στέκει μόνιμα ανοιχτή πάνω από το κεφάλι μας βρίσκεται η σύνδεση μας με τον Οίκο μας όπου η ενεργειακή αυτή κορδέλα κατεβάζει από Πάνω κάτω όλα όσα χρειαζόμαστε για να ενεργοποιήσουμε την ορμόνη της Κουνταλίνης. Το κόκκινο αυτό διαμάντι το οποίο θα μετατραπεί σε λευκό κύκνο, σε λευκό άνθος του Λωτού. Έτσι η πρώτη αίσθησή μας που μετατρέπεται σε Υπερ- αίσθηση είναι αυτή της  ακοής και ανοίγει η εσωτερική μας ακοή μέσα από τα εσωτερικά μας ώτα= εσωτερικά αφτιά και έρχεται η Θεική Ενέργεια από το ΩΤΑ = Ω= Θεός, Τ= Τέως, Α= Άνθρωπος=  ο Θεός μέσα στον Τέως Άνθρωπο. 

εδώ όλος ο Γρίφος 

ετικέτα ( αποκαλύπτω) 

Δωροθέα