Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Όλα του γάμου «δύσκολα»

Από τη στιγμή που παντρεύονται δύο άνθρωποι ενώνουν το αιθερικό τους πεδίο από δύο σε ένα. Έχουν στην ουσία ένα κοινό δρόμο- πορεία που βασίζεται στην ένωσή τους.


Η ένωση δύο ανθρώπων βασίζεται κατά κύριο λόγο στον Αστρικό Φορέα, είναι δηλαδή η συνάντησή τους καρμική. Από τη στιγμή που η καρδιά θα αρχίσει να χτυπά σε τρελούς ρυθμούς όταν συναντήσεις έναν άνθρωπο τότε αυτό λέγεται καρμική συνάντηση.
Η σχέση ξεκινάει και η λαχτάρα φωλιάζει στην καρδιά. Κάθε φορά που είναι να βρεθούν αυτοί οι δύο άνθρωποι όλο το σώμα είναι μουδιασμένο, η καρδιά χτυπά σε τρελούς ρυθμούς και το μυαλό δεν υπάρχει.
Πώς όμως και πότε χάνεται όλο αυτό το μεγαλείο ? Πώς δενόμαστε με την ίδια κλωστή ? Πώς καταφέραμε και όλο αυτό το μαγικό ταξίδι το χάσαμε και το κάναμε φτηνό ανούσιο και άνοστο ? 

Ο Πλανήτης μας χτυπάει στο ρυθμό της θηλυκής ενέργειας, όπως και όλο το Σύμπαν. Όμως εμείς τον μετατρέψαμε σε αρσενική ενέργεια και έτσι έχει χάσει εντελώς την ισορροπία του. Η θηλυκή ενέργεια έχει μέσα της την αναδημιουργία, την αναγέννηση δηλαδή την άνοιξη. Γι αυτό και στον πλανήτη τον ρόλο αυτό της αναπαραγωγής τον έχουν αναλάβει τα θηλυκά, φυσικά με τη συμβολή του αρσενικού.
Η γυναίκα λοιπόν πριν από χρόνια έχασε εντελώς τον ρόλο της και ανακάλυψε έναν νέο ρόλο. Έναν ρόλο που την έκανε να χάσει εντελώς την ένωσή της με το Θείο και τη φυσική της ενέργεια. Αποφάσισε να αποκτήσει «χειραφέτηση» και μέσα από αυτόν τον δρόμο δυστυχώς εγκλωβίστηκε με όλο της το είναι στην ύλη και στον υλικό πλούτο. Την αναζήτηση του συντρόφου δεν την έκανε πια μέσα από την καρδιά της αλλά μέσα από την εξωτερική εμφάνιση του αρσενικού, το πορτοφόλι του και το κοινωνικό του στάτους, έτσι τον επέλεγε. Παράλληλα η ίδια έκανε στην άκρη την ουσιαστική της διαδρομή, τη μητρότητα, και επέλεξε τον δρόμο  της καριέρας για να νιώθει άξια, αλλά να μπορεί να στέκεται ισάξια απέναντι στο αντρικό φύλο. Αυτό που πραγματικά ήθελε η γυναίκα ήταν ο σεβασμός αυτού που πραγματικά είναι. Αλλά με όλα αυτά που έβαλε στη ζωή της έχασε τον ίδιο της τον αυτοσεβασμό αφού τελικά πέρα από το πτυχίο, καριέρα, της ήρθαν και όλα τα υπόλοιπα πακέτο του γάμου και των παιδιών της. Δεν είμαι κατά της υγείας, της ισορροπίας και της αρμονίας, είμαι κατά της υπερβολής και του να χάνουν οι άνθρωποι τις αληθινές τους αξίες μέσα από δήθεν ρόλους που τελικά τους καταστρέφουν. 

Η γυναίκα στη συνέχεια μετέτρεψε το ιερό της σώμα, αυτό που θα φέρει τη ζωή, σε αντικείμενο πόθου και λαγνείας. Με αποτέλεσμα να χαθούν κι εκεί όλες οι ισορροπίες. Πιο πολύ θα ασχοληθεί μια γυναίκα με μια ρυτίδα παρά με την σωστή και ουσιαστική ανατροφή των παιδιών της. Με τη σωστή και ουσιαστική ανατροφή δεν εννοούμε να του έχει κάθε μέρα πλούσιο τραπέζι και ότι είναι στη μόδα. Αλλά να ανατρέφει το παιδί της μέσα από αξίες τέτοιες που δεν χάνονται σε καμία οικονομική καταστροφή. Να γίνουν τα παιδιά γεμάτα από εσωτερικό πλούτο που δεν χάνεται αλλά μετουσιώνεται κάθε λεπτό και φυσικά μέσα από τις δυσκολίες μετατρέπεται σε φιλοσοφία και σοφία.  
Ο ρόλος λοιπόν της γυναίκας πέρα από το να γίνει σύντροφος και μάνα είναι να μεταστρέψει η ίδια τον πλανήτη στην θηλυκή του ενέργεια. Μόνο η γυναίκα μπορεί να το κάνει αυτό. Πώς ? Μα αφού μέσα από κάθε γυναίκα μεγαλώνει ένας άντρας στο χέρι της είναι αυτή η μεταστροφή. Να βρει επιτέλους τον ουσιαστικό της δρόμο και να σταματήσει να χειρίζεται τον εαυτό της τόσο άθλια. Η ποιότητα της κάθε γυναίκας δεν είναι κρυμμένη στο μπούστο της ή στους γλουτούς της για να είναι άξια. Αλλά μέσα στην καρδιά της και την ψυχής της. Αυτά είναι που έχουν σημασία. Να θυμάστε πως ένας άντρας μπορεί να γοητευτεί επιφανειακά με ένα μπούστο ή έναν γλουτό, αν και αυτά μπορεί αν τα βρει όπου να ναι, αλλά ο ίδιος την εσωτερική ποιότητα θα επιλέξει για την ουσιαστική διαδρομή της ζωής του. 

Σταματήστε λοιπόν να είστε τόσο κολλημένοι με την ύλη και να κάνετε διαγωνισμούς ποια είναι η ομορφότερη, ποια έχει καλύτερο σώμα, ποια έχει σφουγγαρίσει πολλές φορές, ποια είναι η καλύτερη μαγείρισσα, γιατί μόνο αυτά δεν έχουν σημασία. Σημασία στη ζωή έχει να μπορείς κάθε φορά που θα σου χτυπάει την πόρτα η «μοίρα» με όποιο μάθημα να μη το βάζεις στα πόδια ψάχνοντας ένα νέο βασιλόπουλο που θα είναι καλύτερο από το άλλο. Αλλά να στέκεσαι στο ύψος των περιστάσεων σαν Μπουμπουλίνα με τόλμη και πίστη.
Όταν συναντήσουμε το ταίρι μας και έρθει η στιγμή του γάμου, τότε η ένωση των δύο γίνεται αιθερική. Δηλαδή ο αιθέρας του ενός ενώνεται με του άλλου. Τότε υπάρχουν κοινά μαθήματα και κοινές διαδρομές. Δεν γίνεται να πορευτούμε χώρια. Αυτό το χώρια δεν γίνεται. Γιατί πάντα μέσα στον έναν σύντροφο υπάρχει η ενέργεια του άλλου και αντίστροφα.
Η ενέργεια ποτέ δεν χάνεται. Παραμένει πάντα εκεί. Σε έναν χώρο πάντα υπάρχει η ενέργεια αυτού που έμενε και ανάλογα πόσο ισχυρή προσωπικότητα ήταν αυτή, ανάλογη ενέργεια έχει παραμείνει στον χώρο. Το ίδιο συμβαίνει με το ταίρι μας. Ακόμη και να χωρίσουμε θα υπάρχει η ενέργειά του/της μέσα σε μας για πάντα. Η ενέργεια αυτή θα μας «κυνηγάει» πάντα.
Το αιθερικό πεδίο είναι αυτό που δημιουργείται μέσα από τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας, άρα αφού σε ένα ζευγάρι αυτό το πεδίο είναι κοινό και αδιαίρετο καλό είναι η κάθαρσή του να γίνει συλλογικά και όχι ατομικά. Το να προσπαθεί ο ένας σύντροφος να προχωρήσει μπροστά στο αιθερικό του πεδίο και να το καθαρίζει αν ο άλλος παραμένει στη θέση του τότε θα είναι σαν να δέσουμε το ένα μας πόδι με μία αλυσίδα στον τοίχο και με το άλλο να προσπαθούμε να κάνουμε βήματα μπροστά. Ελάχιστα βήματα μπορούμε να κάνουμε και αυτά θα είναι πάντα ή μπροστά ή πλάγια, αλλά θα είμαστε συνέχεια στο ίδιο μέρος. 

Ένα ζευγάρι που είναι μαζί ενωμένο με το ιερό μυστήριο του γάμου είναι «δεμένο» για πάντα. Θεωρητικά η πράξη μας και η επιλογή μας για να γίνει αυτός ο γάμος ήταν μέσα από την αγάπη και από την καρδιά. Άλλο που δεν είναι πάντα έτσι. Ο Πατέρας θεωρεί ότι αυτή η επιλογή της ένωσης ήταν μέσα από την καρδιά μας. Που σημαίνει ότι και οι δύο σύντροφοι επέλεξαν για το Ανώτερο Καλό τους να πετάξουν μια για πάντα τον εγωισμό τους και να έχουν κοινή διαδρομή ως συμμαθητές αρχής γεννωμένης την αυταπάρνηση και στη συνέχεια την ταπείνωση. Δεν υπάρχει πια δικό σου και δικό μου, αλλά Ένα κοινό κομμάτι διδακτικής διαδρομής. Αυτή η διαδρομή όταν συνατήσει την Πνευματικότητα θα πρέπει να είναι παράλληλη και η κάθαρση θα πρέπει να είναι κοινή. Ο ένας να οδηγεί τον άλλον προς το Φως. Δεν γίνεται μόνο ο ένας να συναντήσει το Φως γιατί ή θα σκοτώσει τον άλλον ή θα μείνουν και οι δύο στο σκοτάδι.
Η πορεία των συντρόφων είναι κοινή και αδιαίρετη. Πόσα βήματα κάνεις συντροφικά περίμενε και τον σύντροφό σου να έρθει κι εκείνος στο ίδιο σημείο με σένα.
Τι γίνεται με αυτούς που επέλεξαν να χωρίσουν ? Τι γίνεται με το διαζύγιο ? Δυστυχώς αυτοί έχουν βάλει στη ζωή τους δύο αιθερικά πεδία, ένα του πρώην και ένα του τωρινού. Εκεί ο δρόμος είναι πιο δύσκολος γιατί πρέπει να ανακαλύψουμε τις κοινές συμπεριφορές και να κάνουμε την ανάλογη κάθαρση.
Η κάθαρση στα ζευγάρια είναι μία πορεία που οφείλουν να την συναποφασίσουν και να ξεκινήσουν από τις σκέψεις τους και τα συναισθήματά τους που ήταν αντίθετα με τη σχέση τους, παράλληλα να δουλέψουν τη συγνώμη και συγχώρεση ο ένας προς τον άλλον. Να διδαχτούν τον σεβασμό απόλυτα και καθολικά. Να κρατούν σφιχτά το χέρι τους σε κάθε δυσκολία, να βάλουν τον δρόμο της πίστης στη ζωή τους και τότε η βοήθεια που θα έρθει για αυτά τα δύο πλάσματα είναι κολοσσιαία. 

Αυτοί οι δύο άνθρωποι με το κοινό αιθερικό πεδίο να έχουν φέρει στον κόσμο και παιδί καλό είναι να ξέρουν ότι το δικό τους αιθερικό πεδίο είναι δεμένο για πάντα με του παιδιού τους. Οπότε και γι αυτό το αιθερικό πεδίο του παιδιού είναι «υπεύθυνοι» οι γονείς…

Συνεχίζεται… 

ετικέτα ( Πνευματικότητα )

Δωροθέα