Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Τα μετράς και δε σου βγαίνουν στο μέτρημα…

Έχεις δώσει ξανά και ξανά, σου είπαν πως το Σύμπαν επιστρέφει ότι έδωσες. Τα περιμένεις, τα αναζητάς και αυτά δεν έρχονται, κι αν έρχονται, είναι αποσπασματικά, μικρά, αλλά όχι στο μέγεθος που έδωσες?  Γιατί ?


Κι όμως πήρες, το μεγαλείο το πήρες πίσω, απλώς δεν ήρθε όπως εσύ νόμιζες.
Πόσο και με ποιο τρόπο μπορείς να ζυγίζεις, να μετρήσεις την αγάπη της μαμάς σου, του μπαμπά σου ? Αυτά δεν μπορούν να μετρηθούν και φυσικά δεν μπορούν να επιστραφούν κατόπιν εορτής. Πολύ απλά γιατί όλο αυτό είναι μία «τροφή» που τρώγεται εκείνη την ώρα. Η αγάπη, η αγκαλιά, η τρυφερότητα εκείνη τη στιγμή επιστρέφονται και είναι εκεί μέσα στην καρδιά μας, στο νιώθω μας.
Οι στιγμές όσο μικρές κι αν είναι, είναι αυτές που μας επιστρέφουν αυτόματα αυτά που δίνουμε, μέσα από την πληρότητα που νιώθουμε. Ακριβώς όπως κάνει και το γεύμα μας. Τη στιγμή που το μαγειρεύουμε, εκείνη την ώρα που το τρώμε, εκείνη είναι η στιγμή της απόλαυσης και της πληρότητας. Γίνεται να μαγειρέψεις τώρα για να φας μετά από 10 χρόνια το φαί αυτό ? 

Άρα οι «αμοιβές» τις δοτικότητας μας έρχονται αυτόματα εκείνη την ώρα.
Αν τώρα ψάχνουμε για ζυγαριές και τρόπο να βρούμε το μέγεθος της δοτικότητας, κάπου εκεί κρύβεται ένα θιγμένο εγώ. Το οποίο ξέχασε πώς ένιωθε τη στιγμή που έδινε ή έδινε για να δημιουργήσει «κουμπαρά» ή «τραπεζικό λογαριασμό». Μα η αγάπη δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η αγάπη είναι ένα «αυτόματο μηχάνημα» πληρωμών το οποίο μας επιστρέφει εκείνη τη στιγμή το μεγαλείο μέσα από το νιώθω μας.
Η στιγμή που κρατάς το μωρό σου αγκαλιά, είναι μία στιγμή πληρότητας, αυτά που νιώθεις είναι μοναδικά και δεν ζυγίζονται πουθενά. Πόσο πιο μετά να σου επιστραφεί αυτό το μεγαλείο, εκείνη την ώρα το παίρνεις έτσι απλά, μέσα από την απλότητα. 
Όλα όσα δίνουμε με αγάπη, για την αγάπη μέσα από την απλότητα του νιώθω επιστρέφουν εκείνη τη στιγμή.
Το Σύμπαν είναι ένας «κουμπαράς» που καταμετρεί την καλοσύνη, την πρόθεση και την αγνότητα, οπότε σου δημιουργεί ανάλογο περιβάλλον για να ζήσεις μέσα από την αρμονία που ήδη έχεις τοποθετήσει εσύ. Η απλότητα που έχει κάθε άνθρωπος του επιστρέφεται έτσι απλά μέσα από την απλή καθημερινότητα.  

Η σοφία που διακατέχει τον απλό και καλοσυνάτο άνθρωπο είναι ότι γνωρίζει πως η ζωή είναι ένα μεγαλείο για αυτόν που εκτιμά τα απλά και μικρά. Ενώ για εκείνον που ποτέ δεν είναι ικανοποιημένος με την απλή καθημερινότητα και αναζητά πάντα τα μεγάλα θα βρίσκεται μονίμως σε μία δύνη δυστυχίας, πόνου και ανικανοποίητων στόχων.
Άρα πώς να επιστραφεί η αγκαλιά ? Εκείνη τη στιγμή επιστρέφεται αυτόματα.  Πώς να επιστραφεί η αλληλεγγύη ? Εκείνη τη στιγμή επιστρέφεται μέσα από την αγαλλίαση και των δύο ψυχών. Πώς να επιστραφεί γενικά κάθε πράξη αγάπης ? Με την απλότητά της, εκείνη την ώρα επιστρέφεται.

Μάθε να δίνεις και να δίνεσαι στις απλές στιγμές και νιώσε την επιστροφή της δοτικότητας εκείνη τη στιγμή. 

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα