Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Όταν ο λύκος έχει δίκιο.

Όταν «πεινάει» το εγώ δεν μπορεί να ταΐσει κανέναν άλλον παρά μόνο τον ίδιο. Πεινασμένο εγώ δεν ζητά να δώσει, αλλά να πάρει.


Τρώει το εγώ από όπου βρει, αναζητά τρόπους για να καλύψει την πείνα του. Τρώει πρώτα ότι βρει μπροστά του από τις σχέσεις του και παράλληλα τρώει από τον ίδιο του τον εαυτό. Χόρτασε το εγώ σου πρώτα, τάισε το εσύ σωστά για να μπορέσει να νιώσει πληρότητα και ασφάλεια. Μόνο έτσι έχει τη δυνατότητα να δώσει και να νιώσει την πείνα του διπλανού εγώ- λύκου.
Δεν μπορούμε να ρωτήσουμε γιατί οι άνθρωποι είναι εγωιστές, αφού ο τρόπος που μεγαλώσαμε ήταν μέσα από την ανταγωνιστικότητα και την μόνιμη προσπάθεια να είμαστε εμείς καλύτεροι από τους άλλους. Αυτά τα ακούσματα είχαμε. Το εγώ πεινούσε και ταϊζόταν πάντα μέσα από τις επιβραβεύσεις. Έτσι μεγαλώσαμε, έτσι μάθαμε. Το εγώ ήταν αυτό που οφείλαμε να το κάνουμε πάντα καλύτερο. Το νιώθω έμαθε να βουβαίνεται, να σιωπά γιατί πάντα έμπαινε μπροστά η λογική και τι προστάζει η κοινωνία. Οπότε μάθαμε να υποτασσόμαστε πάντα σε ότι θέλει το σύστημα. 

Και εκεί που νομίζαμε ότι αυτό ήταν το νόημα της ζωής μας είπαν ότι ο εγωισμός είναι κακό πράγμα.
Όμως τι γίνεται τώρα με το εγώ που μονίμως πεινάει ? Τι γίνεται που πάντα έχει ανάγκη να δημιουργεί καλή εικόνα και καλές εντυπώσεις γύρω του ?
Μάθαμε τώρα ότι ο εγωισμός σκοτώνει τα πάντα. Ναι αλλά τι να τον κάνουμε ? Τι να κάνουμε ένα μυαλό που έχει μάθει τόσα χρόνια να λειτουργεί κάτω από ένα καθεστώς γεμάτο πρέπει ?
Πώς ?
 Φυσικά και δεν είναι απλό και εύκολο. Δεν μπορούμε εύκολα να νικήσουμε ένα μυαλό- εγώ που έχει μάθει να δουλεύει υποσυνείδητα και ένα συνειδητό γεμάτο άγχος και ενοχές.  Το εγώ έχει πολλές αναπάντητες ερωτήσεις, αλλά είναι επίσης γεμάτο από ανασφάλειες. Όλα αυτά δεν μπορεί κανένας να τα αγνοήσει και να πει σε έναν άνθρωπο ότι κακώς σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο, αφού μέχρι εχθές ήταν ο τρόπος που είχε μάθει να φέρεται και να σκέφτεται. Έτσι το εγώ μετατράπηκε σε έναν λύκο που μόνιμα πεινά και αναζητά από παντού να πάρει την τροφή που έχει ανάγκη για να βρίσκεται σε ισορροπία.


Όταν «πεινάει» το εγώ δεν μπορεί να ταΐσει κανέναν άλλον, παρά μόνο τον ίδιο. Πεινασμένο εγώ, δεν ζητά να δώσει, αλλά να πάρει.
Τρώει το εγώ από όπου βρει, αναζητά τρόπους για να καλύψει την πείνα του. Τρώει πρώτα ότι βρει μπροστά του από τις σχέσεις του και παράλληλα τρώει από τον ίδιο του τον εαυτό. Χόρτασε το εγώ σου πρώτα, τάισε το εσύ σωστά για να μπορέσει να νιώσει πληρότητα και ασφάλεια. Μόνο έτσι έχει τη δυνατότητα να δώσει και να νιώσει την πείνα του διπλανού εγώ.
Όλα τα εγώ σήμερα βρίσκονται σε μία έκτακτη κατάσταση πείνας. Μία πείνα που θα μετατραπεί σε κόλαση αν δεν βρει τρόπο το εγώ να καλύψει την ανάγκη της πείνας του.


Δύο νηστικά εγώ θα φάνε το ένα τη σάρκα του άλλου, αλλά οικειότητα δεν θα αποκτήσουν. Το καθένα θα προσπαθεί να καλύψει την πείνα του με όποιο τρόπο μπορέσει. Έχουμε δει όλοι πώς κάνουν οι πεινασμένοι, αυτοί που είναι νηστικοί για καιρό. Έτσι και τα εγώ μετατρέπονται σε πεινασμένος λύκος και τρώνε, τρώνε μέχρι να καταφέρουν να χορτάσουν.

Εύκολο δεν είναι να τα βάλεις με έναν πεινασμένο λύκο, άρα ούτε με ένα πεινασμένο εγώ. Τα εγώ μας ποτέ δεν χόρτασαν όπως θα ήθελαν. Γιατί ποτέ δεν πήραν ταυτόχρονα όλα όσα χρειάζονταν. Οπότε ένας τρόπος υπάρχει για να καλύψει το εγώ την πείνα του, να μάθει για τι πεινάει και να βρει τον τρόπο να αλλάξει από λύκος για να γίνει Αμνός. Ο δρόμος για να χορτάσει ο λύκος- εγώ είναι η αυτογνωσία. Με υπομονή σε κάθε ερώτηση και αναζήτηση σε βάθος να πάρει αυτά που του λείπουν, να νιώσει πληρότητα και ασφάλεια. 

Όλο αυτό από μόνο του είναι μία γενναία επιλογή, να φτάσουμε σε σημείο να τα βάλουμε με τον πεινασμένο λύκο, όμως αξίζει τον κόπο. Γιατί με αυτόν τον πεινασμένο λύκο τώρα σε εκβιάζουν. Οπότε όταν αρχίζουν να υπάρχουν μόνο χορτάτοι λύκοι και Αμνοί γεμάτοι από την Αγάπη η νίκη είναι γεγονός !!! 
ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα