Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Ιερή Καρδιά κανόνας δεύτερος

Μάθετε να προσφέρετε υπηρεσία καρδιάς, χωρίς αυτό να σημαίνει να αποσκοπείτε να διευθύνετε τις υποθέσεις των άλλων. Άρα συχνά ρωτάμε : αυτό που προσφέρω είναι από άτομο σε άτομο ή από υπηρεσία σε υπηρεσία ?Μήπως αυτό που προσφέρω κατευθύνεται από το εγώ για το εγώ ?


Ένας κανόνας σπουδαίος ο οποίος μας βγάζει αυτόματα από το δίνω για να πάρω  και από το δίνω για να καταξιωθώ στα μάτια των ανθρώπων και να λένε «τι καλό παιδί είμαι». Γιατί αυτά είναι κατευθύνσεις της δόξας, της αλαζονείας, αλλά και της ανταποδοτικότητας.
Η καρδιά του πνευματικού για να μπορέσει να μπει στην υπηρεσία θα πρέπει να έχει «καθαρίσει» από δικούς της πόνους, για να μπορεί να λειτουργεί χωρίς προκατάληψη, με βάση την αγνότητα.  Γιατί για να μπορέσει να είναι αμερόληπτος, να μην αξιολογήσει ή να καταφέρει να μείνει σε απόσταση από την όποια κριτική οφείλει να είναι αγνός.
Το ζητούμενο τελικά ποιο είναι ? Να καταφέρουμε όσο γίνεται περισσότεροι άνθρωποι να μπούμε στον δρόμο του Πατέρα μας, έτσι να επιστρέψουμε στην Πηγή μας και από την Πηγή μας να ζούμε εδώ αρμονικά. 

Χωρίς να αποσκοπούμε να διευθύνουμε τις ζωές των άλλων. Δηλαδή ως Υπηρέτες πια του Πατέρα, δεν θα περάσουμε τον διπλανό μας με το ζόρι στην απέναντι όχθη. Η μία όχθη είναι της ύλης, του εγώ και η άλλη μεριά της όχθης είναι της Ανώτερης Αγάπης. Ο πνευματικός λοιπόν δεν αρχίζει να κάνει  προσηλυτισμό, γιατί αυτό επεμβαίνει στην Ελεύθερη Βούληση και το μόνο που καταφέρνει είναι να προσπαθεί να πείσει τον συνάνθρωπό του για το πόσο καλή είναι η άλλη όχθη.
Ο συνάνθρωπος θα πρέπει να φτάσει, μέσα από τη δική μας στάση- θέση που έχουμε στη ζωή μας, μέσα από τις πράξεις μας, να μας ρωτήσει ποια είναι τα βήματα που μπορεί να ακολουθήσει για να φτάσει το μονοπάτι.
Έτσι κι αλλιώς στις ζωές των ανθρώπων κυριαρχεί το πρέπει, δεν θα τους βάλουμε εμείς σε ένα ακόμη πρέπει. Άλλωστε ο Πατέρας θα δεχτεί τα παιδιά που τον προσέγγισαν μέσα από την λαχτάρα τους για Εκείνον και όχι μέσα από τον φόβο τους ή μέσα από έναν εκφοβισμό.
Γιατί τότε αυτοί οι άνθρωποι δεν θα είναι ελεύθεροι, αλλά σκλαβωμένοι μέσα σε ένα κακοποιημένο και τρομαγμένο εγώ.  

Όταν ο Πνευματικός δίνει το χέρι του, την προσφορά του, την υπηρεσία του οφείλει να ρωτά πρώτα ποιο είναι το Θέλημα του Πατέρα. Να έχει άμεση επικοινωνία με τον Πατέρα και να ακούει αυτόματα τον Λόγο Του και να πράττει ανάλογα.
Για να βοηθήσουμε λοιπόν κάποιον, τον τρόπο θα μας τον δώσει Εκείνος και εμείς θα είμαστε σε θέση να καταλάβουμε αν ο αδερφός μας είναι έτοιμος να κάνει το Άλμα.
Κάθε Άλμα, βήμα που κάνει κάποιος προς τον Πατέρα αμείβεται με τον καλύτερο τρόπο. Ο Πατέρας είναι απόλυτα δίκαιος και δίνει στον Πνευματικό όλα όσα χρειάζεται να έχει για να μπορέσει να είναι στην υπηρεσία των υπόλοιπων αδερφών του.
Κάθε φορά που συναντάμε έναν άνθρωπο «τυχαία» στον δρόμο ή έχουμε συνομιλία με κάποιον ή μας ζητήσουν κάτι, ο πνευματικός μπορεί να καταλάβει απόλυτα και αυτόματα ποια είναι η διαδρομή της υπηρεσίας που θα δώσει εκείνη τη στιγμή. Η αυτόματη σύνδεση που κάνει με τις Ανώτερες Δυνάμεις τον μετατρέπουν σε απόλυτο κανάλι της Θεϊκής Ενέργειας. Οπότε δεν θα αναρωτιέται εκ των υστέρων αν έπραξε σωστά ή όχι, γνωρίζει ότι έκανε πράξη τον Λόγο και το Θέλω Του Πατέρα, για το καλό του αδερφού του. 

Αν είμαστε στα πρώτα βήματα της Πνευματικότητας, επειδή η έπαρση είναι πολύ δίπλα μας, καλό είναι να κάνουμε μία ανασκόπηση όλων όσων είπαμε και πράξαμε. Γιατί το εγώ πάντα καραδοκεί να μπει πάλι ανάμεσα σε εμάς και τον Πατέρα.
Φυσικά ο Πνευματικός δεν πείθει με τον λόγο του, αλλά με τις πράξεις του, είναι ο ίδιος ένα φωτεινό παράδειγμα για τους ανθρώπους. Με μεγάλη του χαρά γίνεται η γέφυρα που θα πατήσει ο διψασμένος αδερφός του, για να περάσει στην όχθη της Ανώτερης Αγάπης. Κάποιες φορές, αν χρειαστεί θα μεταχειριστεί εκείνος τον Νόμο της Απορρόφησης για να δημιουργήσει για τα αδέρφια του την υποδομή για κάθαρση και μετάβαση. Βασική προϋπόθεση είναι ο αδερφός να διψά και να λαχταρά να πετάξει από πάνω του μια για πάντα τη «φορεσιά» του εγώ.  

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα + Αλίκη Μπέιλη 
μπορείτε να διαβάσετε ακόμη τα κείμενα 25, 29 και 30 στην ετικέτα Φοίνικας