Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Αισθητική εικόνα, πώς τη διατηρούμε για όσα χρόνια θέλουμε ?

Η αισθητική είναι ένα κομμάτι που μας ενδιαφέρει άμεσα κυρίως τις γυναίκες, αλλά τα τελευταία χρόνια και τους άντρες. Λογικό είναι να θέλουμε να διατηρήσουμε όσο πιο πολύ γίνεται την καλή μας εικόνα, χωρίς ρυτίδες και σπασίματα στο δέρμα. Το πρόσωπο αλλά και το δέρμα γενικότερα είναι ο καθρέφτης των συναισθημάτων μας. Από αυτά και με αυτά «παλεύει» ο εσωτερικός μας κόσμος και κάθε τι μεταφέρεται απόλυτα στο δέρμα μας.


Τι σχέση έχει άραγε η αισθητική με τις αισθήσεις ? Πόσο οι αισθήσεις μας επηρεάζουν το δέρμα. Πόσο οι αισθήσεις μας επηρεάζονται από το μυαλό και τα συναισθήματα? 

Οι αισθήσεις λοιπόν επηρεάζουν απόλυτα το δέρμα μας, άρα την αισθητική μας εμφάνιση.
Οι όμορφες εικόνες, τα όμορφα ακούσματα, όμορφες μυρωδιές είναι οι βασικές διαδρομές για μία υγιή κατάσταση για να αισθανόμαστε όμορφα.
Το μυαλό επίσης παίζει απόλυτα ρόλο, μέσα από τα μηνύματα που μας δίνει από το υποσυνείδητό μας. Μηνύματα τα οποία βρέθηκαν εκεί μέσα στο υποσυνείδητο, όχι από δικές μας εμπειρίες, αλλά από ακούσματα για τις ζωές των διπλανών  μας. Μέσα από τις δικές τους εικόνες και τις δικές τους οπτικές γωνίες. Αυτή η μορφή επιρροής που μας ασκεί το μυαλό, μας οδηγεί να κάνουμε εμείς τις εικόνες μέσα από τη φαντασία μας και εικάζοντας ότι αφού έχει συμβεί το τάδε συμβάν σε τόσους θα συμβεί και σε μας.
Είναι όμως έτσι ή το μυαλό μας μέσω επιβολής, από την «πλύση εγκεφάλου», μας στέλνει μηνύματα με βάση τον φόβο για την φθορά ?
Κι όμως τα περισσότερα τελικά είναι μέσα στο μυαλό μας και αν εμείς επιλέξουμε να φύγουμε από τις εικόνες που μας έχει μεταδώσει ο περίγυρος θα δούμε ότι μπορούμε να δομήσουμε τη δική μας ζωή στους δρόμους που εμείς θα επιλέξουμε. Θα γεράσουμε όταν κι αν εμείς το αποφασίσουμε. Εμείς θέτουμε τα όρια σε μας, πριν ακόμη συμβούν, μέσα από τον φόβο και τις φοβικές εικόνες που δημιουργούμε. 

Άρα πολλά από τα σημεία που σκεφτόμαστε είναι απλώς φαντασία και μία μορφή «γνώσης», επειδή μας το είπαν, επειδή το ακούσαμε.
Τι έκαναν όλοι οι άλλοι στη ζωή τους και γιατί επέλεξαν αυτά που επέλεξαν δεν μπορούμε να το κρίνουμε ούτε να το αξιολογήσουμε. Όμως το τι θα κάνουμε εμείς στη δική μας ζωή αφορά εμάς και μόνο.
Είπαμε στην αρχή ότι οι αισθήσεις μας παίζουν ρόλο για την αισθητική μας. Οπότε οι εικόνες που εμείς θα επιλέγουμε είναι το ζητούμενο. Πρώτα να επιλέγουμε να βλέπουμε παντού όμορφα πράγματα. Αυτή η διδασκαλία και ο τρόπος να βλέπουμε γύρω μας τις ομορφιές είναι ένα «πάγωμα» στην δική μας αλλοίωση. Δεν μεταφέρεται η φθορά  και ο αρνητισμός στον εγκέφαλό μας, οπότε τα κύτταρά του δεν νεκρώνονται αλλά ανανεώνονται. Όμορφες εικόνες έχει πάντα η καθημερινότητα μας, αρκεί να επιλέξουμε εμείς συνειδητά πια να βλέπουμε εκείνες, να νιώθουμε όμορφα μέσα από αυτές και όσο γίνεται να παίρνουμε απόσταση από τις αρνητικές εικόνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνουμε αναίσθητοι ή αδιάφοροι, απλώς όπως θα καθαρίσουμε τα πόδια μας, αν πατήσουν λάσπη έτσι θα κάνουμε και με τις άσχημες εικόνες. 

Τα ακούσματα και αυτά παίζουν απίστευτο ρόλο στην καλή μας αισθητική εικόνα. Αν έχουμε κάποιον ή κάποιους που μας «ανεβάζουν» καθημερινά με καλά λόγια, όπως «τι όμορφη/ος που είσαι», «τι καλός», αυτά δίνουν την αίσθηση της πληρότητας σε μας και γεμίζουμε με αγάπη. Μη περιμένετε να το κάνει άλλος για σας, μπορείτε μόνοι σας να λέτε σε σας αυτά που θέλετε να ακούσετε, όπως ένα «μπράβο», «πόσο όμορφη/ος είστε», «πόσο σας πάει αυτό που φοράτε» κλπ. Στην αρχή μπορεί να σας φαίνεται λίγο παράξενο, αλλά με την πάροδο του χρόνου, θα αλλάξετε σε πολλά κομμάτια. Η υποστήριξη γενικότερα στους εαυτούς μας μέσα από καλή και αγνή πρόθεση και όχι από την υπεροψία και την αλαζονεία, είναι ένας θεραπευτικός δρόμος, αλλά και ένας δρόμος ενθάρρυνσης. Όπως και να έχουν τα πράγματα, αν είστε στον δρόμο της αυτογνωσίας, θα ξέρετε ότι ο αυστηρότερος κριτής σας είναι το ίδιο σας το εγώ.
Επιπλέον ως προς τα ακούσματα, επιλέγουμε να μην είμαστε κολλημένοι συνέχεια στις αρνητικές επιβολές των ειδήσεων και των άσχημων νέων. Αυτά έχουν την ιδιότητα να φθείρουν το μυαλό μας, να το γεμίζουν με επιπλέον άγχος, θυμό και στεναχώρια και αυτό είναι κατά της καλής μας κατάστασης και εικόνας. 

Η επιλογή της αγαπημένης μας μουσικής είναι ένας τρόπος να γεμίζουμε τις «μπαταρίες» μας και να τονώνουμε εμείς το ηθικό μας. Έτσι κι αλλιώς όπως μας έχει δείξει η ιστορία κάποια πράγματα που είναι να γίνουν θα γίνουν είτε τα ακούμε ως είδηση είτε όχι.
Όσο για την όσφρησή μας το να μας πλαισιώνουν όμορφες μυρωδιές επίσης βοηθάει.
Όταν λοιπόν οι αισθήσεις μας καταρρακώνονται από εικόνες επίπονες, άσχημες γεμάτες πόνο, ακούσματα πανομοιότυπα τότε η φθορά δημιουργείται και στην εξωτερική μας εικόνα. «Γέρασε», λέμε,  «πριν από την ώρα του». Γιατί ? Από το άγχος και από τις εικόνες φόβου που έκανε με το μυαλό του πριν ακόμη συμβούν. Το να κάνουμε στους εαυτούς μας αυτά τα καψώνια με εικόνες που μπορεί και να μην γίνουν τελικά, με οδηγό τον φόβο και τις εμπειρίες των δίπλα, είναι οδυνηρό, ανούσιο και άδικο. Αλλά το κυριότερο είναι ότι μέσα από την επίμονη σκέψη οδηγούμε κάποια πράγματα να τα βιώσουμε τελικά. Τότε θεωρούμε ότι ήταν η ώρα, αφού το έχουν πάθει όλοι οι δίπλα.
Τα κύτταρα του εγκεφάλου μας, λοιπόν νεκρώνουν μέσα από τον φόβο και βιώνουμε τη φθορά. Το ότι περνάμε οι άνθρωποι από ίδια μονοπάτια, επειδή μας το είπαν, είναι μία μορφή αδικίας. Γιατί το ότι είμαστε μοναδικά πλάσματα στον κόσμο μπορείτε να το δείτε από τα δακτυλικά σας αποτυπώματα, που δεν υπάρχουν άλλα στο πλανήτη. Που σημαίνει ότι αφού είστε μοναδικοί, εσείς θα επιλέξετε ποιους από τους δρόμους που πέρασαν οι διπλανοί σας θα περάσετε. Αν δεν σας αρέσει ο δρόμος τους και θεωρείτε ότι πόνεσαν, εσείς πηγαίνετε από άλλο μονοπάτι, αυτό της αγάπης και της πάταξης του φόβου. 

Σας είπαν και ίσως το έχετε δει ότι μετά την ηλικία των 42, περίπου δεν βλέπουμε καλά κοντά και χρειαζόμαστε γυαλιά. Κι όμως αυτό είναι μία δική μας επιλογή και δημιουργείται δυστυχώς μέσα από την επιβολή του πες και ξανά πες. Οπότε έχει περάσει στο υποσυνείδητό μας ότι αφού το βιώνουν όλοι, αυτό θα συμβεί και σε μας. «Πατάμε» στον εγκέφαλό μας το «κουμπί» έναρξη και απλώς περιμένουμε να το πάθουμε.
Είμαι 47 χρονών και ακόμη βλέπω πολύ καλά τόσο κοντά αλλά και μακριά. Είμαι η εξαίρεση θα σκεφτείτε ? όχι δεν είμαι η εξαίρεση, είναι συνειδητή επιλογή μου μέσα από εξάσκηση, να βλέπω ακόμη καλά. Όχι από εγωιστική πλευρά αλλά από την εκπαίδευσή μου στις όμορφες εικόνες. Άλλωστε τι μας λέει από συναισθηματική πλευρά το, δεν βλέπω καλά κοντά ? Ότι αυτό που βλέπω σε μένα δεν μ’ αρέσει. Τι δεν μ’ αρέσει ? Η τυχόν αλλοίωση ? Οι ρυτίδες μου ? Μα γιατί να μη μου αρέσει ? Αν δώσω την πληροφορία στον εγκέφαλο «γέρασα», τότε εκείνος το μόνο που έχει να κάνει είναι να μου το κάνει πράξη. Οπότε αφού δεν θέλω να αλλοιωθώ, η εικόνα που βλέπω οφείλω μέσα από την καρδιά μου να μ’ αρέσει.  


Όμορφες εικόνες λοιπόν, που συνδυάζουν όμορφες σκέψεις, μέσα από όμορφα ακούσματα και όμορφες μυρωδιές. Όσο πιο πολύ εκπαιδεύουμε το συνειδητό μας να λειτουργεί μέσα από τον δρόμο της ομορφιάς, τόσο θα μεταφέρετε στο δέρμα μας, στην λάμψη μας και στη μόνιμη φρεσκάδα μας και τελικά θα καθαριστεί απόλυτα το υποσυνείδητο μας από τις τόσο λάθος πληροφορίες και την αίσθηση ότι αφού το πέρασαν όλοι, θα το περάσω κι εγώ. Θα περάσω αυτά που θέλω να περάσω μέσα από τις πληροφορίες που θα δώσω στο μυαλό μου και μόνο. 
Επιπλέον συνεργάτες σε όλο αυτό είναι η σωστή τροφή με λαχανικά, φρούτα και άφθονο νερό, η γυμναστική. Όπως επίσης κρέμες που βοηθούν σημαντικά σε όλο το παραπάνω κομμάτι. 

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα