Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

Εκπαίδευση στον κύκλο της αδράνειας. τελευταίο μέρος

Μπορείτε να μελετήσετε το μέρος πρώτο και το δεύτερο πριν μπείτε στη μελέτη του νέου κεφαλαίου.


Είπαμε λοιπόν στο προηγούμενο κείμενο πως μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν κύκλο μέσα στον άλλο. Κάθε σκέψη μας είναι ένας κύκλος και ώσπου να τελειώσει η μία σκέψη έρχεται η άλλη. Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργεί το μυαλό των ανθρώπων. Εμείς μπορεί να είμαστε αραχτοί σε μία καρέκλα,  να πίνουμε το καφεδάκι μας, αλλά το μυαλό μόνο του χωρίς ερέθισμα θα μας ταξιδέψει με σκέψεις και εικόνες. Αν αντιμετωπίζουμε προβλήματα, αυτά θα μας ανασύρει την ώρα της χαλάρωσης.
Όσες σκέψεις μας φέρνει το μυαλό μας είναι αυτές που μας απασχολούν και δεν μπορούμε να του πούμε να σταματήσει γιατί πολύ απλά αυτό είναι μορφή επιβολής όπως έχουμε πει και δεν θα μας βγει σε καλό. Άλλωστε ο μόνος πραγματικός φίλος του εγώ μας είμαστε εμείς. Μόνο εμείς γνωρίζουμε όλα τα κομμάτια της ζωή μας και μόνο με εμάς μπορεί το εγώ μας να μοιραστεί όλες τις σκέψεις άγχους και ανασφάλειας που έχει. 

Αν είστε στα βήματα της αυτογνωσίας, τότε σε κάποιες απορίες- σκέψεις έχετε απαντήσει. Όσο λύνουμε τους κόμπους τόσο το μυαλό μας ηρεμεί.
Να σας πω, πως κάποιες φορές σαν να έχουμε έναν μόνιμο εχθρό και όταν νομίζουμε ότι έχουμε βελτιωθεί σε κομμάτια του εγώ μας, έρχεται η ιστορία να μας φέρει καινούργια μαθήματα- προβλήματα. Όλα αυτά είναι σαν τα τεστ που μας έβαζαν στο σχολείο οι καθηγητές για να δουν την πρόοδό μας.
Αυτά τα τεστ θα σταματήσουν να συμβαίνουν όταν πραγματικά θα έχουμε φέρει σε ισορροπία το εγώ μας.
Οπότε ως πνευματικός πια, έχετε μπει στον δρόμο να απαλλαγείτε από τα συναισθήματα. Γιατί να απαλλαγούμε από τα συναισθήματα ? Μα γιατί το συναίσθημα είναι αξιολογώ και αναζητώ πάντα από τους εξωγενείς παράγοντες να μου δώσουν τη χαρά, την ευτυχία, την ηρεμία κλπ.  Το συναίσθημα είναι η «τρικλοποδιά» που βάζουμε σε εμάς αλλά και όλους τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν.  Γιατί κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να θέλει και να μη θέλει, να είναι και να μην είναι. Οπότε το συναίσθημα μας κάνει να βλέπουμε μόνο τη μία πλευρά του ανθρώπου και αν εμφανίσει τη δεύτερη να εκπλαγούμε δυσάρεστα. Δηλαδή έναν υπομονετικό άνθρωπο που μας κάνει να νιώθουμε ηρεμία, άνεση, σίγουρα έχει τη στιγμή που δεν θα έχει υπομονή και θα φωνάξει ή θα θυμώσει. Είναι μία του στιγμή, όχι αδυναμίας, αλλά πραγματικότητας. Απλώς εμείς ζούσαμε σε ένα «παραμύθι» και ταξινομήσαμε τον άνθρωπο αυτόν, θέτοντάς του έναν τίτλο= ήρεμος. Αντί λοιπόν να τοποθετούμε τίτλους που βασίζονται στη σκέψη και το συναίσθημα, ας επιλέξουμε έναν και μοναδικό τίτλο : Άνθρωπος. Όπου στη λέξη άνθρωπος τα περιλαμβάνουμε όλα. Στην ολότητα βασίζεται ο άνθρωπος και αυτή δεν έχει αποδεχτεί μέχρι σήμερα, γι’ αυτό έχουμε χάσει την επαφή μας επί της ουσίας. 

Οπότε έχουμε από τη μία μεριά τους ανθρώπους και από την άλλη τους Πνευματικούς δασκάλους που αποστολή τους είναι να φτάσουμε όλοι να πάρουμε την περιουσία μας, τη Θέωση.
Έχοντας μπει στον δρόμο για την απόκτηση του Λευκού Μανδύα, αλλά και του Φοίνικα έχουμε φύγει σε απόσταση από το εγώ= σκέψεις + συναισθήματα.
Άρα έχουμε αρκετές ώρες στη μέρα μας που είμαστε σε κενό σκέψεων και που οι σκέψεις μας δεν είναι πια μέσα από το υποσυνείδητο αλλά από την απόλυτη επίγνωση και συνείδηση. Σε κάποιους από σας υπάρχει το ενδεχόμενο να έχει ενεργοποιηθεί η Υπερσυνείδηση και να έρχονται πληροφορίες και μηνύματα από την 5η διάσταση.
Όταν αρχίσει αυτή η επαφή είναι οι στιγμές που μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε τη Θεία Ενέργεια, το Πράνα.  Η ενέργεια του Θεού Ρέει ασταμάτητα και αυτή σε κυκλικό ρυθμό. Ναι ο Θεός έχει ρυθμό, αρμονία. Όμως στο διάστημα που στέλνει την εισπνοή Του και την εκπνοή Του σε εκείνα τα κλάσματα του δευτερολέπτου, σε εκείνη την σιωπή βασίζεται η απόλυτη εργασία Του. Εκείνη η μικρή κουκίδα είναι που μας συνδέει με την Ολότητά Του.
Μόνο όταν είμαστε σε απόλυτη ευθυγράμμιση με Εκείνον μπορούμε να αντιληφθούμε πρώτον τη Θεία Ροή και φυσικά το τόσο μικρό στοπ.
Ο Θεός σε εκείνο το διάστημα μας στέλνει τις πληροφορίες του για να εργαστούμε μαζί του, για την σωτηρία της ανθρωπότητας. 

Όταν ελευθερώσουμε εμάς από τα δεσμά του εγώ και μπούμε στον δρόμο για να πάρουμε τον Φοίνικα τότε όλο μας το περιβάλλον αυτόματα φωτίζεται και προστατεύεται από τα δεινά που θα έρθουν. Το αιθερικό πεδίο των ανθρώπων με εγώ είναι σαν ένας τοίχος που κλείνει την πρόσβαση προς της Ουράνιες Οντότητες. Ενώ το αιθερικό των Πνευματικών ανθρώπων είναι απόλυτα φωτεινό. Οπότε η ορατότητα που θα αποκτήσουμε με αυτή την αμεσότητά μας, ως προς τον Θεό κάνει τόσο εμάς αλλά και τους οικείους μας ορατούς για άμεση προστασία.
Η εργασία που θα ακολουθήσει στα επόμενα κείμενα θα είναι αυτή που θα μας βοηθήσει να βρούμε αρμονία και να ενωθούμε με τους Θεϊκούς Κύκλους σιωπής.
Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι πως ο κάθε πλανητικός Λόγος έχει διαφορετικό παλμό, έχει ένα περιοδικό διάλειμμα που ποικίλει καθώς ο Πατέρας έχει μία Δική Του μοναδική μέθοδο ενέργειας η οποία σαφώς και δεν είναι ίδια με την γήινη των 3ων διαστάσεων, αλλά των 9 ή ακόμη και 13 διαστάσεων. 

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα + Αλίκη Μπέιλη