Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Σκιές στον τοίχο είναι οι φόβοι σου. Πότε αποκτούν υπόσταση ?

Οι σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας έχουν απίστευτη δύναμη. Παρόλο που μοιάζει ότι μόνο εμείς σκεφτόμαστε και μόνο εμείς γνωρίζουμε πόσο θυμό έχουμε μέσα μας.


Το ευτύχημα της ιστορίας είναι ότι δεν έχουν τόση αμεσότητα κάποιες θέλουν χρόνο για να «αναπτυχθούν» και να εκδηλωθούν.
Τι παίζει ρόλο άραγε σε αυτή την «χρονοκαθυστέρηση»?
Ας υποθέσουμε ότι σας δημιουργείται ένας θυμός μετά από μία πράξη εναντίον σας. Το περιβάλλον που δημιουργήθηκε η πράξη αυτή δεν σας επιτρέπει να εκδηλώσετε τον θυμό σας, οπότε τον κρατάτε μέσα σας. Εκεί αρχίζουν και οι σκέψεις. Αυτό που δεν σας επιτρέπει να εκδηλώσετε τον θυμό σας είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση, οι ανασφάλειες που έχετε, οι φόβοι σας για τυχόν μπελάδες. Αν αυτή η πράξη επιμένει να υπάρχει στη ζωή σας είτε από το ίδιο περιβάλλον, ας πούμε εργασίας, είτε από τους περισσότερους που σας περιβάλλουν, τότε οι φόβοι συνδυαστικά με τις σκέψεις, τα συναισθήματα που «αναβαθμίζονται» μέρα με τη μέρα από θυμό σε οργή, σε εκδίκηση, σε «ευχή» να το βρουν μπροστά τους, αποκτούν την πρώτη τους υπόσταση. Μετατρέπονται από σκιές σε ύλη, σταθεροποιούνται και η μία «ατυχία» συναντά την άλλη. Δεν ξέρετε από πού σας έρχεται και πώς να σταματήσετε αυτή τη φωτιά. Γιατί τα «μέτωπα» της φωτιά είναι έκδηλα παντού. 

Άρα κάθε φόβος γίνεται εκδηλωμένος φόβος μετά από επίμονες σκέψεις και συναισθήματα που μεταβάλλονται από τα απλά όπως ένας θυμός σε σύνθετα όπως οργή.
Οι φόβοι όμως ως σκιές είναι και μέσα από δικές μας σκέψεις, χωρίς να παρεμβαίνει άλλος. Όπως τι θα απογίνω αν γίνει αυτό ή το άλλο. Αυτές οι φοβίες είναι μία μορφή βρικόλακα που μας «πίνει το αίμα» καθημερινά.  Μπορεί να μην δημιουργηθούν απόλυτα οι φόβοι μας, όμως πάλι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα και μέσα από τα συναισθήματα θα αρχίζουν οι φόβοι αυτοί να αποκτούν υπόσταση, να υλοποιούνται.
Άρα οι φόβοι μας αρχίζουν ως φανταστικοί εχθροί και μετατρέπονται σε πραγματικοί εχθροί, μέσα από μας.
Σε κάθε κανόνα υπάρχει εξαίρεση, αυτό ας το θυμόμαστε, όπως επίσης να θυμόμαστε πως όλα όσα υπάρχουν γύρω μας έχουν δημιουργηθεί μέσα από τις εξαιρέσεις και όχι από τους κανόνες.
Σπάσε τους κανόνες λοιπόν, αφού και εσύ είσαι μία εξαίρεση. Ζήσε ως εξαίρεση. Κάθε μορφή φόβου δεν είναι σίγουρα δική σου. Είναι σκέψεις του περίγυρου. Αλλά και αυτά που εικονοποιείς μέσα από σκέψεις- σκιές φόβου είναι από αυτά που συνέβησαν σε έναν γείτονα, σε έναν γνωστό σου, σε έναν ξάδερφο. Η γνώση αυτή σε έχει φέρει αντιμέτωπο με κάποιον από τους φόβους σου. 

Κάθε σου φόβο θα τον βιώσεις μόνο αν τον θελήσεις εσύ και αν εσύ τον μαγνητίσεις.
Ο φόβος δε, επειδή έχει πολλά πλοκάμια, μπορεί να σου φέρει τα πάνω κάτω εκεί που δεν φαντάζεσαι και από εκεί που δεν το περιμένεις. Όταν θα είσαι χαλαρός. Γιατί ο φόβος έχει πολύ καλή σχέση με το ύπουλο. Δεν είναι ευθύς, αλλά υποβόσκει και σε περιμένει πάντα στη «γωνία».
Βάλε τον φόβο σου «στη θέση» του. Γράψε κάθε του παρακλάδι και κάθε του μπλοκάρισμα που μπορεί να σου φέρνει. Αυτά τα μπλοκαρίσματα σου απαγορεύουν να ζεις αρμονικά, ήρεμα και ελεύθερα, γιατί οι αλυσίδες του φόβου, μετατρέπονται σε πόνο.
Κάθε φόβο τον κοιτάς κατάματα, τον αντιμετωπίζεις με θάρρος για να του δείξεις ότι εσύ είσαι το αφεντικό. Ο φόβος είναι σκέψεις επιβολής και ανασφάλειας, που δεν σου αξίζουν. Σκέψεις που γεννήθηκαν για να σε προστατέψουν, τάχα, αλλά τελικός σκοπός τους είναι να σε καταρρίψουν. Και ποιος σε καταρρίπτει τελικά ? Ο ίδιος σου ο εαυτός, αυτός είναι ο μεγαλύτερος σου αντίπαλος, που σε φτάνει να βιώνεις άλλα από αυτά που ονειρεύεσαι και θέλεις.

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα