Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Είμαι Ελληνίδα και δεν το διαπραγματεύομαι

Αν κάποιος σας έλεγε να κόψετε από τα παιδιά σας τα χέρια τους γιατί είναι πολλά τα δύο. Να σας έλεγε να τους κόψετε τα πόδια γιατί θα είναι καλύτερα έτσι. Να σας έλεγε να τους κόψετε τη γλώσσα για να μιλάνε λιγότερο. Εσείς άραγε τι θα κάνατε θα ψάχνατε τους λόγους γιατί έχουν δύο χέρια ? Γιατί έχουν πόδια και γλώσσα ? Θα προσπαθούσατε να πείσετε τους «ειδικούς» γιατί έχουν τα παιδιά σας την αρτιότητα που έχουν ? Θεωρώ πως όχι. 


Έτσι δεν θα απαριθμήσω τους λόγους που έχει η σημαία μας τον Σταυρό, το γαλάζιο και το λευκό. Δεν θα απαριθμήσω ποιοι ήταν οι φιλόσοφοι μας και γιατί η γλώσσα μας πρέπει να διατηρηθεί στο ακέραιο. Δεν θα μπω στη διαδικασία να παρακαλέσω να παραμείνω Ελληνίδα. Δεν θα νιώθω τύψεις και ενοχές για το μεγαλείο που θεωρώ ότι είναι η Πατρίδα μας. Δεν μπορώ να αγνοήσω ή να μειώσω τις υπόλοιπες πατρίδες και τους υπόλοιπους λαούς, γιατί ο καθένας έχει τη δική του διαδρομή και τη δική του ιστορία.
Αν λοιπόν τα κάνω αυτά, προσπαθώ να βρω λόγους για να υπάρχω. Προσπαθώ να βρω λόγους για να εξηγήσω γιατί είμαι αυτό που είμαι.
Έτσι απλά λοιπόν μέσα από τον σεβασμό για τον κάθε λαό και τις αξίες του θα πω ότι αυτά που βρήκαμε ως περιουσία μας, αυτά οφείλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας.  

Τίποτε λιγότερο από το ουσιαστικό είναι τους.
Όχι λοιπόν με Ανδρεία και θάρρος. Χωρίς να ψάχνουμε να βρούμε τίποτε άλλο ως διαπραγματεύομαι.
Όταν διαπραγματεύομαι χάνω κομμάτια της ζωής μου.
Πόσα κομμάτια είμαστε διατεθειμένοι να χάσουμε ακόμη ?

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα