Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Θεϊκός Κύκλος σιωπής - Κάθαρση.

Η άμπωτη και η πλημμυρίδα είναι δύο διαδρομές που επηρεάζουν τα ύδατα μας, συναίσθημα μέσα από τον κύκλο της σελήνης όπου εκείνη επηρεάζει και δεσμεύει απόλυτα τον άνθρωπο που είναι προσκολλημένος στα γήινα δρώμενα, στα πάθη του και στα 7 αμαρτήματα.


Όσο ο άνθρωπος είναι δεμένος με τα ύδατα του πόνου = τον κύκλο της σελήνης, δεν έχει τη δυνατότητα να ξεφύγει και να αποφύγει τα δεινά που έρχονται. Τα δεινά αυτά που ο ίδιος τα έχει προκαλέσει και προσκαλέσει μέσα από την μόνιμη διαδρομή του, μέσα από την ακηδία του ως προς τον δρόμο της ψυχής του, του Φωτός και του Πατέρα μας. 

Η ψυχή όσο απομονώνεται από τον δρόμο της και είναι πνιγμένη μέσα στα ύδατα του πόνου- σελήνης δεν μπορεί να μιλήσει, ούτε να πάρει ανάσα, έτσι πνίγεται μία μέρα έτσι «ξαφνικά» μέσα από τα ίδια της τα ύδατα. Τα ύδατα πόνου που δημιουργούνται από το εγώ γεμάτα τοξικότητα κατασπαράζουν τον άνθρωπο, την βιολογική του υπόσταση με αποτέλεσμα η καρδιά να μην αντέχει όλο αυτό το μαρτύριο. Ο θάνατος είναι μαρτυρικός, αργός και σε κάποιες περιπτώσεις βίαιος μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Βλέπουμε τους ανθρώπους μας να παλεύουν μέσα στη δύνη του πόνου που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει αψηφώντας τον ρόλο τους και τον δρόμο που τους έχει δώσει το Ανώτερο Φως.  Αν ο άνθρωπος δεν καταφέρει να γνωρίσει την ψυχή του με όλο της το Μεγαλείο είναι καταδικασμένος και παίρνει μαζί του και όλους τους υπόλοιπους. Τα σχοινιά του εγωισμού έχουν μετατραπεί σε αλυσίδες που έχουν κυριέψει κάθε γωνιά του μυαλού. Μια σκλαβιά δίχως έλεος και τέλος. Το «παιχνίδι» του εγώ συνεχίζεται και παραμένουμε μαγεμένοι από τις όμορφες μελωδίες του. Γιατί το εγώ φοράει το προσωπείο της ομορφιάς και μέσα από αυτή σε μαγνητίζει και σε δεσμεύει. Γνωρίζει απόλυτα το εγώ πώς να σε κάνει κουμάντο και από τι επηρεάζεσαι. Ξέρει πως η εικόνα για σένα μετράει έτσι με αυτή την όμορφη εικόνα σε τραβάει μέσα σε αυτή τη δύνη. 

Όταν είσαι στη δύνη έξοδο δεν βλέπεις σε στροβιλίζει το εγώ τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνεις να αντιδράσεις, έτσι έρχεται μία στιγμή που βλέπεις δύο διαστάσεις είναι η στιγμή που ετοιμάζεσαι να φύγεις από τον πλανήτη, τότε το εγώ σου αδύναμο όπως είναι πια σου εμφανίζει εικόνες της αλήθειας. Βλέπεις εικόνες από την άλλη διάσταση, είσαι λίγο πριν το τέλος. Όμως τότε δεν έχεις τη δύναμη να φύγεις από τη δύνη του εγώ. Έτσι εγκαταλείπεις την προσπάθεια και μέσω του θανάτου φεύγεις από τον μάταιο τούτο κόσμο.
Οι άνθρωποι που αφήνεις πίσω σου, τις πρώτες ώρες, μέρες, μήνες αναπολούν και φιλοσοφούν. Αρχίζουν να βλέπουν το αληθινό νόημα της ζωής. Όμως λίγο καιρό μετά το εγώ τους τραβάει πάλι μέσα στη δύνη του πόνου.
Η άμπωτη και η πλημμυρίδα είναι ο κύκλος της σελήνης ο οποίος είναι 28 ημερών. Τα ύδατα του πλανήτη επηρεάζονται άμεσα και έμμεσα από αυτή τη διαδικασία της σελήνης, η οποία είναι δεμένη απόλυτα με το εγώ και τα ύδατα των ανθρώπων. Η διαδικασία της άμπωτης και της πλημμυρίδας βρίσκεται στην καθημερινότητα των ανθρώπων οι οποίοι στη διάθεσή τους έχουν διακυμάνσεις ανάλογα με τις καταστάσεις που βιώνουν. Όλο αυτό μεταφέρεται στο σώμα μας, αλλά και στο περιβάλλον μας. Αφού η σελήνη μαγνητίζει και μαγνητίζεται, το ίδιο γίνεται και με μας. Μαγνητίζουμε, έλκουμε δηλαδή ανάλογες καταστάσεις με τη διάθεσή μας. Όσο πιο μαύρη είναι η διάθεσή μας τόσο πιο δύσκολες καταστάσεις βιώνουμε. Η άμπωτη και η πλημμυρίδα, όταν φουσκώνουν τα νερά και όταν μαζεύονται είναι η χαρά και η στεναχώριες που υπάρχουν στη ζωή μας. 

Ο πνευματικός ερευνητής και αφού έχει ξεπεράσει τον «σκόπελο» του εγώ έχει δημιουργήσει στη ζωή του μία αρμονία στα δικά του ύδατα. Έχει ανακαλύψει απόλυτα τις διακυμάνσεις του και μέσα από την διαδρομή της επίγνωσης ( βλέπε 7ο μυστικό πέρασμα) μετά από κάθε τέτοιο κύκλο αναζητά τη γνώση και το μάθημα.
Αν για παράδειγμα έχει ένα συναίσθημα που τον έχει κυριέψει στο σήμερά του μπορεί αυτόματα να καταλάβει ποια χορδή του εγώ του δονείται και τότε λύνει το σκοινί. Είναι το υπέρτατο μεγαλείο να μπορεί ο άνθρωπος να έχει τον απόλυτο έλεγχο στα ύδατά του και να τα ρυθμίσει με το Φως το Πνευματικό. 
Όλο αυτό έρχεται ως αποτέλεσμα επίμοχθης και καθημερινής εξάσκησης προς το εγώ και στη συνέχεια προς τον Εαυτό- Ψυχή. Έχει αποκαλύψει στον ίδιο του τον εαυτό, τους εκπαιδευτικούς κύκλους που έπρεπε να περάσει ως άνθρωπος και ως ψυχή. Ως άνθρωπος για τα «χρέη» που δημιούργησε με το εγώ του και ως Ψυχή τα μαθήματα που ήρθε να βιώσει. Έτσι οδεύει στην απόλυτη Κάθαρση που είναι και η βάση για τον επόμενο Θεϊκό Κύκλο. 

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα + Αλίκη Μπέιλη