Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Η γνώση της συγνώμης (μέρος πρώτο)

Μια λέξη με τόση τόλμη και τόσο θάρρος..και δεν τη λέμε γιατί νομίζουμε ότι είναι αδυναμία..κι όμως θέλει πολύ θάρρος για να παραδεχτείς το μέγεθος του λάθους σου !!!

Δεν είναι ντροπή να κάνεις λάθος, ίσα ίσα!!!
Λάθη δεν κάνουν μόνο οι πεθαμένοι.
Όσο ζεις στην ανθρώπινη φύση σου είναι και το λάθος.
Ναι το λάθος μπορεί να γίνει ο μεγαλύτερος δάσκαλος, ο φωτεινός σου οδηγός. Να σε οδηγήσει στο σωστό μονοπάτι.
Το να νιώσεις συγνώμη είναι σπουδαίο και γενναίο.
Το να νιώσεις ντροπή και να κρυφτείς μέσα στο σκοτάδι του πόνου σου είναι ηττοπάθεια.
Γεννηθήκαμε μαχητές και ο σωστός μαχητής βλέπει, αναγνωρίζει, παραδέχεται και αποδέχεται. 

Όσο παραδέχομαι τα δικά μου λάθη, τα αγκαλιάζω με στοργή θα αποδέχομαι και του διπλανού μου.
Είμαι άνθρωπος, ζω και όσο ζω μαθαίνω. Η μαθητεία έχει δρόμους ανάπτυξης και η ανάπτυξη έχει την άνοδο προς την κορυφή της ουσιαστικής γνώσης.
Ζητώ συγνώμη λοιπόν από όσους αδίκησα, επειδή τους «ανάγκασα» να μου φερθούν άσχημα επειδή τους έδωσα λάθος εντύπωση. Ζητώ συγνώμη από αυτούς που ανάγκασα να μου φερθούν άδικα επειδή ποτέ δεν τους έδειξα τα όριά μου. Επειδή δεν τόλμησα μέσα από την ανασφάλειά μου και τη χαμηλή μου αυτοεκτίμηση να δείξω στους ανθρώπους μου την αλήθεια μου και ζούσαν μαζί με μένα το ψέμα μου.
Συγνώμη σε όλους !!!

Συνεχίζεται… 
με την ανάπτυξη των φράσεων :
Α. Ζητώ συγνώμη λοιπόν από όσους αδίκησα, επειδή τους «ανάγκασα» να μου φερθούν άσχημα επειδή τους έδωσα λάθος εντύπωση.
Β. Ζητώ συγνώμη από αυτούς που ανάγκασα να μου φερθούν άδικα επειδή ποτέ δεν τους έδειξα τα όριά μου.

ετικέτα ( ευημερία ) 

Δωροθέα