Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Εκπαίδευση στον κύκλο της Αδράνειας μέρος δεύτερο.

Ο κύκλος της Αδράνειας. Η αδράνεια είναι μία διεργασία που μας ανήκει. Είναι ένα απαραίτητο συστατικό για τη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου. Όμως μέσα από τη σωστή δομή και διαδρομή. Γιατί η αδράνεια, όπως και κάθε τι στην διαδρομή της αυτογνωσίας, της πνευματικότητας έχει παραποιηθεί σε βαθμό «κακουργήματος» σε κάποιες περιπτώσεις. Με αποτέλεσμα αντί να βρίσκουμε δρόμο, να βγαίνουμε τελείως από το μονοπάτι της Θέωσης.


Δυστυχώς ο άνθρωπος έχει φτάσει στο σημείο της ταχύτητας και τα θέλει όλα εδώ και τώρα, άμεσα, εύκολα και γρήγορα. Έτσι έχει χάσει απόλυτα τον δρόμο της ευλογημένης ερωτικής διαδρομής και έχει γίνει τοξικά σεξουαλικός. Όχι δεν αναφέρομαι στην πράξη, αλλά στην στάση και τρόπο ζωής. Κάθε τι σεξουαλικό μετατρέπεται σε τοξικό και εφήμερο. Ενώ το ερωτικό είναι πηγή ροής και ενέργειας. Το ερωτικό υπάρχει μέσα σε κάθε θρησκευτικό κείμενο.
Όλος αυτός ο πρόλογος δημιουργήθηκε για να δώσουμε στην Αδράνεια τον ρόλο που της αναλογεί και να φτάσουμε να δομήσουμε τον «θρόνο» της ευλογημένης απόλαυσης. 

Με τη λέξη αδράνεια έχουμε μάθει ότι δεν κάνουμε τίποτε. Όμως η αδράνεια είναι ένας κύκλος μέσα σε ένα κύκλο*. Αν ο κύκλος της αδράνειας πάρει το μέγεθος του έξω κύκλου και φτάσουν στο ίδιο μέγεθος τότε δημιουργείται η κάθαρση για την οποία παλεύει ο κάθε Πνευματικός οδηγός.
Ο πνευματικός ερευνητής την αδράνεια στην αρχή την «προκαλεί» μέσα από την εκπαίδευσή του στον διαλογισμό. Προσπαθώντας να καταφέρει να κάνει το μυαλό του να σταματήσει. Όμως το μυαλό είναι τόσο φορτωμένο που δεν μπορεί να σταματήσει έτσι απλά. Δεν γίνεται ένα μυαλό να είναι φορτωμένο με προβλήματα και εμείς να έχουμε την απαίτηση να σταματήσει. Γιατί αυτό είναι άδικο, συμπιεστικό και εξουθενωτικό.
Η παρατήρηση είναι ένας πιο σωστός δρόμος, αντί του διαλογισμού. Το να παρατηρώ τον τρόπο που εισβάλλουν οι σκέψεις στο μυαλό μου και να ανακαλύψω τα κενά που δημιουργούνται μεταξύ της μίας σκέψης και της άλλης. Πόσο χρόνο δηλαδή χρειάζεται από τη μία σκέψη μέχρι να έρθει η καινούργια.
Όταν μετατραπώ σε παρατηρητή, το μυαλό κατεβάζει τους ρυθμούς του. Έτσι θα παρατηρήσω ότι ο χρόνος που έρχεται η μία σκέψη μέχρι την επόμενη, θα μεγαλώνει. Όσο μεγαλώνει η απόσταση δημιουργούνται κενά. Αυτά τα κενά ονομάζονται Αδράνεια. Η αδράνεια αυτή δομείται μέσα από την υπομονή και την απλή παρατήρηση, χωρίς καμία μορφή επιβολής από μας και φυσικά χωρίς καμία κατεύθυνση. Που σημαίνει πως όταν προσπαθήσω να κατευθύνω το μυαλό μου τι να σκεφτεί και πότε, εκείνο θα θυμώνει και θα εναντιώνεται με αυτή την νέα επιβολή. Το εγώ δεν αντέχει άλλη πίεση. Αρκετά το έχουμε πιέσει όλα μας τα χρόνια. Κατανόηση και αποδοχή χρειάζεται. 

Δεν γίνεται μέχρι χθες να μη του δίναμε σημασία για τον τρόπο που έρχονται οι σκέψεις και σήμερα επειδή αποφασίσαμε να μπούμε στην διαδρομή της αυτογνωσίας ή πνευματικότητας να του πούμε σκέψου μία λίμνη, ένα λουλούδι ή σκέψου θετικά. Ίσως να τα καταφέρουμε για ένα μικρό διάστημα, αλλά κάποια στιγμή θα φτάσουμε στο προηγούμενο στάδιο, της πολυλογίας του μυαλού. Τότε σε εκείνο το σημείο θα είναι που έχει κερδίσει το εγώ. Γιατί σίγουρα περίμενε μέσα από την επιβολή μας, «σκέψου θετικά», να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα στην ζωή μας. Όμως επειδή αυτά δεν υπήρξαν στο βαθμό που τα θέλαμε, το εγώ θα επιστρέψει στους ρυθμούς του. Ίσως να μη μας επιτρέψει καμία άλλη διαδρομή εκπαίδευσης, γιατί πολύ απλά θα έχει απορρίψει τον δρόμο αυτόν. Δηλαδή του διαλογισμού και του στοπ.
Η αδράνεια για να ευδοκιμήσει και να μπορέσει να μας δώσει τους υπέροχους καρπούς της θα δομηθεί μέσα από την παρατήρηση και μόνο. Οπότε όταν παρατηρώ την απόσταση, το κενό από τη μία σκέψη στην άλλη, χωρίς καμία αξιολόγηση, το κενό αυτό από μόνο του θα μεγαλώνει. Έτσι δημιουργείται ο κύκλος μέσα στον άλλο κύκλο. Στον κύκλο των σκέψεων θα δημιουργηθεί ο κύκλος της αδράνειας. Στην αρχή θα είναι μία κουκίδα αλλά όσο περνά ο καιρός θα μεγαλώνει. Σαφώς και δεν μπορούμε να περιμένουμε όλο αυτό να δομηθεί μέσα σε μία μέρα ή μέσα σε λίγες μέρες. Θέλει υπομονή και καθημερινή εξάσκηση. Δεν πηγαίνετε στο γυμναστήριο όλη μέρα, ούτε μερικές μέρες και περιμένετε να αποκτήσετε το τέλειο σώμα. Έτσι είναι και το μυαλό. Δεν γίνεται τόσα χρόνια να λειτουργεί ανεξέλεγκτα και σε τρελούς ρυθμούς και τώρα να έχετε την απαίτηση να έρθει σε ισορροπία μέσα σε μερικές μέρες.  Κάθε αλλαγή και κάθε δρόμος εκπαίδευση θέλει τον χρόνο του και την καθημερινή του εξάσκηση. Αν αρχίσετε μία ξένη γλώσσα, δεν θα θεωρήσετε ότι την μάθατε επειδή ξέρετε το αλφάβητο της, αλλά γνωρίζετε ότι χρειάζεστε χρόνο μελέτης και φυσικά τριβή για να την μάθετε. 

Η Αδράνεια που οφείλουμε να φέρουμε το μυαλό μας είναι ο μόνος τρόπος και η μόνη είσοδος της Θεϊκής Ροής μέσα σε μας. Ο άδειος Νους είναι δώρο από τον Θεό, άρα ο Θεός μπορεί να επικοινωνήσει με έναν άδειο νου. Με έναν νου που θα έχει αδράνεια- σιωπή. Εκεί σε αυτά τα μικρά κλάσματα του δευτερολέπτου που κάνει η μία σκέψη να φύγει για να έρθει η άλλη, είναι η στιγμές επικοινωνίας με το Θείο.
Για να μπορέσει να σταθεί κάθε τι καινούργιο, οφείλουμε να δημιουργήσουμε χώρο για να το δεχτούμε. Ότι καινούργιο αγοράσουμε θα πρέπει να κάνουμε χώρο για να το τοποθετήσουμε. Έτσι γίνεται και με το μυαλό ως προς την αδράνεια. Για να υπάρξει θέλει τον ανάλογο χώρο. Να αδειάσει ο νους. Ο νους είναι γεμάτος από συνήθειες και πρέπει, σκέψεις που έρχονται χωρίς να μπορούμε να καταλάβουμε ούτε το γιατί, ούτε το πώς. Η κάθαρση του νου για να αποκτήσει το κενό, για να μπει το καινούργιο, θέλει τρόπο και κόπο. Τίποτε μα τίποτε δεν γίνεται έτσι μαγικά, αλλά μέσα από εργασία. Ότι μαγικό έχει τον κίνδυνο να χαθεί μέσα σε ένα λεπτό. 

Ενώ το ουσιαστικό χτίσιμο της Πνευματικής διαδρομής δεν υπάρχει περίπτωση να γκρεμιστεί, αλλά θα μεγαλώνει και θα μεγαλώνει μέσα από την δική μας  υπομονή και επιμονή. Όταν ο Πατέρας δει ότι εμείς είμαστε σε αυτή τη διαδρομή σταθερότητας, τότε αναλαμβάνει το ρόλο Του και μας τραβά στην Αγκαλιά Του. Όπως θα έκανε κάθε πατέρας, που βλέπει το παιδάκι του να προσπαθεί να ανάψει τον διακόπτη για το φως, το βλέπει να τεντώνεται με υπομονή και επιμονή για να τα καταφέρει, χωρίς να γκρινιάζει ούτε να μεμψιμοιρεί, θα πάει να του ανάψει εκείνος το φως.
Ναι η Πνευματική διαδρομή θέλει πολύ δουλειά, μεγάλη λαχτάρα και υπομονή. Το κυριότερο όμως είναι να μπορέσει ο εκπαιδευόμενος να δει το μέγεθος του Εγωισμού του μέσα από την αυτογνωσία, να ταπεινωθεί και να το «θανατώσει».

*ένας κύκλος μέσα σε ένα κύκλο

Ένας κύκλος μέσα σε έναν κύκλο είναι το ωάριο που κυοφορείται μέσα σε έναν άλλον κύκλο, την μήτρα. Η μήτρα είναι η βάση, ένας κύκλος που επιτρέπει σε έναν άλλον κύκλο να δημιουργηθεί. Ο μέσα κύκλος κάθε μέρα μεγαλώνει και μεγαλώνει και σε 9 μήνες ολοκληρώνεται η «επώαση» σπάει ο εξωτερικός κύκλος και είναι έτοιμος ο εσωτερικός κύκλος= το μωρό. Η νέα ύπαρξη. Αυτή τη νέα ύπαρξη δημιουργήθηκε μέσα από την σωστή διαδρομή του έξω κύκλου που φρόντιζε τον μέσα κύκλο. Έτσι ακριβώς οφείλει να κάνει ο Πνευματικός. Να δώσει το ωάριο- κύτταρο Αδράνεια μέσα στον έξω κύκλο- κοινή λογική και να περιμένει μέσα από την καθημερινή φροντίδα να περάσουν οι 9 μήνες της επώασης για να σπάσει ο έξω κύκλος, ο αμνιακός σάκος για να βγει η νέα γνώση- Νέος κύκλος. Το «χρυσό αβγό», το μωρό, δηλαδή να γίνεται ένα Άγιο Δισκοπότηρο.


Συνεχίζεται… 

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα