Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

«Ου φονεύσεις» σε πλήρη αποτυχία από τα «πλοκάμια» του φόβου.

Ο φόνος είναι μία διαδικασία που την έχουμε ορίσει στο μυαλό μας μέσα από την πράξη και μόνο. Όμως ο φόνος για να φτάσει να γίνει 


πράξη, πρώτα θα περάσει από διαδρομές μέσα από το μυαλό μας, διαδρομές φόβου. Ο φόβος είναι αυτός που δίνει δρόμο στον φόνο και τρόπους να εκδηλωθεί μέσα από τον δόλο. Οπότε ένας άνθρωπος γίνεται δολοφόνος μετά από τον δόλο που έχει γίνει το στοιχειό της ζωής του, ο οδηγός του και μετατρέπει τον φόβο σε φόνο μέσα από τον δόλο.  
Πώς γίνεται όλο αυτό ?
Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της αγάπης είναι ο φόβος. Ο φόβος στοιχειώνει το μυαλό, κυριεύει και μουδιάζει το σώμα, οπότε έτσι δημιουργείται ο φόνος. Ποιος φόνος όμως ? 

Κάθε αίσθηση του φόβου μέσα από σκέψεις και συναισθήματα δημιουργεί φόνους. Ο φόνος ξεκινάει από μας προς εμάς, δικά μας κομμάτια σκοτώνουμε κάθε μέρα, κάθε λεπτό. Σκοτώνουμε αυθεντικά μας κομμάτια συνέχεια και συνέχεια. Το σώμα μας το σκοτώνουμε κάθε μέρα, σκοτώνουμε τους ανθρώπους μας κάθε μέρα, τη δουλειά μας επίσης. Κάθε τι που βρίσκεται δίπλα μας έχει την αντιμετώπιση φόνου από μας, μέσα από τον φόβο.
Η αντιμετώπιση του φόβου μέσα από τον δρόμο της αυτογνωσίας και η μετατροπή του σε πίστη σταματάει κάθε διάθεση για φόνο. ( Δώσε λόγο στον φόβο σου )
Δυστυχώς όμως ο φόβος έχει γίνει κυρίαρχος τόσο πολύ που ο φόνος έγινε ο τελικός στόχος. Οι φόνοι που έχουμε διαπράξει ακούσια στη ζωή μας είναι πάρα πολλοί. Ένας άνθρωπος που δολοφονεί κομμάτια του εαυτού του, της ζωής του και των ανθρώπους δίπλα του, μέσα από σκέψεις και συναισθήματα αναγκαστικά θα καταλήξει κάποια στιγμή να το κάνει πράξη. Το ξέσπασμα του φόβου είναι ο φόνος. 

 Ο δολοφόνος δυστυχώς έχει κατακλυστεί από τον φθόνο που έχει μετατρέψει το μυαλό του μέσα από τον δόλο σε ψυχρό, απόμακρο δυνάστη. Το βλέμμα του φθόνου και του δόλου δυστυχώς προηγείται από την πράξη. Ένας άνθρωπος που κυριεύεται από φόβο τον μεταφέρει στο βλέμμα του πρώτα. Από τα μάτια καταλαβαίνεις το μέγεθος της απόγνωσης. Η απόλυτη απέχθεια γίνεται ο οδηγός στον άνθρωπο και η ελευθερία δεν υπάρχει στη ζωή του.
Ο φόβος λοιπόν μας μετατρέπει σε σκλάβους του εγώ με αποτέλεσμα ο φόνος να μοιάζει κάποιες φορές λύτρωση και ξέσπασμα. Και επειδή είπαμε ότι ο φόβος σκοτώνει πρώτα το μέσα μας, η αυτοκτονία είναι μία κατάληξη φόνου. Ο άνθρωπος αυτός δεν μπορεί να σκοτώσει κανέναν άλλο, του φαίνεται πολύ πιο οικείο να σκοτώσει τον εαυτό του, γιατί το κάνει χρόνια. Το μόνο που μένει είναι να το κάνει και πρακτικά. 

Η σωστή διαδρομή προς την Πίστη είναι αυτή που θα καθαρίσει κάθε φόβο. Γέμιζε με το αγνό νερό της πίστης, άφησε το έλαιο το Θεού να γιατρέψει τις πληγές σου, να γεμίσει την καρδιά σου με το λιβάνι της Αγάπης. Τότε ο φόβος δεν θα υπάρχει σε καμία διαδρομή της ζωής σου. Ο Θεός διώχνει τα δεκανίκια του φόβου- φόνου … και σου δίνει τα φτερά σου για να πετάξεις ψηλά !!!
Δώσε χώρο στην πίστη και σώσε τον Ιερό σου Εαυτό και την ψυχή σου από τα πλοκάμια του φόβου.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα