Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

αλήθεια+ αλήθεια = αλήθεια ή Αλήθεια

 Η αλήθεια η δική σου + την κοινή αλήθεια- πραγματικότητα, οδηγεί στην αλήθεια που δημιουργείται τον όλεθρο.
Η δική σου αλήθεια + η Θεϊκή αλήθεια τότε η αλήθεια γίνεται παράδεισος.

Οι δύο δρόμοι του Ηρακλή της αρετής και της κακίας. Όποιον δρόμο από τους δύο και να επιλέξεις ως αρχή σου, θα υπάρξουν καταστάσεις τέτοιες που θα σε οδηγήσουν να βγεις από τον έναν δρόμο και να μπεις στον άλλον. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αρκεί να καταλάβεις σε ποιον δρόμο ήσουν και σε ποιο δρόμο μπήκες. Αν ήσουν στον δρόμο της αρετής και μέσα από μία δυσκολία αναγκάστηκες να φερθείς αντίθετα από τις αρχές σου, καλό είναι να το δεις, να το παραδεχτείς και να βγεις από εκεί.
Το καλό και το κακό όπως έχουμε ξανά πει συνυπάρχουν μέσα σε κάθε άνθρωπο. Δεν είναι κανένας άνθρωπος μόνο καλός ή μόνο κακός. Γιατί δεν θα ήταν άνθρωπος αλλά αντικείμενο. Αν δεν δεις το πρόσωπο του δολοφόνου, του κλέφτη, του ψεύτη, του υποκριτή μέσα σου τότε ζεις μέσα στον μύθο και στο ψέμα.
Η δική μας αλήθεια τώρα δομείτε μέσα από τη δική μας πραγματικότητα η οποία βασίζεται στις δικές μας εμπειρίες και βιώματα. Κανένας μα κανένας δεν μπορεί να μας πει τι νιώσαμε και τι σκεφτήκαμε. Αν αυτά που νιώσαμε ή σκεφτήκαμε ήταν σωστά ή λάθος. Αυτά ήταν. Τότε που βιώναμε ότι βιώναμε από την παιδική μας ηλικία μέχρι σήμερα αυτά είναι μία μορφή περιουσίας μας η οποία ανήκει μόνο σε μας. Έχουμε σαν να λέμε την αποκλειστικότητα.
Αυτή η δική μας αλήθεια, η δική μας πραγματικότητα έχει μέσα της απ’ όλα, χαρές- λύπες, άγχος- ηρεμία. 

Αυτός λοιπόν ο δρόμος της δικής μας αλήθειας που έχει μέσα του απ’ όλα σημαίνει ότι έχει το ένα μας πόδι στον δρόμο της αρετής και το άλλο στον δρόμο της κακίας.
Όμως φτάνει κάποια στιγμή στη ζωή του κάθε ανθρώπου που οφείλει να πάρει την απόφαση να επιλέξει έναν από τους δύο δρόμους. Η στιγμή της επιλογής είναι καθαρά προσωπική υπόθεση του καθενός και κανένας μα κανένας δεν μπορεί να μας πει τι να κάνουμε. Γιατί τα όρια τα γνωρίζουμε μόνο εμείς. Εμείς μπορούμε να γνωρίζουμε τι μας κούρασε από τη ζωή και αν θα επιλέξουμε δρόμο.
Το παράδοξο είναι πως υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων. Αυτοί που επιλέγουν να μπουν στον δρόμο της αρετής και αρχίζουν την έρευνα, αναζήτηση τους μέσα από την αυτογνωσία. Τοποθετούν στον δρόμο τους νέα θεμέλια με πράξη τις έννοιες που διαβάζουν. Ενώ υπάρχουν και οι άλλοι που νομίζουν ότι είναι στον δρόμο της αρετής ενώ είναι στον δρόμο της κακίας. Αυτοί οι άνθρωποι θεωρούν ότι έχουν φτάσει κάπου, ότι δεν έχουν πειράξει κανέναν και ότι λειτουργούν αρμονικά μέσα από το κοινωνικό σύστημα. Συνήθως αυτοί οι άνθρωποι είναι που δεν έχουν αποδεχτεί ή μάλλον πιο σωστά δεν μπήκαν στη διαδικασία να δουν ότι μέσα τους υπάρχει μία αρνητική μεριά, όπως αναφέραμε και πιο πάνω. Οπότε αυτή η κατηγορία ανθρώπων παραμένει εγκλωβισμένη μέσα στον δρόμο της κακίας που τον έχει βαφτίσει αρετής. Σκλαβώνονται και στη συνέχεια βιώνουν τον όλεθρο είτε μέσα από το περιβάλλον τους, είτε από το ίδιο τους το σώμα. 

Ο δρόμος της αρετής σημαίνει πως μαζί με τη δική μας πραγματικότητα αναζητούμε κομμάτια μέσα από την αρετή που θα μας οδηγήσουν στην αλήθεια Παράδεισος. Είναι όπως το «γοβάκι» της σταχτοπούτας που χωρούσε μόνο σε εκείνη και σε καμία άλλη κοπέλα. Ναι η ψυχή μας έχει ένα αυθεντικό, μοναδικό «αποτύπωμα» και αυτό μας βάζει να αναζητήσουμε ο δρόμος της αρετής. Τα βήματα γι’ αυτόν τον δρόμο υπάρχουν σε όλα τα θρησκευτικά κείμενα, σε κάθε βιβλίο εσωτερικής αναζήτησης, φιλοσοφίας και αυτογνωσίας.
Ο δρόμος της κακίας περπατήθηκε αρκετά για να μας αποδείξει ότι οδηγεί στον όλεθρο. Κανένας από όσους περπάτησαν αυτόν τον δρόμο δεν ξέφυγαν από τον πόνο και τα βάσανα. Όσο καλός και να ήταν ο άνθρωπος που επέλεξε αυτόν τον δρόμο δεν κατάφερε να τη γλιτώσει.
Το πώς θα «κουμπώσει» κάποιος τη δική του αλήθεια μέσα στον δρόμο είτε της αρετής, είτε της κακίας, είτε θα βρίσκεται χαμένος ανάμεσα στους δύο δρόμους, είναι ένα δικό του προσωπικό «στοίχημα». Είναι προσωπικό γιατί κανένας δεν μπορεί να τον δει εσωτερικά παρά μόνο ο ίδιος και ο Πατέρας μας φυσικά.
Γίνεται να επιλέξω τον δρόμο της αρετής, χωρίς να φτάσω να δω ποια μονοπάτια κακίας πέρασα ? Ναι γίνεται, φυσικά και γίνεται. Όμως ανάλογα το μονοπάτι της κακίας που πέρασα, αν δεν φτάσω να δω το μέγεθός τους και να το παραδεχτώ, θα γίνει το εξής. Θα μπω στον δρόμο της αρετής αλλά ο δρόμος της κακίας θα συνεχίζει να με ακολουθεί. Έτσι κάποια μέρα κι εκεί που θα νομίζω ότι ξεμπέρδεψα με το παρελθόν, αυτό θα κάνει την εμφάνισή του με μία ασθένεια μεγάλη. Γιατί η υποδομή υπήρχε και υπάρχει μέσα μου. 

Η δική σου αλήθεια είναι η δική σου πραγματικότητα. Αυτή που στηρίζεται σε όλα τα στοιχεία που σε απαρτίζουν όπως το όνομά σου, η εξωτερική σου εικόνα, το βάρος και η κατατομή του σώματός σου, οι γνώσεις σου . Αλλά και όλοι οι δρόμοι πόνου και χαράς που βίωσες και βιώνεις. Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει αυτή τη δική σου αλήθεια. Γνώμη μπορεί να έχουν όλοι για το πώς χειρίστηκες τα πράγματα και το πώς θα έπρεπε να πράξεις. Όμως ο μόνος που μπορεί να σου πει τι να κάνεις και πώς να νιώσεις είσαι εσύ. Ακόμη και μέσα στο ίδιο σπίτι να βρίσκονται δύο άνθρωποι και να βιώνουν ίδιες καταστάσεις ο καθένας έχει πίσω του σε μορφή περιουσίας τους δικούς του δρόμους, τα δικά του βιώματα μέσα από τις δικές του σκέψεις και συναισθήματα για όλα όσα πέρασε στο παρελθόν του. Άρα κανείς πάλι δεν μπορεί να του πει πως θα νιώσει και πως θα αντιδράσει.
Το ζητούμενο είναι τι θα την κάνεις αυτή την αλήθεια. Τι θα κάνεις με αυτή σου την πραγματικότητα. Αν επιλέξεις να μείνεις στο σημείο που είσαι θεωρώντας πως είσαι στον δρόμο της αρετής, χωρίς να ερευνήσεις, απλώς να είσαι προετοιμασμένος για όλα όσα έχεις σπείρει. Αν θελήσεις να μπεις στον δρόμο της αρετής απόλυτα, τότε πέρνα από τον δρόμο της λύτρωσης της συγνώμης και συγχώρεσης.
Όχι με θρησκευτικό χαρακτήρα, αλλά για την υγεία σου και την ηρεμία σου. Το χρωστάς στον εαυτό σου. Το να πηγαίνεις κόντρα ως προς τη συγνώμη και τη συγχώρεση νομίζοντας ότι κάνεις «επανάσταση», να θυμάσαι πως στον μόνο που κάνεις κακό είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. 

Η γνώση, η αποδοχή, η παραδοχή και η κατανόηση είναι η απόλυτη διαδρομή για τον δικό σου Παράδεισο. 

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα