Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Μία μικρή χαραμάδα.

Μία μικρή χαραμάδα αναζητά ο Θεός στον κάθε άνθρωπο, στο κάθε του παιδί για να μπορέσει να του μιλήσει, να το φροντίσει και να το αγκαλιάσει.


Έτσι κατά τη διάρκεια της ζωής μας και ειδικά τώρα που οι περισσότεροι βιώνουμε καταστάσεις πρωτότυπες και κάποιοι έχουν χάσει όχι την πίστη τους στο Θεό, αλλά κυρίως την πίστη στους εαυτούς τους, Εκείνος είναι σε ετοιμότητα για να μπορέσει να βρει έστω μία μικρή χαραμάδα για να δημιουργήσει το Θαύμα Του.
Εκεί σε εκείνη τη στιγμή εμείς θα ξαφνιαστούμε ευχάριστα, θα αναγνωρίσουμε το θαύμα και θα νιώσουμε ασφάλεια.
Τι θα γίνει άραγε αν αυτή τη μικρή χαραμάδα προσπαθήσουμε να την μεγαλώσουμε εμείς? Αν εμείς ψάξουμε να βρούμε τρόπους να έχουμε έτοιμη όχι μόνο μία μικρή χαραμάδα αλλά μία μεγάλη.
Τότε ο Θεός όταν δει και αναγνωρίσει την πρόθεσή μας για βοήθεια τα θαύματα θα τα κάνει κάθε μέρα. Μέσα στις πιο απλές και καθημερινές μας διαδρομές. 

Εμείς τα θαύματα έχουμε συνηθίσει να τα αναγνωρίζουμε ή να τα αποζητάμε σε στιγμές ασθένειας ή μεγάλου πόνου. Ας αφήσουμε τον Θεό μας να μας αγκαλιάσει, να μας φροντίσει και να δημιουργεί Εκείνος τις προϋποθέσεις για ευημερία κάθε μέρα όλη μέρα.
Καθαρίζουμε όσο μπορούμε το μυαλό μας από σκέψεις αρνητικές, εχθρικές, εκδικητικές και βάζουμε στη θέση τους την προσευχή και την ευγνωμοσύνη.
Τότε τα θαύματα θα τα αναγνωρίζουμε παντού και θα γίνονται σε όλη μας τη μέρα.
Από τις μεγαλύτερες ευλογίες στη ζωή του ανθρώπου είναι να συναντήσει τον Θεό και να δει το μέγεθος της ευσπλαχνίας Του.
Τότε και η δική μας καρδιά γεμίζει με λουλούδια και τραγούδια γεμάτη πίστη και αγάπη προς όλους και προς όλα. Ο Θεός θα γλυκάνει κάθε γωνιά της ζωής μας και θα μας δώσει τη χαμένη μας αυτοπεποίθηση. 


Όχι όλο αυτό δεν είναι μία προπαγάνδα, ούτε μία θρησκευτική κατεύθυνση. Είναι μία βιωματική διαπίστωση. Ίσως κάποιοι τον Θεό να τον νιώθουν απόμακρο, αυστηρό αλλά είναι η μεγαλύτερη αγκαλιά και στοργή που μπορεί να βιώσει άνθρωπος. Όλα τα προβλήματα αλλάζουν διάσταση από τη στιγμή που Εκείνος αναλαμβάνει την ανακούφιση μας. Είναι ένας δρόμος που ανήκει σε όλους μας και το κυριότερο είναι πως δεν θα τον στερήσουμε από τον διπλανό μας. Ο Θεός είναι παντού και για όλους το ίδιο. Δεν κάνει διακρίσεις ούτε αγαπά κάποιους περισσότερο. Όλους μας αγαπά το ίδιο και μας περιμένει όλους με μια τεράστια αγκαλιά.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα