Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Θέλω, έχω, έλκω

Ένα μας θέλω είναι ένας σπόρος, κάθε σπόρος έχει και διαφορετική σύσταση και διαφορετικό χρόνο για να αναπτυχθεί για να εξελιχθεί. 

Άρα από μας «απαιτείται» η ανάλογη υπομονή για κάποια μας θέλω, τα οποία δεν γίνεται να συμβούν από τη μία μέρα στην άλλη. Αν για παράδειγμα σήμερα πήρα το πτυχίο της ιατρικής, δεν μπορώ να περιμένω ένα ιατρείο κατευθείαν γεμάτο με κόσμο. Όλο αυτό το θέλω απαιτεί κάποια έχω για να φτάσει στο έλκω και τελικά βιώνω.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Κάθε ένας από μας έχει από τα δικά του θέλω. Γι’ αυτά τα θέλω προσπαθεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να τα έλκει, να τα μαγνητίσει, να τα κάνει να συμβούν.
 Όμως για κάποιο λόγο αγνοούμε ή δεν κάνουμε σωστό χειρισμό στο έχω.
Ο δρόμος λοιπόν είναι θέλω, έχω, έλκω.
Το έχω στην διαδρομή του θέλω αν το δομήσουμε στο ρητό του λαού μας, κάθε πράγμα στον καιρό του ,τότε έχουμε καλύτερη εικόνα. Δηλαδή όταν βάζουμε στο «τραπέζι» ένα θέλω μας, στη συνέχεια οφείλουμε να αναρωτηθούμε τι έχουμε ως προς τις προϋποθέσεις- βάσεις για να καταφέρουμε να έλξουμε το θέλω μας. 

Που σημαίνει ότι το έχω, αυτόματα μας βάζει στη διαδικασία «έρευνας» για να δούμε αν μπορούμε να αποκτήσουμε το θέλω μας.
Τα θέλω μας χωρίζονται σε υλικό και σε ατομικό επίπεδο. Στο ατομικό επίπεδο συγκαταλέγονται οι σχέσεις μας, η δουλειά μας, η οικογένειά μας και εμείς. Στο υλικό επίπεδο συγκαταλέγονται  όλα τα αντικείμενα που μας περιβάλλουν ή που θέλουμε να μας περιβάλλουν.
Για να δομήσω ένα θέλω λοιπόν πρώτα οφείλω να αναζητήσω τι έχω που να οδηγεί σε αυτό το θέλω, τι πρέπει να έχω και τι δεν υπάρχει περίπτωση να έχω.
Εμείς βάζουμε το θέλω μπροστά και μετά προσπαθούμε να το έλξουμε μέσα από τη θετική σκέψη. Όσο αυτό δεν γίνεται πραγματικότητα εμείς πέφτουμε ψυχολογικά και επίσης αυτό δεν βοηθάει καθόλου.
Η αναζήτηση του έχω, ξεκινάει από τις δυνατότητές μας, αυτές οφείλουμε να γνωρίζουμε πολύ καλά για να δρομολογήσουμε το θέλω μας.  Επιπλέον αναζητάμε εμείς αυτό το έχω πως το στηρίζουμε, πώς το συντηρούμε. Έχουμε κατά νου τη φράση «κάθε πράγμα στον καιρό του» ? Όπως επίσης το έχω οφείλουμε να το δούμε ως προς τα γιατί του θέλω μας. 

Αν για παράδειγμα θέλω χρήματα και τα ζητάω έτσι χωρίς να δρομολογήσω το έχω, τότε δεν δίνω καμία σαφή εικόνα στο Σύμπαν για να υπάρξουν οι κατάλληλες διαδρομές για τα χρήματα.
Τι θα πει θέλω χρήματα, όταν το ονομάζω γενικά και αόριστα τότε έτσι θα το βιώνω.
Θέλω χρήματα = έχω ανάγκη να πληρώσω αυτό, έχω ανάγκη να αγοράσω εκείνο. Άρα εδώ τα ποσά είναι κατά κάποιο τρόπο καθορισμένα. Τι κάνω για να τα έχω τα χρήματα που θέλω ? Πόσες φορές στο θέλω μου επάνω μπαίνουν σκέψεις αντίστροφες που αναγκάζουν να πάρουν άλλη τροπή τα πράγματα ?
Ένας εύκολος τρόπος : θέλω, έχω, έλκω είναι ο δρόμος της πίστης.
Θέλω ένα ζευγάρι παπούτσια ( συγκεκριμένο θέλω), γιατί τα έχω ανάγκη έτσι έχω την πίστη να υλοποιηθεί το θέλω μου άμεσα.
Για κάθε μου θέλω οφείλω να ρωτάω τον εαυτό μου, μήπως το θέλω μου έχει μέσα του την υπερηφάνεια, μήπως θα προκαλέσω κακό σε κάποιον, μήπως αυτό που θέλω το έχω και δεν το εκτιμώ ? Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις το θέλω μας θα είναι σαν ένα σπόρο που έπεσε πάνω σε ξέρα και δεν θα ανθίσει όσο και να περιμένουμε.
Το έλκω και μαγνητίζω όταν είναι αντίθετα με τους νόμους του Σύμπαντος, τότε δεν θα γίνουν ή αν γίνουν δεν θα κρατήσουν για πολύ. Θα είναι πάντα ετοιμόρροπα και κάποια στιγμή θα γκρεμιστούν και μαζί με αυτά κι εμείς που είμαστε επάνω τους. 

Οπότε για να δρομολογήσω ένα μου θέλω καλό είναι να αναρωτηθώ τι έχω.
Έχω τις γνώσεις, έχω το σπίτι, έχω το αμάξι, έχω τη διάθεση να προσφέρω, έχω την ικανότητα να αντέξω, έχω τον ανάλογο χρόνο?  Μετά θα ορίσω το θέλω μου.
Δεν γίνεται να θέλω να πάω στο φεγγάρι αν δεν έχω τίποτε για να στηρίξω αυτό το θέλω μου. Το μόνο που θα κάνω είναι εγώ να θέλω ένα άπιαστο όνειρο και να φεύγει η ζωή μου χωρίς νόημα και ουσία.

ετικέτα ( Τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα