Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Δάσκαλε διδάχτηκα τον ανταγωνισμό

Δάσκαλε μέσα από τον ανταγωνισμό μεγάλωσα, σε εκείνον στηρίχθηκα. Πάντα έπρεπε να κοιτάζω τι κάνουν τα αδέρφια μου, οι συμμαθητές μου, οι γείτονές μου. Ποιος είναι το καλύτερο παιδί, με


 ποιες προϋποθέσεις. Να προσπαθώ να μοιάζω σε όλους τους  άλλους. Μέσα από αυτόν τον δρόμο ανέπτυξα τη ζήλια και τον θυμό. Αφού για κάθε τι που έκανα ή δεν έκανα, είχα κάποιον άλλον δίπλα μου ο οποίος τα είχε κάνει αλλιώς. Οπότε μπήκα στη ζωή ανταγωνιστικά και με έναν στόχο να είμαι καλύτερος από τους άλλους, αντιγράφοντας τους τις περισσότερες φορές. Έτσι πάντα κοιτούσα δίπλα μου, τι έχει ο ένας και τι ο άλλος και μέσα στην ανάγκη μου για επιβίωση έπρεπε να τους βρίσκω «κουσούρια», οπότε τους έκρινα και τους αξιολογούσα. Ήταν ανάγκη για να βρω έναν λόγο να επιβιώσω, οπότε τους μείωνα για να έχω έναν λόγο να υπάρχω. Η εκτίμηση μου για μένα, ήταν φορές που έπεφτε τόσο χαμηλά που δεν ήξερα πώς να με βοηθήσω. Τι να κάνω για να απαλλαγώ από αυτό το «μαρτύριο» του ανταγωνισμού, ο οποίος τις περισσότερες φορές μου βγαίνει μηχανικά, Δάσκαλε?


Ένα μεγάλο μπράβο για την τόσο σπουδαία διαπίστωση, θα πούμε στον εαυτό σου. Που είχε τη γενναιότητα να δει όλα αυτά που μου περιγράφεις και να θελήσει να αλλάξει. Μόνο που έγινε αυτό το σπουδαίο βήμα είναι η αρχή του τέλους. Από τη στιγμή που μπόρεσες να δεις και να αναγνωρίσεις όλο αυτό το φορτίο είναι η αρχή της αυτογνωσίας που θα σε οδηγήσει στην ελευθερία μέσα από αυτή σου την ταπείνωση. Την ταπείνωση μη τη θεωρείς ξεπεσμό, είναι ακριβώς το αντίθετο. Γενναίος είναι αυτός που μπορεί να αντικρύσει την αντίθετή του μεριά και να καταλάβει τους λόγους που τον φρενάρουν από την ευτυχία, την ισορροπία και την αρμονία. Κι εσύ το έκανες αυτό το βήμα.
Ναι έχεις δίκιο, έτσι μεγάλωσες. Όμως από τη στιγμή που το διαπίστωσες σημαίνει ότι έχεις ανάγκη πια να βρεις εσένα. Να αναζητήσεις τον πραγματικό σου εαυτό, οπότε δεν θα έχεις πια ανάγκη να σε αξιολογείς και να σε κατατάσσεις σύμφωνα με τους άλλους. Οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος πια να τους αξιολογείς ή να τους κρίνεις. Γιατί τώρα ξέρεις πως κι εκείνοι κάπως έτσι μεγάλωσαν, να κοιτάζουν τα πως και τα γιατί των άλλων. 

Η διαπίστωση αυτή σε τάσσει υπέρ της αγάπης και της κατανόησης. Έτσι αρχίζεις να δομείς και να μαζεύεις τα «υλικά» που χρειάζεσαι για να δημιουργήσεις τη δική σου εικόνα. Οπότε οδηγό πια δεν θα έχεις τον ανταγωνισμό, αλλά τις δικές σου αυθεντικές ικανότητες που όταν τις ανακαλύψεις θα δεις ότι είναι πολύ σπουδαιότερες από αυτές που τόσα χρόνια «πάλευες» να βγάλεις με το ζόρι. Το ποτέ, το αργά, το αποκλείεται, το μπα αυτό δεν γίνεται, δεν είναι δικά σου στοιχεία. Όταν εναρμονιστείς με την καρδιά σου και την ψυχή σου όλα μπορείς να τα κάνεις. Αυτά που πραγματικά εσύ επιθυμείς. Έστω και το τελευταίο σου λεπτό πάνω στη γη να μπορέσεις να είσαι αυθεντικός φτάνει για να σου δώσει τα φτερά της ψυχής σου. Τώρα που έκανες αυτή την τόσο σπουδαία διαπίστωση υπέρ του εαυτού σου, είναι η πιο όμορφη στιγμή της ζωή σου.
Συγχωρώ τον εαυτό μου, για όλο τον δρόμο που έζησες μέχρι την διαπίστωση αυτή.  Ναι, να απελευθερώσεις τον εαυτό σου για όλα όσα έκανε και είπε μέσα από την ανταγωνιστική του συμπεριφορά. Αφού τώρα ξέρεις πως όλο αυτό ήταν τις περισσότερες φορές κάτω από μηχανική συμπεριφορά και όχι συνειδητά. 

Δημιούργησε μία λίστα και γράψε σε αυτή όλους τους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να βιώσουν συμπεριφορές, σκέψεις ή πράξεις δικές σου που μέσα τους είχαν τον ανταγωνισμό. Ζήτα στον καθένα μέσα από την προσευχή σου, συγνώμη. Ο λόγος που τους «έβλαψες» ήταν άθελά σου. Αυτή σου η πράξη συγνώμης θα σε ελευθερώσει απόλυτα και θα λυτρώσει και τους ανθρώπους αυτούς.
Δες με αγάπη, κατανόηση και αποδοχή τους λόγους που σε ανάγκασαν να είσαι ανταγωνιστικός. Δεν είναι ανάγκη να σε κρίνεις ή να νιώθεις άσχημα γιατί δεν ήταν εσκεμμένος αυτός το δρόμος. Πίστευες ότι έτσι έπρεπε να επιβιώνεις. Τώρα ξέρεις, γενναία μου Ψυχή.
Απελευθερώνω και απελευθερώνομαι για όλο αυτό τον τρόπο- δρόμο ανταγωνισμού. Είμαι ελεύθερος πια και γεμάτος από τη δική μου αυθεντική ενέργεια. Αγκαλιάζω με στοργή όσους βρίσκονται ακόμη στον δρόμο του ανταγωνισμού. Δεν έχω λόγο να τους κρίνω ή να τους αξιολογώ, γιατί ξέρω πόσο δύσκολο μου ήταν να το αναγνωρίσω. Όπως επίσης ξέρω πόσο πολύ πονάνε μέσα από αυτό το μονοπάτι.


Ευχαριστώ Δάσκαλε!!!

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα