Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Θεϊκός κύκλος σιωπής -> η τελειότητα.

Ο τρίτος τύπος διαλείμματος είναι αυτός που μας ενδιαφέρει περισσότερο από τους άλλους, αφού μας συνδέει με την Ανώτερη 


Πηγή μας. Όλη μας την εκπαιδευτική διαδρομή την κάνουμε για να φτάσουμε σε αυτό ακριβώς σημείο σιωπής. Είναι το σημείο που έφτασε ο Βούδας, το ίδιο σημείο που δίδασκε ο Πυθαγόρας τους μαθητές του, όταν τους έλεγε να τηρούν σιωπή. Φυσικά και ο Ιησούς έφτασε στο σημείο της σιωπής αυτής. Αυτή η σιωπή είναι που θα μας επιτρέπει να εξετάζουμε το μαγικό έργο της δύναμης και των δυνατοτήτων μας. Βασική προϋπόθεση για να φτάσουμε σε αυτόν τον κύκλο είναι να έχουμε δημιουργήσει σωστή υποδομή με όλη την υπόλοιπη διαδρομή του Φοίνικα, αλλά και των δύο προηγούμενων σιωπών. Να γνωρίζουμε κάθε μέρα την δική μας άμπωτη και πλημμυρίδα, να μπορούμε να τις αξιολογούμε και φυσικά να έχουμε εμείς τον απόλυτο έλεγχο του νου και του σώματός μας. Αυτό σημαίνει ότι το μυαλό μας βρίσκεται πια σε αρμονία με τον Θείο Λόγο, δεν δουλεύει αλόγιστα και από μόνο του, αλλά σύμφωνα με τη δική μας κατεύθυνση. Το σώμα μας έχει φτάσει κι εκείνο να ακολουθεί τους Θείους κανόνες που σημαίνει έχει φύγει εντελώς από τον δρόμο του πάθους.
Αυτόν τον κύκλο σιωπής τον πετυχαίνουμε μέσω διαλογισμού. Με όλο αυτό ο εκπαιδευόμενος πρέπει να εξοικειωθεί σταδιακά, γιατί διαφορετικά δεν θα μπορεί να εργαστεί με τη δύναμη και τις δυνατότητές του. 

Ο διαλογισμός αυτός πρέπει να φτάσει σε επίπεδο τέλειας σιωπής. Το στάδιο αυτό λέγεται ενατένιση*, όταν είναι με ανοιχτά τα μάτια. Αυτός ο κύκλος σιωπής δημιουργείται ύστερα από μία μας δραστηριότητα, όπου γίνεται το διάλειμμά μας μέχρι την επόμενη. Εκείνη την ώρα αυτόματα τακτοποιούνται στο συνειδητό πια, όλες οι πληροφορίες και αυτόματα από την Ανώτερη Πηγή μας έρχονται οι διορθώσεις. Αυτό έχει δημιουργηθεί από όλη μας την εργασία που έχει γίνει μέσα από όλα τα προηγούμενα βήματά μας, έτσι δεν υπάρχει πια υποσυνείδητος νους αλλά μόνο ο συνειδητός που επικοινωνεί άμεσα και καθολικά με τον Υπερσυνείδητο.
Αυτό είναι το Ανώτερο Επίπεδο του Υπερβατικού Διαλογισμού. Είναι ακριβώς η διαδρομή που βιώνει η ψυχή όταν φύγει από τη ζωή και ανεβαίνει προς την Ουράνια Πατρίδα της. Με τη διαφορά ότι ο εκπαιδευόμενος πνευματικός την βιώνει αυτή τη διαδρομή στο εδώ και τώρα κάθε μέρα και μετά από κάθε του εργασία. Αυτός ο κύκλος σιωπής είναι ο κύκλος κάθαρσης, ενώνει την ψυχή με τον νου και τον νου με την Ανώτερη Πηγή Εγκεφάλου. Ηρεμεί το συγκινησιακό σώμα και εξασφαλίζεται η συγκέντρωση για το επόμενο στάδιο του διαλογισμού, έτσι ώστε να πετύχουμε τον αναπροσανατολισμό του νου, πάνω σε νέες βάσεις. 

Αφού γίνει η ενατένιση τότε περνάμε στο επόμενο στάδιο του διαλογισμού με τα μάτια κλειστά πια, χωρίς εικόνες, χωρίς λέξεις, χωρίς τίποτε. Εκεί σε αυτό το σημείο είναι που θα επιλέξουν οι Ανώτερες Οντότητες, Φύλακες Άγγελοι και Αρχάγγελοι να επικοινωνήσουν Εκείνοι μαζί μας. Τότε σε εκείνο το σημείο σε «εκείνους» τους «εκλεκτούς» θα τους δίνονται συνέχεια πληροφορίες για όλα όσα τους αφορούν. Τότε υπάρχει απόλυτη συνεργασία με τον Θείο Νου.
Τι θα πει όμως ενατένιση ? Η ενατένιση είναι η διαδικασία όπου το βλέμμα πλανάται αόριστα και χωρίς καμία συγκεκριμένη πρόθεση να εστιάσει κάπου. Είναι ακριβώς το ίδιο σημείο, σαν αυτό που είχαμε όταν ήμασταν μικρά που μας έλεγε η μαμά μας «που χαζεύεις παιδάκι μου?» Αυτό το «χαζεύω», δηλαδή βρίσκομαι στο τίποτε, είμαι ένα τίποτε, είμαι η σιωπή είναι η στιγμή της ενατένισης. Είναι το σημείο επικοινωνίας με την δική μας Ανώτερη Κεντρική Μονάδα. Από ότι καταλαβαίνουμε ήταν ένα κομμάτι μας αυθεντικό, το είχαμε και καταφέραμε να το αλλάξουμε. Όμως αφού είναι λειτουργία φυσική δική μας, μπορούμε μέσα από όλη αυτή τη διαδρομή εκπαίδευσης να την φέρουμε στην επιφάνεια. Είναι υπέροχη στιγμή να μπορείς να κοιτάς το τίποτε, να εναρμονίζεσαι με το τίποτε και για μερικά λεπτά να είσαι κι εσύ μόνο η ανάσα σου και τίποτε παρά πάνω. 

Όταν καταφέρεις να ενατενίζεις, να νιώθεις, να είσαι μόνο η ανάσα σου, είσαι μέσα στην Πηγή σου. Δεν έχει σημασία ο χρόνος, έστω και μερικά δευτερόλεπτα φτάνουν για να ξεκουράσουν απόλυτα και ουσιαστικά το σώμα σου. Όσο πιο συχνά ενατενίζεις τόσο πιο πολύ καταφέρνεις να «παγώνεις» τον χρόνο. Γιατί ένας άδειος νους, όπως έχουμε ξανά πει, είναι δώρο από τον Θεό. Που σημαίνει ο άδειος νους επικοινωνεί με τον Θεό και γιατρεύει κάθε πληγή στο σώμα σου.

Φυσικά να πω, πως αν προσπαθήσω να κάνω την ενατένιση χωρίς υποδομή από όλη την προηγούμενη εργασία, μπορεί να τα καταφέρω. Αυτό όμως που θα γίνει δεν θα είναι η σιωπή, αλλά το σταμάτα με επιβολή και κάθε επιβολή σε μας θα έχει αντίθετα αποτελέσματα. Η συμπίεση και η καταπίεση θα φέρουν το σώμα μας σε τέλματα μέσα από ασθένειες. Στόχος είναι να φτάσουμε στο είμαι και όχι στο νομίζω ότι είμαι. Γιατί μπορεί να καταφέρνουμε να κρύβουμε την αλήθεια μας μέσα από προσποίηση, όμως η αλήθεια δεν θα αργήσει να βγει στην επιφάνεια. 

ετικέτα ( φοίνικας ) 

Δωροθέα + Αλίκη Μπέιλη