Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Όλοι οι άνθρωποι είναι ευαίσθητοι.

Έχουμε μάθει στη ζωή να ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους σε ευαίσθητους και σε αναίσθητους. Όμως κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του ευαισθησίες γιατί μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχουν συναισθήματα και σκέψεις.


Αυτοί που μοιάζουν σκληροί και απόμακροι, είναι από τα πιο ευαίσθητα αλλά και παράλληλα τρομαγμένα πλάσματα. Ο λόγος που δεν τολμούν να δείξουν την ευαισθησία τους είναι γιατί κάποτε στην ζωή τους, ίσως να τρόμαξαν μέσα από την επιλογή τους να δείξουν την τρυφερότητά τους. Έτσι το θεώρησαν αδυναμία και απόκτησαν μία σκληρότητα η οποία τους κρατά σε μία απόσταση.
Αυτοί οι άνθρωποι συνήθως θα αναζητήσουν ένα μέρος για να βρεθούν μόνοι τους και να κλάψουν, να φωνάξουν και να επιτρέψουν στους εαυτούς τους, την ελευθερία να είναι άνθρωποι.
Αυτή η σκληρότητα που έχουν υιοθετήσει τους έχει αναγκάσει στην μοναξιά. Μέσα από τον φόβο τους δεν μπορούν να εκδηλώσουν την τρυφερότητα, την ανασφάλεια τους και έτσι θα χρησιμοποιήσουν τη σκληρότητα, τη φωνή και τα νεύρα. 

Τέτοια πλάσματα χρειάζονται πολύ περισσότερη αγάπη και φροντίδα, για να μπορέσουμε να τους δείξουμε ότι δεν κινδυνεύουν. Ότι είναι ανθρώπινο να πονάνε, να λυπούνται, να νιώθουν τρυφερότητα.
Με υπομονή και πολύ αγκαλιά, ένα τρομαγμένο πλάσμα που βγάζει ως άμυνα σκληρότητα, θα νιώσει μέσα από την αγάπη μας την ασφάλεια για να μπορέσει να εκδηλώσει κι εκείνο στοργή. Να μπορέσει να νιώσει κι εκείνος άνθρωπος και να μη χρειάζεται πια τη σκληρότητα.
 Η διαδρομή της οικειότητας στις σχέσεις μας είναι μια διαδρομή ισορροπίας και υγείας. Είναι πολύ όμορφο να καταλάβουμε τελικά ότι ο άνθρωπός μας που φωνάζει, εκείνη την ώρα πονάει και υποφέρει. Φοβάται να δείξει την ευαισθησία του και γι αυτό φωνάζει.
Αν εμείς που νιώθουμε αγάπη γι αυτά τα άτομα μπορέσουμε να φύγουμε από την προσωπική μας θέση εκείνη τη στιγμή. Θα δούμε ότι πίσω από αυτό το πλάσμα που φωνάζει κρύβεται ένα τρομαγμένο παιδί, γεμάτο από τρυφερότητα και καλοσύνη. 


Όλοι οι άνθρωποι λοιπόν είμαστε ευαίσθητοι, απλώς το δείχνει ο καθένας με τον τρόπο του. Σωστός και λάθος τρόπος δεν υπάρχει γιατί πίσω από κάθε τρόπο υπάρχουν και τα προσωπικά βιώματα του κάθε ενός. Όταν επιλέξουμε τον δρόμο της αγάπης, της κατανόησης, της στοργής και της οικειότητας, τότε κάθε μας σχέση θα μετατραπεί σε πηγή ευλογίας και ευημερίας. Το να μπορούμε να βλέπουμε τα καλά στοιχεία σε κάθε άνθρωπο και αυτά να αναδεικνύουμε αυτό είναι μία επιβεβαιωμένη ευτυχία η οποία θα εκδηλωθεί σε όλο μας το περιβάλλον. Αφού ο κάθε ένας δίπλα μας θα ξέρει ότι δεν είμαστε εκεί για να του δείχνουμε κάθε κακό του χαρακτήρα του, αλλά για να του ανεβάζουμε όλα του τα όμορφα. Τότε όλα τα «κακά» στοιχεία του χαρακτήρα θα τείνουν να φύγουν. Ο δρόμος της αγάπης και της συμπόνιας οδηγός για καλύτερες σχέσεις γενικά και ειδικά. 

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα