Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Το μεγαλείο της πληρότητας.

Η Ψυχή μας έχει τόση τόλμη και τόση γενναιότητα. Μέσα από την επιλογή της να γεννηθεί είναι βήμα τόλμης. Εκεί στο πρώτο της 9μηνο μέσα στο σκοτάδι, που ήρθε να βιώσει ως αρχή δείχνει το πάθος της και την Πίστη της στον ρόλο της. Μέσα σε αυτό το πρώτο απόλυτο σκοτάδι, η ψυχή προσπαθούσε να εναρμονιστεί με τις δονήσεις του ήχου που λάμβανε. Τα ερεθίσματα αυτά της γεννούσαν τη διάθεση για ζωή. Κάθε χτύπος της καρδιάς της μανούλας της, η ψυχή έπαιρνε δύναμη να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί.  Ένιωθε ασφάλεια και προστασία.


Όταν ήρθε η μεγάλη ώρα της γέννησης η ψυχή αυτή έπρεπε να βιώσει από τους μεγαλύτερους πόνους της για να βγει στο φως. Όλο αυτό το μεγαλείο της γέννας, μας ένωσε με το φυσικό μας περιβάλλον. Όπου το επιστέγασμα όλου αυτού το πρώτο μας κλάμα για να δείξουμε ότι υπάρχουμε κι εμείς.
Η φροντίδα που πήραμε ήταν μεγαλείο για την ψυχή μας γιατί συνέχιζε να νιώθει ασφάλεια και θαλπωρή μέσα από την αγκαλιά της μαμάς. 

Τώρα όσο για τις ψυχές που δεν βιώνουν από την αρχή της ζωής τους τη θαλπωρή και την ασφάλεια, η γενναιότητά τους είναι ένα Μεγαλείο. Ο ρόλος τους εδώ στη γη, φωτεινά παραδείγματα για αυτή την επιλογή τους.
Η ψυχή μας από τη στιγμή που επιλέγει να γεννηθεί, για όποιες συνθήκες και να την περιμένουν είναι σπουδαία και γενναία. Μέσα σε αυτή την τόσο σπουδαία ψυχή που έρχεται εδώ στο σχολείο γη, κατοικεί η Πνοή του Θεού. Η Πνοή του Θεού είναι βαλμένη στην καρδιά μας έτσι ώστε σε κάθε μας ανησυχία, φόβο, ανασφάλεια υπάρχει μία μόνιμη αγκαλιά και φροντίδα.
Ο Θεός δημιούργησε τον Οίκο Του- Εκκλησία για να μπορούμε όταν εμείς νιώθουμε ανασφάλεια και φόβο, να πηγαίνουμε εκεί. Σε αυτόν τον χώρο υπάρχει η ίδια ασφάλεια που βιώναμε μέσα στην κοιλιά της μαμάς μας. Είναι ο τρόπος για να μπορέσουμε να αλλάξουμε την δόνηση του φόβου και να την μετατρέψουμε σε Ανώτερη Ελπίδα μέσα από την Πίστη.
Η προσευχή και η λειτουργία μέσα εκεί έχει τον ρόλο του χτύπου της καρδιάς που ακούγαμε μέσα στην κοιλιά της μαμάς μας. Μέσα από την προσευχή και τη λειτουργία η ψυχή αναπτύσσεται αρμονικά και κάθε φόβος της εξανεμίζεται. Ενδυναμώνει μέσα από όλο αυτό το μεγαλείο της επαναγέννησης της το οποίο μπορεί η ψυχή να το επαναλαμβάνει όσο συχνά θέλει. 

Όταν φεύγαμε μακριά από τη μαμά μας, όσο ήμασταν μωρά, νιώθαμε κενό. Αυτό το κενό που θεωρούσαμε και θεωρούμε ότι δεν μπορεί κανένας άνθρωπος να μας το καλύψει στον κόσμο, όπως και όσο η αγκαλιά της μαμάς.
Αυτή η αγκαλιά γίνεται ο χώρος αυτός, η εκκλησία και η προσευχή ή η λειτουργία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια αρμονική διαδρομή στη ζωή.
Όλο αυτό το κείμενο, θα πω άλλη μία φορά, δεν είναι θρησκευτική προώθηση, αλλά η ουσιαστική διαδρομή μας.
Όσο πιο κοντά είσαι στη μαμά σου όταν είσαι μικρός νιώθεις ασφάλεια και σιγουριά. Όσο πιο κοντά είμαστε στον Πατέρα μας νιώθουμε πληρότητα και αρμονία.
Τέσσερα βήματα που δίνουν στην ψυχή τα «όπλα» που χρειάζεται για να βιώσει όσο πιο εύκολα, το τόσο γενναίο της τόλμημα να γεννηθεί. Τα βήματα αυτά είναι ασφάλεια, σιγουριά, πληρότητα και αρμονία.

Το μεγαλείο της αγκαλιάς της μανούλας μας και το Μεγαλείο της Αγκαλιάς του Θεού είναι μια γλυκιά γεύση για όλους μας. 

ετικέτα ( Αναγέννηση ) 

Δωροθέα