Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Μη νομίζεις πως μόνο εσύ φοβάσαι.

Ο φόβος είναι ένα δηλητήριο που μπήκε ανάμεσα σε μας και στον Θεό. Ο φόβος είναι μία ανθρώπινη δημιουργία και δεν ανήκει ούτε σε μας αλλά ούτε στον Θεό.


Κάθε τι φυσικό δεν χρειάζεται κόπο και τρόπο για να δομηθεί, απλώς εναρμονίζεται με τη φυσικότητα και δημιουργείται.
Έτσι κι εμείς ότι δεν ανήκει στη φυσικότητά μας, όπως ο φόβος καιρός είναι να το βγάλουμε έξω από την αρμονική μας υπόσταση. Τότε μεταξύ εμάς και του Θεού δεν θα υπάρχει κανένα πέπλο. Τότε η αρμονία θα ρέει με αφθονία, ηρεμία και αγάπη.
Γιατί μεταξύ εμάς και του Θεού δεν υπάρχει απόσταση, αλλά μόνο στάση. Στάση και σταθμός είναι να βγάλουμε μια για πάντα αυτό που ήρθε εμβόλιμα να μας βγάλει έξω από την αρμονία μας και αυτό ακούει στη λέξη φόβος. 

Δεν είναι δικό μας στοιχείο αυτό, δεν είναι μία φυσική και αρμονική λειτουργία, δεν μας ανήκει.
Ο φόβος είναι η αιτία για το γέννημα κάθε κακού εδώ πάνω στον πλανήτη και ήρθε η ώρα να τον βγάλουμε από πάνω μας και από μέσα μας.
Είσαι Φως και όχι φόβος, είσαι Φωτιά και όχι σκοτάδι. Είσαι αγάπη και μόνο αγάπη.


Η ψυχή καθρεφτίζει το τέλειο, αυτό το τέλειο που είσαι.
Σμίλεψε το μυαλό σου και τότε η Ψυχή σου θα μετατραπεί σε Ιαματικό νερό και θα καθαρίσει κάθε γωνιά του μυαλού σου με την τελειότητά της. Έτσι θα πάρει εκείνη τα σκήπτρα και το μυαλό σου θα γίνει μία Θάλασσα Επίγνωσης. Θα γεμίσεις με το Φως της και όλα θα μετατραπούν σε Φως και αγάπη.


Θέλω να είμαι ο κανόνας μου.
Θέλω να μάθω τι είμαι και γιατί.
Θέλω Εκείνος να μου δείχνει ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος.
Θέλω να είμαι αυτό που με όρισε Εκείνος να είμαι.
Θέλω να βλέπω με την καρδιά και να ακούω με την αίσθηση της αφής. Αφού η καρδιά είναι τα μάτια μου και το άγγιγμά μου η ακοή μου, τότε γίνομαι ο Λόγος Του.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα