Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Όταν η τελειότητα σε δεσμεύει και δεσμεύεσαι.

Η τελειότητα έχει μπερδευτεί με την τελειομανία. Όπου είναι δύο διαφορετικές έννοιες. Η τελειομανία μας οδηγεί μέσα από 


ψυχαναγκαστικές διαδρομές του μυαλού με τον ανταγωνισμό κάτω από τη μασχάλη μας. Έτσι αρχίζει ένα ανελέητο κυνηγητό από μας προς εμάς και καταρρίπτουμε σε ένα μεγάλο βαθμό αυτό που πραγματικά είμαστε. Η μανία καταδίωξης που έχει αρχίσει από το μυαλό μας, μας θέτει κάθε μέρα νέα κίνητρα και νέο κυνηγητό.
Έτσι δίνουμε όλη μας την ενέργεια μέσα από αυτή τη μανία καταδίωξης σε όλα όσα δεν έχουν σημασία και επίσης στηρίζουμε την ευτυχία μας σε αυτά. Οπότε παθαίνουμε μία κρίση η οποία μας καθοδηγεί να παραμείνουμε όσο πιο «καλοσιδερωμένοι» γίνεται.
Η τελειομανία μεταφέρετε μέσα από την απλή καθημερινότητά μας σε όλο μας το περιβάλλον. Και «ουέ και αλίμονο», αν κάποιος θελήσει να μας πειράξει αυτή την μανία καταδίωξης.  Τα θέλουμε όλα στην τρίχα, το σπιτάκι μας, το αυτοκίνητο μας, το εξοχικό μας, γενικά και ειδικά τα αντικείμενά μας και αυτή η τελειομανία μεταφέρεται και στις σχέσεις μας. Τόσο πολύ που κάποιες φορές ένα ριχτάρι που τσαλακώθηκε στον καναπέ μοιάζει σπουδαιότερο από τον άντρα μας, το παιδί μας ή κάποιον φιλοξενούμενό μας. Μέχρι που έρχεται μια στιγμή που θα φύγει από τη «μέση» αυτός που τσαλάκωνε το ριχτάρι στον καναπέ και τότε θα ανακαλύψουμε ότι πιο σημαντική ήταν η ύπαρξη του ανθρώπου μας και όχι το ριχτάρι.
Τι είναι πιο σημαντικό στη ζωή μας τελικά ? Γιατί να έρθει η ώρα της φιλοσοφίας μετά από ένα οδυνηρό τέλος? 

Η διαφορά τώρα της τελειότητας από την τελειομανία, είναι η απόλυτη αποδοχή του είμαι, είσαι, είμαστε. Η τελειότητα είναι μία ιδιότητα της ψυχής. Κάθε ένας από μας είναι απόλυτα τέλειος όταν εναρμονιστεί με την Πηγή του και τον Θεό. Ο Θεός μας έστειλε εδώ καθ’ όλα τέλειους. Όταν αυτή την τελειότητα την αναγνωρίσουμε και της επιτρέψουμε να βγει στην επιφάνεια, τότε τίποτε δεν θα είναι με τη μορφή μανίας, αλλά με τη μορφή λατρείας. Μιας λατρείας που πηγάζει από την Αληθινή και ουσιαστική Αγάπη. Τότε η τελειότητα συναντά τη φυσικότητα. Τότε όλο το περιβάλλον γεμίζει μελωδικές και αρμονικές μουσικές χαράς και γέλιου. Γιατί η ψυχή είναι η χαρά, το γέλιο, η παιδικότητα, η ελευθερία. Η ψυχή έχει πάντα χορό, γιορτή και γλέντι. Αυτό το γλέντι όταν εναρμονιστεί με το Μεγάλο Γλέντι των Αγγέλων η ζωή μετατρέπεται σε Πανδαισία χρωμάτων και τραγουδιών. Έχεις αποκτήσει μέσα στο κεφάλι σου, αντί για σκέψεις ανελέητου κυνηγητού μέσα από τη μανία καταδίωξης που είχες, σε ένα «τζουγκ μποξ» με τραγούδια. 

Ο εγκέφαλος τραγουδάει εναρμονισμένος με την ψυχή. Η λύτρωση από τις σκέψεις είναι ένα μεγαλείο.

Αναζήτησε τον ρυθμό της Ψυχής σου. Ένας δρόμος είναι η προσευχή. Η προσευχή που πρώτα περνά από το κορμί σου και ύστερα βγαίνει από το στόμα σου. Τότε ο Πατέρας μέσα από αυτή τη διαδικασία σου αδειάζει το μυαλό και στο μετατρέπει μελωδικό τραγούδι αγάπης και ασφάλειας. Όταν η προσευχή γίνει με τέτοιο τρόπο θα έρθει η μέρα όπου το μυαλό θα εργάζεται για τη στιγμή και τον υπόλοιπο χρόνο θα τραγουδά. 

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα