Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Ηλιακός Άγγελος και η στολή του.

Η στολή του Ηλιακού Άγγελου δεν είναι άλλη από το σώμα του και εδώ θα ασχοληθούμε με το αρνητικό αρχέτυπο της λαγνείας. Μία έννοια εντελώς παρεξηγημένη αφού την έχουμε οδηγήσει, να ισχύει μόνο ως προς το σεξουαλικό κομμάτι. Θεωρούμε δηλαδή ότι κάποιος έχει τη λαγνεία, όταν μεταχειρίζεται το σώμα του ως αντικείμενο πόθου και πάθους.


Όμως πόθος και πάθος ως προς το σώμα μας δεν είναι μόνο η πράξη του σεξ.
Δυστυχώς σεξουαλικοί έχουμε γίνει από τη στιγμή που το σώμα μας είναι μέσα στα πάθη και μέσα στις σαρκικές επιθυμίες, οι οποίες σκλαβώνουν το σώμα, φυλακίζουν την ψυχή και δεν επιτρέπουν σε τίποτε τον Ηλιακό Άγγελο να βρει την Πηγή του και να ενωθεί με τη Θεία Ενέργεια της Αγάπης.
Τα σώματα των ανθρώπων είναι αρκετά καταπονημένα αφού κάθε ένα δεσμεύει κάθε μέρα σκέψεις, συναισθήματα πόνου, θλίψης, οργής. 

Σε αυτή τη διαδρομή αυτοκαταστροφής μας φέρνει το εγώ μας. Το εγώ μας είναι δεμένο με τη σάρκα και εκείνη κάνει κουμάντο. Είναι σαν να λέμε ότι το σπίτι μας ή τα αντικείμενά μας, μας κάνουν κουμάντο. Όμως έτσι είναι. Τελικά έχουμε φτάσει τα αντικείμενα να ορίζουν τη ζωή μας και μερικές φορές να τα θεωρούμε σημαντικότερα από τους ανθρώπους μας.
Έτσι η ύλη γενικά και ειδικά έχει γίνει ο αρχηγός μας.
Πώς όμως μπορούμε να ασχοληθούμε με το σώμα μας, έτσι ώστε να το βοηθήσουμε να αναλάβει τον ρόλο του, δηλαδή τη στολή του Αγγέλου ?
Ο σεβασμός είναι ο πρώτος δρόμος. Η γνώση είναι ο δεύτερος. Η αγάπη και ο έρωτας είναι ο τρίτος.
Ο σεβασμός- η γνώση- η αγάπη και ο έρωτας. Τέσσερις δρόμοι οι οποίοι όταν τους ακολουθήσουμε το σώμα μας μεταβάλλεται από γήινο σε διάφανο Λευκό Μανδύα. Έναν Μανδύα που μέσα εκεί μπαίνει όλη η γνώση και οι δυνατότητες της Ψυχής μας.
Να ξέρετε ότι ο ανθρώπινος νους και το σώμα έχουν απεριόριστες δυνάμεις και δυνατότητες, τέτοιες που μόνο η φαντασία μπορεί να αντιληφθεί.
Εμείς με οδηγό τον φόβο και τις επαναλαμβανόμενες σκέψεις που κάνουμε, με αποτέλεσμα να έχουμε καταδικάσει το μυαλό μας σε θάνατο- φθορά- τέλος, νομίζουμε ότι οι δυνατότητές μας είναι οριακά αυτές που έχουμε. Κάθε φορά που μεταβάλλεται η ενέργειά μας και το σώμα μας νοσεί, παθαίνουμε έναν πανικό και έτσι «κρεμόμαστε» από τη γνώση του γιατρού ως θεραπεία. Έλα όμως που το σώμα μας έχει τη σοφία από μόνο του να αλλάζει τη δομή της ασθένειας και να μας επαναφέρει στην αυθεντική μας μορφή της ίασης. Όμως γιατί εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό? Μα πολύ απλά γιατί έχουμε έναν υπερφορτωμένο νου μέσα από προβλήματα και σκέψεις οι οποίες μας μετατρέπουν σε έρμαια.
 
Έτσι όπως ζούμε «βγάλαμε τη φυσικότητά μας από την πρίζα» και εναποθέτουμε τις ελπίδες μας για ίαση στον γιατρό και στα φάρμακα. Όχι πως οι γιατροί και τα φάρμακα δεν χρειάζονται, απλώς μπορούν να συμβάλουν στη δική μας πίστη και στη δική μας φυσικότητα, έτσι τα αποτελέσματα της ιατρικής θα ήταν πιο απλά και μαγικά.
Κάθε άνθρωπος έχει μέσα του τη Θεϊκή Πνοή, σημαίνει πως έχει δυνατότητες απίστευτες.
Όταν καταφέρουμε, μετά από εργασία με τους εαυτούς μας σε βάθος, να φέρουμε το μυαλό μας στο εξελικτικό στάδιο του Νου, τότε εκείνο εργάζεται πάντα υπέρ μας. Ο Νους μετατρέπεται μέσα από την Ψυχή μας σε Ναό, τότε το σώμα μας μετατρέπεται στην στολή της Ψυχής μας. Μέχρι τώρα κάνουμε το αντίθετο, θεωρούμε την ψυχή στολή του σώματός μας, αλλά δεν είναι έτσι. Η Ψυχή έχει τον πρώτο ρόλο και εκείνη είναι ο οδηγός στο σώμα.
Να ελευθερώσουμε τα μυαλά μας από τον υλικό τομέα, αυτό είναι το ζητούμενο. Να δώσουμε στην ύλη την αξία που της αναλογεί. Δηλαδή να είναι εδώ μαζί μας, απλώς και μόνο για να εξυπηρετεί την ψυχή μας και τίποτε άλλο. Έτσι μέσα από αυτή την αντίληψη θα αρχίσουμε να νιώθουμε αρμονία και πληρότητα. Δεν θα αναζητάμε ούτε στις γεύσεις, ούτε στα ποτά, ούτε στα ρούχα, ούτε φυσικά σε αυτά που μεταβάλλουν την ενέργεια στο σώμα μας την πληρότητα, απλώς γιατί αυτή είναι ουτοπική πληρότητα.  

Κάθε μεταβολή της ενέργειας αποδυναμώνει το σώμα, έτσι αποδυναμώνεται και η ψυχή. Όσο η ψυχή χάνει «έδαφος» όταν θα της ζητηθεί να αναλάβει τον ρόλο της ίσως να μην είναι εύκολο και εκεί να επιλέξει το τέλος. Την μετάβαση της, από εδώ στην άλλη ζωή.
Κάθε τι το έχουμε στη θέση του στα σπίτια μας. Αφού έχουμε μάθει να βάζουμε κάθε τι στη θέση του, ας βάλουμε και την ύλη στη θέση που της αναλογεί.
Να ελευθερώσουμε το μυαλό μας με βοηθό την αυτογνωσία και ύστερα να πάρουμε τον δρόμο της Πνευματικότητας. Εκεί το σώμα συνεργάζεται με την Ψυχή και οι Δυνάμεις όλου του Σύμπαντος είναι στα χέρια μας. Δηλαδή αποκτάμε «μαγικό ραβδάκι» ? Ναι ακριβώς αυτό. Αποκτάμε την περιουσία μας, την οποία την αποκτήσαμε με οδηγό τον Λόγο Του. Τότε Εκείνος μας γεμίζει με Δώρα ανεκτίμητης αξίας και σε κάθε μας βήμα είναι μαζί μας. Έτσι με μαγικό τρόπο τα προβλήματά μας μαζί με Εκείνον παίρνουν άλλη τροπή.

Η αγάπη Του για κάθε Του παιδί που Τον πλησιάζει είναι Τεράστια. Μας είπε άλλωστε Θεοί Εστέ. Μήπως ήρθε η ώρα ? Αντί να είμαστε έρμαια το υλικού φορέα να γίνουμε οι κληρονόμοι της Τεράστιας Θεϊκής Περιουσίας- Προστασίας ? 

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα