Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

Μαθαίνω να χτίζω την πραγματικότητα μου.

Κάθε κτήριο για να δημιουργηθεί περνά από στάδια πριν αρχίσει να δομείτε.


Έτσι και εμείς θα κάνουμε για την δική μας ζωή. Όση ηλικία και να έχουμε, δεν έχει καμία σημασία, αφού συνεχίζουμε να υπάρχουμε σημαίνει πως κάθε μέρα είναι μία νέα ευκαιρία για αναδημιουργία.
Ο δημιουργός της ζωής μας είμαστε εμείς και μόνο εμείς. Εμείς είμαστε οι συνθέτες της μελωδίας μας και μόνο εμείς μπορούμε να δημιουργήσουμε το σχέδιο και το πλάνο που θα ζήσουμε τελικά.
Μα ας δούμε ως προς την αρχιτεκτονική επιστήμη πως δημιουργείται ένα κτήριο.
Πρώτα γίνεται το σχέδιο. Το σχέδιο αυτό δημιουργείται αναλυτικότατα για να μπορέσουν οι μηχανικοί να υπολογίσουν τα υλικά που θα χρειαστούν με μικρές αποκλίσεις. Έτσι ο αρχιτέκτονας δημιουργεί εκτός από το τελικό σχέδιο, δηλαδή την εικόνα που θα έχει το κτήριο, όλες τις εσωτερικές του ανάγκες για να μπορέσει ο μηχανικός να έχει πλήρη εικόνα, ως προς τα ηλεκτρολογικά κλπ.
Εμείς ως προς τη ζωή μας, το κάνουμε αντίστροφα ακολουθούμε μόνο την εξωτερική εικόνα και κατά την πορεία ανακαλύπτουμε την εσωτερική. Στην ανακάλυψη της εσωτερικής είναι που έρχεται η γνώση και η αντίληψη ότι τελικά αυτός ο στόχος- κτήριο, δεν ήταν για μας. Αφού γίνει λοιπόν το «κτήριο» εμείς θα ανακαλύψουμε ότι δε χωρούσε στη ζωή μας, ότι κάναμε λάθος επιλογή, ότι αλλιώς το φανταστήκαμε και αλλιώς ήρθε. Μα αφού δεν δημιουργήσαμε σχέδιο και πλάνο για το μέσα, πως είναι δυνατόν να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε το «κτήριο». 

Στη ζωή μας ο αρχιτέκτονας και ο μηχανικός είμαστε εμείς. Οπότε πριν να κάνουμε ένα βήμα για δημιουργία καλό είναι να ασχοληθούμε πρώτα από όλα, με το μέσα. Εκεί στο μέσα μας υπάρχουν όλα τα στοιχεία- υλικά που θα χρειαστούμε για την «οικοδομή». Όταν το σχέδιο που θα δώσουμε στον μηχανικό είναι απόλυτα σωστό, βάση τις μετρήσεις τότε η οικοδομή- σχέδιο- στόχος θα δημιουργηθεί εύκολα. Τα υλικά αυτά αφορούν τις γνώσεις μας, τη διάθεσή μας, τη δίψα μας για προσφορά, την αγάπη μας για τον στόχο ουσιαστικά.
Μπορούμε δε, τον ρόλο του μηχανικού να τον αναθέσουμε στις Ανώτερες Δυνάμεις μέσα από την προσευχή μας. Όπως και για την έρευνα του έσω θα χρειαστούμε την αυτογνωσία, για να έχουμε ολόκληρη την εικόνα του Είμαι- Δεν είμαι. Έτσι με οδηγό τη σφαιρικότητα μπαίνουμε στον δρόμο του σχεδιασμού του κτηρίου-στόχου.
Το σχέδιο που θα μας δώσει τη γνώση για τα σωστά υλικά που θα χρειαστούμε για τον δρόμο της επιλογής μας/ κτήριο, είναι η πρόθεσή μας.
Αν παρατηρήσουμε θα δούμε ότι σχεδόν τα περισσότερα στον πλανήτη μας, ξεκίνησαν από καλές προθέσεις. Σπάνια κάποιος ξεκινάει κάτι χωρίς να έχει καλή πρόθεση. Όμως η καλή πρόθεση μπορεί να καταλήξει σε όλεθρο, αν δεν έχει μέσα της την Αγαθότητα και την Αγνότητα. Άρα στη διαδρομή του σχεδίου καλό είναι να ρωτήσουμε τους εαυτούς μας, αυτό που θέλω να δημιουργήσω/ χτίσω τι θα προκαλέσει στον περίγυρό μου ? Έχει μέσα του τον σεβασμό και την απόλυτη αγνότητα ? Αν αυτό που θέλω να δομήσω έχει μέσα του μόνο το όφελος το προσωπικό, τότε ας αναζητήσω αν είναι σύμφωνο με του Νόμους του Σύμπαντος.  

Όταν θα δομήσω το σχέδιο για τα υλικά μου, αν είναι απόλυτα Αγνό και Αγαθό τότε έχω ασχοληθεί σε βάθος με όλες του τις πτυχές και τότε μπορώ να δώσω το σχέδιο αυτό στον Μηχανικό για να αρχίσει την υλοποίησή του. 

Ο Μηχανικός μπορεί να είναι η ψυχή μας ή οι Ανώτερες Δυνάμεις για την υλοποίηση του δρόμου/ κτηρίου, αλλά και άνθρωποι αρωγοί που θα εμφανιστούν μετά από την ετοιμασία του σχεδίου. 

ετικέτα ( ευημερία ) 

Δωροθέα