Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Η ζωή μας θέλει ενεργούς παίχτες και όχι παθητικούς φταίχτες.

Όταν έχεις απορία έχεις και πορεία.

Στη ζωή γενικά αλλά και ειδικά έχουμε προχωρήσει σε τέτοιο βαθμό ως προς την ύλη, μέσα από τις απορίες κάποιων ανθρώπων που πάντα απορούν και πάντα αναζητούν.


Η απορία δεν έχει άλλο δρόμο από το να σε οδηγήσει σε έρευνα και μελέτη για να ανακαλύψεις το επόμενο βήμα, το οποίο θα σε οδηγήσει στην επόμενη απορία.
Έτσι η απορία είναι ένας δρόμος νεότητας αναζωογόνησης, αφού οδηγεί τον άνθρωπο να έχει μπροστά του τον δρόμο της αναζήτησης, της έρευνας και της ερώτησης. Μέσα από όλο αυτό ο άνθρωπος της απορίας πάντα έχει πορεία στη ζωή του και ποτέ δεν μένει γαντζωμένος σε μία ιδέα και σε ένα τρόπο.
Μέσα από την διάθεσή του για μάθηση και αναζήτηση παίρνει τη ζωή όπως έρχεται και «γοητεύεται» μέσα από τις συνεχόμενες αλλαγές της οι οποίες δίνουν τροφή για νέα αναζήτηση, νέα απορία και νέες πορείες. Όταν έχεις απορία δεν προδικάζεις, προεξοφλείς τίποτε και «παίζεις» στο παιχνίδι της ζωής κάθε μέρα με νέα όπλα, αφού τα αναζητάς. 

Το «παιχνίδι» της ζωής δεν το κερδίζει ο παθητικός αλλά ο ενεργητικός. Ενεργητικός δεν θεωρείται αυτός που κάθε μέρα κάνει πράγματα απλά και μόνο επειδή τα συνήθισε οδηγούμενος από μηχανικές κινήσεις, γιατί τότε δεν διαφέρει από τις μηχανές που έχουμε γύρω μας.
Η ενέργεια και η διαδρομή της απορίας, γεννά ερωτήσεις και ερωτηματικά τα οποία πηγάζουν πάντα από την ενέργεια του έρωτα. Η ενέργεια του έρωτα- ερωτώ είναι μία μόνιμη πηγή ουσιαστικής αναζήτησης αφού έρωτας- ερωτώ σημαίνει δεν θεωρώ τίποτε δεδομένο, αλλά πορεύομαι με πίστη στη σημερινή γνώση η οποία θα μου δόσει τροφή για νέα γνώση, νέα απορία, νέα ερώτηση, νέο έρωτα. Ο έρωτας μέσα από την μόνιμη απορία είναι ο τροφοδότης της ζωής και του ανθρώπου, τον οποίο τον κρατά πάντα μέσα σε μία μόνιμη αναδημιουργία.
Ο άνθρωπος που έχει οδηγό του την απορία δεν το βάζει εύκολα κάτω, γιατί δεν γεννήθηκε για το κάτω αλλά για το πάνω. Ο άνθρωπος αυτός που έχει τέτοιο «φακό» στο χέρι του αντιστέκεται στην πολυθρόνα και στα κλασικά τετριμμένα.
Όταν δεν έχουμε απορίες και αποφασίσουμε πως ό,τι χρειαζόμαστε το ξέρουμε τότε αρχίζουμε να χτίζουμε έναν τοίχο απομόνωσης και θέτουμε τους εαυτούς μας σε τέλματα. 

Μέσα από τα γιατί αναπτυχθήκαμε, μάθαμε, διδαχτήκαμε. Κάθε επάγγελμα που γνωρίζουμε, κάθε μέρα εξελίσσεται. Από τι και από ποιους ? Μα από τους ανθρώπους που συνεχίζουν να απορούν και να αναζητούν νέους δρόμους- τρόπους. Έτσι σε κάθε γνώση μπαίνουν νέα λιθαράκια γνώσης από αυτούς τους ανθρώπους και δημιουργούνται τα σεμινάρια κατάρτισης για κάθε επάγγελμα και επαγγελματία. Βγαίνουν νέες τεχνικές, νέα φάρμακα, νέα πλυντήρια, νέα αυτοκίνητα, νέα κινητά τηλέφωνα κλπ.
Οπότε καλό είναι να βάλουμε στον δρόμο μας την απορία για να αποκτήσει η ζωή μας μία πορεία. Οι ερωτήσεις οδηγούν κάθε παίχτη πως πρέπει να παίξει το παιχνίδι καλύτερα. Αλλά στο «παιχνίδι» της ζωής κάθε μέρα μπαίνουν νέες πίστες, με νέα δεδομένα τα οποία μόνο ο ερευνητής- ερωτευμένος θα τα αναζητήσει. Ο παθητικός και αυτός που ζει μηχανικά έχει θέσει τον εαυτό του σε ένα τέλος και δεν επιτρέπει στον εαυτό του την εξέλιξη αλλά τη στασιμότητα και δυστυχώς την εχθρότητα προς τον ίδιον. Ναι εχθρεύομαι τον εαυτό μου όταν νιώθω ή νομίζω ότι έχω μπει στον πάγο και δεν αναζητώ δρόμους εξέλιξης. Θεωρώ ότι γέρασα και στην πραγματικότητα δεν με βάζω στον πάγο, αλλά στην μούχλα. Γιατί τουλάχιστον ο πάγος συντηρεί, ενώ η μούχλα σαπίζει. 

Ας αναζητήσουμε και ας βάλουμε στη ζωή μας την ερωτική διαδρομή της απορίας. Να θεωρήσουμε ότι το καλύτερο ακόμη δεν έχει έρθει. Οπότε μέσα από την αναζήτηση και έρευνα ως «παίχτες» αυτού του παιχνιδιού ζωή, να βγούμε νικητές ως προς τον τομέα αυτόν. Σημασία δεν έχει αν ή πως θα νικήσουμε την παρτίδα, αλλά να παίξουμε με όλες μας τις δυνατότητες. Ένας παθητικός παίχτης αν θα χάσει, δεν θα χάσει επειδή δεν έχει δυνατότητες αλλά γιατί δεν έψαξε να τις βρει και να τις αξιοποιήσει. Συνήθως δε, οι παθητικοί παίχτες έχουν περισσότερες δυνατότητες από τους άλλους και είναι πιο εύστροφοι. Έτσι επειδή στη ζωή τους μέχρι ένα σημείο έκαναν χρήση αυτής της ευστροφίας, «αναπαύονται» σε ένα «τα έχω δοκιμάσει όλα», με αποτέλεσμα να θέτουν τους εαυτούς τους εκτός συναγωνισμού.
Όσο ζούμε λοιπόν μαθαίνουμε, απορούμε και δεν γίνεται να τα έχουμε μάθει όλα. Πάντα κάτι έχει μείνει που δεν το είδαμε, δεν το μάθαμε. Ήρθε η ώρα να ενεργοποιήσουμε όλες μας τις δυνατότητες για να παίξουμε σε αυτό το παιχνίδι της ζωής με όπλο μας το γεννήτορα έρωτα- ερώτηση- έρευνα. 

Καμία έρευνα δεν «έπεσε» στο κενό, όλες κάπου οδηγούν. Είναι δικαίωμά μας, άλλωστε η προσπάθεια, την αξίζουμε.
Είναι κρίμα να «χάνουμε» παίχτες που έχουν δυνατότητες τόσο μεγάλες επειδή θεώρησαν ότι ηττήθηκαν. Κανένας δεν έχει ηττηθεί, ακόμη και μέχρι την τελευταία του πνοή.
Η ζωή είναι ένα «παιχνίδι» γνώσεων και τίποτε άλλο. Το παιχνίδι είναι στη φύση του ανθρώπου.

Ας παίξουμε λοιπόν με πίστη και αισιοδοξία με στόχο το παιχνίδι και η νίκη θα έρθει από εκεί που δεν την περιμένουμε. Η ζωή μας θέλει ενεργούς παίχτες και όχι παθητικούς φταίχτες. 

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα