Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ιερή Πνευματική Έλευση.

Ο Πνευματικός οδηγητής που μέχρι τώρα έχουμε αναλύσει σε όλο τον δρόμο της Χιονάτης έχει έναν και μοναδικό στόχο. Να φτάσει στην απόλυτη λύτρωση από το εγώ του και να περάσει στην Αίθουσα του Θρόνου, για να λάβει τα Θεία Δώρα που τον περιμένουν εκεί.


Στην αίθουσα αυτή ο ίδιος ο Κύριος μαζί με τον Πατέρα Μυούν τον Νέο Πνευματικό και αρχίζουν να του μεταλαμπαδεύουν την γνώση. Ποια γνώση όμως ?
Όπως ήδη ξέρουμε ο Πατέρας μας είναι ο Λόγος και ο Ιησούς μας είναι η Ωδή του Λόγου αυτού. Έτσι λοιπόν τα Δώρα που δίνουν στον Πνευματικό είναι να μπορεί να φέρνει σε ευθυγράμμιση σε κάθε άνθρωπο την ψυχή του, το σώμα του και τον Ανώτερο Εαυτό του. Αυτές οι 3 δονήσεις σε κάθε άνθρωπο τις περισσότερες φορές είναι απομονωμένες. Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει αρμονία.
Για την ασφάλεια της ψυχής μας έχει δομηθεί από τον Πατέρα μας όλο αυτό το προστατευτικό κάλυμμα που λέγεται αιθερικό σώμα. Το αιθερικό σώμα είναι αυτό που προστατεύει απόλυτα την ψυχή για να μη φτάσει να μολυνθεί από τον εγωιστικό- αιθερικό φορέα κάθε ανθρώπου. 

Όταν ο άνθρωπος γεννιέται έχει έναν και μοναδικό στόχο, να κατεβάσει εδώ την ψυχική του δόνηση και να βιώσει την ζωή του μέσα από την ψυχή. Όμως κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ο άνθρωπος χάνει τον δρόμο, αφού αναπτύσσει καθημερινά τον γήινο «παράδεισό» του μέσα από τον εγωικό του χαρακτήρα. Έτσι το αιθερικό σώμα σκληραίνει και γίνεται παράλληλα μουντό και σε κάποιες περιπτώσεις μαύρο- σκοτεινό. Αυτό αναγκάζει τον άνθρωπο εδώ να βιώνει τη μία δυσκολία μετά την άλλη, αλλά χωρίς να επηρεάζει, ευτυχώς, την ψυχή του. Εκτός μερικών εξαιρέσεων όπως είναι η αυτοκτονία και η αυτοδικία. Σε αυτές τις περιπτώσεις δυστυχώς έχει επιπτώσεις.
Σε αυτή τη χρονική στιγμή που ο πλανήτης ετοιμάζεται αργά αλλά σταδιακά στην μετάβαση του στην απόλυτη Πνευματικότητα έχει αρχίσει να μεταδίδεται η γνώση από τον ίδιο τον Ιησού και τον Πατέρα μας στους έτοιμους καθόλα Πνευματικούς.
Τι θα πει έτοιμος καθόλα Πνευματικός ? Θα πει ότι ο Πνευματικός αυτός άνθρωπος μπορεί να είναι εντελώς αμερόληπτος, να μην αξιολογεί και να μην κρίνει κανέναν συνάνθρωπό του για τίποτε. Δεν βάλλεται ο Πνευματικός αυτός από κανένα συναίσθημα οίκτου, λύπης, οργής, θυμού αλλά είναι απόλυτα δεμένος με την μία και μοναδική ενέργεια της Αγάπης. Η Αγάπη κατοικεί μέσα του και έχει αρχίσει την Νέα Υποδομή και Νέα Δημιουργία του Νέου Ναού. Αυτός ο Νέος Ναός = Πνευματικός Αγωγός μπορεί να δέχεται στον Ναό αυτόν κάθε συνάνθρωπό του με σκοπό να τον φέρει σε απόλυτη ισορροπία. Τι θα πει απόλυτη ισορροπία ? 

Θα πει να μπορέσει να λυτρώσει τον συνάνθρωπό του από όλα τα σωματικά του βάρη. Να μπορέσει να του αφαιρέσει από όλο το αιθερικό του περίβλημα κάθε τι που υπάρχει εκεί. Δηλαδή όλο το προσεχώς του ανθρώπου. Γιατί το αιθερικό μας σώμα όσο ζούμε γεμίζει από θυμούς, στεναχώριες, θλίψεις, δυσκολίες και όλα αυτά επειδή η ζωή λειτουργεί κυκλικά, τείνουμε να αναβιώσουμε κομμάτια από το παρελθόν μας. Ο Πνευματικός αυτός λοιπόν έχει την ιδιότητα και την δυνατότητα να καθαρίσει απόλυτα το αιθερικό περιβάλλον του συνανθρώπου του. Ενώ παράλληλα μπορεί να ενεργοποιήσει τον δρόμο της ψυχή του συνανθρώπου του επίσης. Με αυτόν τον τρόπο βοηθά κάθε του αδερφό χωρίς να τον κρίνει για τίποτε, χωρίς να τον αξιολογεί στον φωτεινό Δρόμο του Πατέρα μας.
Ο Πνευματικός αυτός άνθρωπος περιμένει με υπομονή και στέκεται αρωγός για κάθε πονεμένο αδερφό του. Μέσα από τη Θεϊκή καθοδήγηση γεμίζει τα αδέρφια του με «όπλα» για να αποκτήσουν τις δικές τους γέφυρες επικοινωνίας με τον Πατέρα μας.
Όσοι Πνευματικοί βρίσκονται αυτή τη στιγμή στον δρόμο ξέρουν, νιώθουν, γνωρίζουν. Από τη στιγμή που έχουν απαλλαγεί από όλο το συναισθηματικό τους φορτίο είναι σε θέση να αναλάβουν την θεραπεία των συνανθρώπων τους. Έχουν κυριαρχήσει απόλυτα στο σώμα τους, στις σκέψεις τους, στα 4 στοιχεία του σώματός τους. Με μια λέξη είναι οι Δομημένοι ΆΒΑΤΑΡ. Η ψυχή τους έχει κάνει την μεταστροφή της και μέσα τους κατοικεί ο Ιησούς και το Άγιο Πνεύμα. 


Κανένας  δεν μπορεί να δώσει χέρι βοήθειας αν κυριαρχείται από συναισθήματα, σκέψεις και πάθη. Γιατί το συναίσθημα γεννιέται από τις σκέψεις και όλο αυτό μας δείχνει ότι ακόμη κάνει κουμάντο ο κοσμικός μας εαυτός και όχι ο Χριστικός. Γιατί το συναίσθημα είναι αξιολόγηση όπως και η σκέψη. Ενώ ο Χριστικός εαυτός δεν αξιολογεί, αλλά αποδέχεται, καλώς ορίζει και αγκαλιάζει κάθε πληγωμένο αδερφό του. Γίνεται η γέφυρα που θα πατήσει επάνω του ο πληγωμένος αδερφός για να τον περάσει στην όχθη της Αγάπης. 

ετικέτα ( Φοίνικας )

Δωροθέα