Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Οι Δονητικές Ψυχικές απώλειες μέρος 4ο

Η διαδρομή για την ψυχή μας συνεχίζεται για να καταφέρουμε να φέρουμε εδώ όλη τη δόνησή της και να λάβουμε τα μοναδικά Δώρα του Πατέρα μας Θεού.


Θα δούμε τώρα τι γίνεται όταν ανοίγει η πρώτη φιάλη, αυτή που είναι η αιτία για τα πρώτα δηλητήρια που ρέουν στο σώμα. Η οποία φιάλη γεννά και ενεργοποιεί αυτόματα το DNA και την αλυσίδα των επανασαρκώσεων αλλά το κυριότερο μας βάζει σε μία τροχιά επανάληψης.
Η φιάλη αυτή ακούει στο όνομα θυμός. Ο θυμός μόλις ανοίξει μέσα στο σώμα μας τότε αρχίζουν τα πρώτα μικρόβια να κάνουν «χορό» και από εκεί αρχίζουν να γίνονται οι πρώτες βάσεις για τη ζωή μας.
Από την έναρξη του θυμού, η ψυχή αρχίζει να παίρνει απόσταση από το σώμα και να κατοικεί σε αυτό όλο και λιγότερη ποσότητα αλλά και ποιότητά της.
Το σώμα υποτάσσεται στις νέες εντολές του εγκεφάλου που δηλώνει θυμός. Ο θυμός λοιπόν είναι εκείνος που γίνεται ο αρχηγός στη ζωή μας και από εκεί και μετά αρχίζουν να πηγαίνουν στη ζωή μας, όχι βάση αυτών που ήρθαμε να μάθουμε ή να βιώσουμε, αλλά με οδηγό τον θυμό. Γιατί ο θυμός ως ένσταση έχει την ανάγκη να εκδηλωθεί και πάντα ο θυμός ψάχνει για επιβεβαίωση ή για εκδίκηση. Όχι κανένας μας δεν είναι κακός άνθρωπος, αν θέλετε τη γνώμη μου, απλώς ανάλογα με όλα όσα έχει υποστεί στην παιδική του ηλικία μέχρι οριακά τα 7 πρώτα του χρόνια είναι και αυτά που του καθορίζουν όλο του το μέλλον.  

Ναι από εκεί πίσω δημιουργούμε μία «αναγκαστική» ασπίδα προστασίας η οποία οδηγεί όλα τα επόμενά βήματά μας. Από εκεί και μετά οι επιλογές μας γίνονται με θυμό, οι δρόμοι μας με θυμό, οι σχέσεις μας με θυμό. Τι θυμό θα πει κάποιος ? Μα ο θυμός δεν είναι απαραίτητα εκδηλώσιμος. Ο θυμός είναι ακριβώς όπως το έδαφος του πλανήτη όταν είναι τυφλός και δεν έχουμε εικόνα του, δηλαδή όπως τα ηφαίστεια που είναι ανενεργά, όπως τον σεισμό που δεν μπορούμε να τον προβλέψουμε. Απλώς γι αυτά ξέρουμε ότι υπάρχουν και ξέρουμε ότι μπορεί να εκδηλωθούν μπορεί και όχι. Όμως ως προς το σώμα μας σίγουρα λειτουργούν και δημιουργούν τις προυποθέσεις για ένα ξαφνικό εγκεφαλικό ή ένα έμφραγμα σε ανθρώπους που τους ξέρουμε και λέμε «μα καλά τόσο καλός άνθρωπος ξαφνικά να πάθει αυτό που έπαθε»? Κι όμως αυτός ο άνθρωπος τόσα χρόνια ζούσε μία ζωή κριμένου θυμού που ούτε καν τον γνώριζε.  Είχε γίνει ένα και το αυτό με εκείνον που τον θεωρούσε χαρακτήρα. Έτσι ήταν ένας υποτονικός και γενικά υποτακτικός και ευγενικός σε όλους. Χωρίς ποτέ να ψάξει και να δει όλο αυτό που το θεωρούσε χαρακτήρα του ήταν δικός του ? Μήπως όχι ? Κανένας μας δεν έχει μπει στην διαδρομή να κάνει αναζήτηση στον θυμό που κουβαλάει και ο οποίος αυτός θυμός καθορίζει απόλυτα το μέλλον μας. Ποιο μέλλον μας ? Μα σε όλα. Στη γενική αλλά και στην ειδική στάση μας για τη ζωή. Ο θυμός γεννά με τη σειρά του πάθη τέτοια που μας έχουν μαγκώσει σαν τα πλοκάμια του χταποδιού και δεν έχουμε ιδέα πώς να ξεφύγουμε και δεν μπορούμε να καταλάβουμε, άνθρωποι που τα κατάφεραν πως το έκαναν.
Μα ένας τρόπος για να φύγεις από ένα πάθος είναι να κάνεις χρήση της βίας, μία διαδρομή που την έχουμε βιώσει και μας φαίνεται οικεία. Έτσι το συμπιεσμένο πάθος θα χτυπήσει αλλού. 

Μα δεν έχει άλλη επιλογή. Γιατί το πάθος έχει κολλήσει επάνω μας και είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας και μοιάζει σαν να επιλέξουμε να κόψουμε το χέρι μας = πάθος ενσωματωμένο με μας. Τότε δεν νιώθουμε αρμονία και πληρότητα έτσι θα γεννήσουμε ένα άλλο πάθος για να έρθει η αρμονία και αν δεν έρθει αρχίζει το σώμα μας να μας χτυπάει ανελέητα. Κι αν δεν μας χτυπάει το σώμα, μας «χτυπούνε» οι άνθρωποί μας ή ίδια μας η ζωή. Με μια λέξη ένας ατελείωτος Γολγοθάς που μοιάζει να μην έχει έλεος και εμείς είμαστε μέσα σε μία δίνη επαναλαμβανόμενων καταστάσεων και γεγονότων και μοιάζουμε ανήμποροι να τα αντιμετωπίσουμε γιατί δεν έχουμε ιδέα από πού ξεκινάει το «κακό» που είναι η αρχή του ? Πως θα τα βγάλουμε όλα αυτά τα εφιαλτικά δρώμενα από τη ζωή μας ? Πως θα επαναφέρουμε την ψυχή μας εδώ για να αναλάβει εκείνη τον ρόλο ο οποίος θα μας ενώσει με την Θεϊκή μας Υπόσταση ?
Ο δρόμος λοιπόν είναι ακόμη κι αν νιώθουμε πως δεν έχουμε θυμό, είναι να αναζητήσουμε εκεί πίσω μας, να γυρίσουμε στο χθες και να δούμε πώς και με ποιο τρόπο «ευνουχισθήκαμε » ? Με κάποιο τρόπο όπως λέμε μας «έκοψαν τα φτερά» ? Μα για να υπάρχει αυτή η φράση σημαίνει ότι όλοι είχαμε φτερά αγγέλου, αφού όλοι είμαστε έκπτωτοι Άγγελοι και κάπως κόπηκαν αυτά τα φτερά. Οπότε πώς μπορεί να υπάρξει άνοδο χωρίς τα φτερά της ψυχής μας μέσα μας ? Άρα όσο δεν υπάρχουν τα φτερά είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε μέσα σε αυτό το θυμικό σώμα το οποίο γεννά θυμικές καταστάσεις και παραμένουμε έρμαια. 

Παρατηρώ και αναζητώ λοιπόν πως και ποιες επιλογές είχαν ή έχουν μέσα τους θυμό. Πώς επιλέγω ? Επιλέγω εγώ ή ο θυμός μου μαζί με τον ανταγωνισμό που είπαμε στο προηγούμενο κείμενο ? Πώς μπορώ μέσα στον δρόμο του θυμού να βάλω φως αγάπης ? Ποιος είναι ο καλύτερος βοηθός μου σε αυτό το μονοπάτι ? Μα δεν υπάρχει καλύτερος βοηθός από τον Ιησού και από την μικρή και θαυματουργεί προσευχή Κύριε Ελέησον. Μαζί με τις ανασκαφές που θα τις κάνω εγώ στον εαυτό μου. Μπορώ ως οδηγό να βάλω τα 7 μυστικά περάσματα.
Έχετε δει φαντάζομαι πως κάνουν ανασκαφές για να ανακαλύψουν αρχαία ? Σιγά σιγά με ένα μικρό πινελάκι για να μη χτυπήσουν ζωτικής σημασίας αντικείμενα. Έτσι θα κάνετε κι εσείς, θα αρχίσετε τις ανασκαφές σας με πολύ υπομονή και με μικρά βήματα – πινελάκια για να προστατέψετε την ψυχή σας όπου θα την αναγνωρίζετε. Γιατί μέσα στον δρόμο της ζωής και η ψυχή μας έκανε ελάχιστα μεν αλλά ουσιαστικά την εμφάνισή της. Η εμφάνισή της, της ψυχής μας μπορεί να είναι στο ταίρι μας, στον σύντροφό μας όπου εκεί η ψυχή μας, μας έδωσε το «πράσινο φως» για την ένωση μας. Η ψυχή μας δεν έκανε κανένα λάθος που μας ένωσε με τον άνθρωπο αυτόν, η συνέχεια αν λάθεψε τότε υπεύθυνος είναι εκείνος ο θυμός που μας έκανε να χάσουμε την γεύση της ψυχής που είχε μόνο γλύκα και τώρα μπορεί να καταπίνουμε δηλητήρια από αυτό το μπουκαλάκι τη φιάλη θυμού. 
Το παιδί μας επίσης είναι επιλογή της ψυχής μας, ίσως και οι σπουδές μας, αλλά ο χειρισμός μετά δεν είχε τον δρόμο της ψυχής.
Αναζήτησε λοιπόν τον θυμό σου για να βγει από τη ζωή σου για πάντα κάθε μορφή δυσκολίας και να αναλάβει τα σκήπτρα η ψυχή μας.
Ολοκληρώσαμε την πρώτη 4δα ως προς τα 28 πρόσωπα της σελήνης και τα 28 πρόσωπα της ψυχής.
Το άσπρο και το μαύρο που τόσα χρόνια επηρεάζουν τις ζωές μας. Ο διπλός μας εαυτός που ψάχνει τρόπους να σταθεί όρθιος και να αναλάβει την Πνευματική οδό.
Όσο είμαστε δεμένοι με τα 28 πρόσωπα της σελήνης είμαστε εγκλωβισμένοι σε ένα ψέμα αλλά όταν δεθούμε με τα 28 πρόσωπα της ψυχή μας τότε ανοίγουμε τον δρόμο για τον 12ο Οίκο του Πατέρα μας.

Το ταξίδι συνεχίζεται…. 

ετικέτα ( Φοίνικας ) 

Δωροθέα