Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Αν δεν πετάξεις πώς μπορείς να πετάξεις ?

Η ζωή δεν είναι εύκολη, μάθαμε να λέμε. Είναι γεμάτη προβλήματα. Όλο και πληθαίνουν γύρω μας οι άνθρωποι που βιώνουν καταθλιπτικά επεισόδια. Πόσο βασανιστικό και αφόρητο έχει γίνει αυτό το ταξίδι της ζωής ?

Γιατί όμως συμβαίνουν όλα αυτά ? Γιατί έχουμε τόσα προβλήματα ?
Η ζωή μετατράπηκε σε κόλαση γιατί εμείς της το επιτρέψαμε, αφού δεσμευτήκαμε απόλυτα σε όλο το γήινο περιβάλλον και την πραγματική μας περιουσία την φλόγα της Πνοής του Θεού την αφήσαμε εκεί να ανάβει σαν ένα λύχνο, αντί να την μετατρέψουμε σε λαχνό.
Η μεταστροφή αρκετών συνανθρώπων μας το τελευταίο διάστημα προς την ουσιαστική Πνευματική αναζήτηση και οδό είναι πολύ αισιόδοξη και ευχάριστη. Αυτοί οι άνθρωποι κατάλαβαν ότι όλα όσα μας απαρτίζουν ως προς το γήινο περιβάλλον είναι εφήμερα και από τη στιγμή που θα κλείσουμε τα μάτια μας η ύλη που μας συντρόφευε δεν θα έχει καμία σημασία. Σημασία θα έχει αυτός ο λύχνο η Πνοή του Θεού που ανάβει μέσα μας. 

Ο Ιησούς ήρθε εδώ στον πλανήτη μας για να μας οδηγήσει στην οδό που καταργεί τον θάνατο. Μα τι είναι ο θάνατος. Ο θάνατος είναι μία μορφή «ανακύκλωσης». Δηλαδή ψυχές πάνε κι έρχονται ξανά και ξανά, αναβιώνοντας τον εγωιστικό χαρακτήρα και όλους τους επώδυνους δρόμους που συντροφεύουν το εγώ. Έτσι ο Ιησούς μας έδειξε την οδό για την Ανάσταση, δηλαδή να καταφέρουμε να περάσουμε από την 4η διάσταση της επανεσάρκωσης στην 5η διάσταση που είναι σταθμός όλων των ψυχών που κατάφεραν να σταυρώσουν το εγώ τους εδώ κάτω.
Έτσι λοιπόν όπως είπαμε και πιο πάνω αυτή τη χρονική περίοδο όλο και περισσότεροι συνάνθρωποί μας αναζητούν την αληθινή «τροφή», τον αληθινό πλούτο, τον πραγματικό λαχνό, να συναντήσουν μέσα τους αυτή τη φλόγα- Πνοή του Θεού και να την ακολουθήσουν με σκοπό να ανοίξουν τα φτερά τους για να πετάξουν στην 5η διάσταση, αν είναι δυνατόν και από τώρα.
Σαφώς και είναι δυνατόν. Αυτός που εργάζεται ακατάπαυστα με τον εαυτό του θα δει ότι είναι η μόνη εργασία που έχει και νόημα αλλά και καρπούς τέτοιους που δεν αλλοιώνονται αλλά και δεν χάνονται με τίποτε.
Όμως για να καταφέρουμε να πετάξουμε οφείλουμε να πετάξουμε. Δηλαδή για να αποκτήσουμε τα αληθινά φτερά της γνώσης και της λύτρωσης  και όχι τα φτερά που θα λιώσουν από τη ζέστη του ήλιου και θα μας αναγκάσουν να πέσουμε με φόρα. Ποια είναι τα ψεύτικα φτερά όμως ? Τα ψεύτικα φτερά είναι αυτά που κάνουν τον μαθητευόμενο να νομίζει  ότι έφτασε. Πως μπορεί να λάβει τέτοια φτερά ? Όταν νομίζει ότι μόνο η προσευχή φτάνει. Όταν νομίζει πως το να μελετά τον Λόγο φτάνει. Όταν διαλογίζεται φτάνει. 

Τα αληθινά φτερά δημιουργούνται και δομούνται από την έμπρακτη εφαρμογή του Λόγου. Όταν αρχίσουμε αν πετάμε από πάνω μας κάθε συνήθεια καθήλωσης, για να γίνει η αποκαθήλωση μας από τον σταυρό του μαρτυρίου και του πόνου. Να πετάξουμε σκέψεις, συναισθήματα. Αλλά το κυριότερο να καταφέρουμε να αδειάσουμε από όλα μας τα λάθη. Να τα αναζητήσουμε, να τα αναγνωρίσουμε. Μόνο όταν παραμερίζεται το εγώ αρχίζουν να φαίνονται τα πραγματικά μας λάθη. Ακόμη και εκείνος που πιστεύει ότι δεν έχει πειράξει ούτε μυρμήγκι, ας αναζητήσει εκεί μέσα στους λογισμούς του, αν θέλει να είναι έντιμος και θα δει πόσες σκέψεις έχει κάνει. Πόσο έχει κακολογήσει, αξιολογήσει και κρίνει συνανθρώπους του.
Όσο αδειάζουμε λοιπόν από τον εγωικό- κοσμικό εαυτό τόσο στην θέση αυτού θα μπαίνει ο έμπρακτος Θείος Λόγος. Τότε τα φτερά θα αρχίσουν να δομούνται και τότε το Πέταγμα θα είναι ακριβώς στην Αγκαλιά του Αδερφού μας Ιησού.
Αλλιώς αν συνεχίζει μέσα στον δρόμο της ευκολίας ο άνθρωπος πάντα θα νομίζει ότι έχει τα φτερά, έτσι εκείνα θα λειώνουν και θα λειώνουν και θα βρίσκεται μέσα σε έναν συναισθηματικό φαύλο κύκλο πόνου. 

Τα φτερά που λειώνουν μπορεί να τα αποκτά κανείς εύκολα και να νομίζει ότι είναι στους ουρανούς, ενώ τα άλλα θα τα αποκτά με ζέση και κατάνυξη, αλλά αυτά θα κρατήσουν το Πνεύμα σε επίπεδα Πνευματικής Ανάτασης.

Κάθε σωστός Ναός για να δομηθεί χρειάζεται τα κατάλληλα υλικά για να γίνει. Όταν αυτά τα υλικά τα συλλέξουμε με οδηγό την καθαρή και αγνή πίστη τότε θα αρχίσει να δημιουργείται ο Ναός της Ανάληψης. 

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα