Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Πώς να προσεύχομαι ?

Η προσευχή είναι ένα ισχυρό και δυνατό «γεύμα». Ένα γεύμα που τρέφει επί της ουσίας όλο μας το σώμα και καθαρίζει το μυαλό μας από όλα όσα το βαραίνουν.


Θέλει άραγε τρόπο η προσευχή ? Κατά μία έννοια η προσευχή θέλει έναν ανάλογο σεβασμό ανάλογα με το αποτέλεσμα που θέλουμε να της δώσουμε και ανάλογα με αυτό που θέλουμε να λάβουμε.
Το ότι παραλληλίζω την τροφή με την προσευχή είναι γιατί κάθε μας γεύμα οφείλει να έχει σεβασμό και ευλάβεια για να μας δώσει το 100% της αξίας της. Εκείνη την ώρα της τροφής συνεργάζεται όλο μας το σώμα για να λάβει την πληρότητα της τροφής μας. Έτσι συνεργάζονται στην διαδρομή αυτή όλες μας οι αισθήσεις και σχεδόν όλα μας τα όργανα. Οπότε και το μυαλό μας για να λάβει την όλη πληρότητα οφείλει να είναι συγκεντρωμένο στην στιγμή αυτή. Να συνεργάζεται με τις αισθήσεις μας και να ασχολείται το μυαλό μας μόνο με την μάσηση. Σαν να λέμε να κάνουμε διαλογισμό τροφής.
Το ίδιο οφείλουμε να κάνουμε και κατά τη διάρκεια της προσευχής. Να ενώσουμε όλες μας τις αισθήσεις και το σώμα μας μαζί με το μυαλό μας για να λάβουν αυτή την τόσο θεσπέσια τροφή, την προσευχή. 
Επιλέγουμε λοιπόν την ώρα που θα κάνουμε την ουσιαστική προσευχή μας, να μην μας ενοχλήσει κανείς.  Έχουμε μπροστά μας την εικόνα του Ιησού, της Παναγίας ή κάποιου Άγιου. Ανάβουμε ένα καντήλι ή ένα κερί. Θυμιατίζουμε τον χώρο για να καθαρίσει από τις ενέργειες. Παίρνουμε στο χέρι μας ένα ροδάριο ή ένα κομποσκοίνι. Ανοίγουμε το προσευχητάρι μας και αρχίζουμε να διαβάζουμε με κατάνυξη κάθε λέξη αργά – αργά για να τις νιώθουμε να διαπερνάνε όλο μας το σώμα. Η φωνή μας να βγαίνει από το στομάχι μας ( ηχείο μας που είναι το σημείο που μαζεύονται όλα μας τα αρνητικά συναισθήματα 3ο μυστικό πέρασμα) έτσι μέσα από το στομάχι μας, η τροφή- λόγος θα μεταφερθεί σε όλο μας το σώμα. Ο χρόνος που θα κάνουμε προσευχή εξαρτάται από μας. Αυτή τη διαδρομή ας την βάλουμε σε καθημερινή βάση στη ζωή μας. Έστω για 5 λεπτά κάθε μέρα. Ύστερα ανοίξτε την Καινή Διαθήκη σε ένα τυχαίο φύλλο και διαβάστε στο σημείο που θα πάει πρώτα το μάτι σας. Θα δείτε ότι θα είναι μία απάντηση σε ένα σας θέμα που σας απασχολεί.
Όσο βάζουμε αυτή τη διαδρομή σεβασμού στη ζωή μας για την τροφή- Λόγο Του θα δούμε πολλά σημεία της ζωής μας να γεμίζουν με αγάπη και πληρότητα. 
Μπορούμε άραγε να κάνουμε προσευχή χωρίς όλη αυτή τη διαδικασία ? Ναι σαφώς και μπορούμε, όλοι οι τρόποι της προσευχής είναι ένα μεγαλείο. Απλώς η προσευχή έξω από τον τρόπο που προανέφερα, θα έχει τον ρόλο του σνακ, όπως ένα χυμός, ένα φρούτο κλπ. Ενώ η παραπάνω διαδρομή έχει την ιδιότητα του κυρίως γεύματος που είναι απαραίτητο για να μας θρέψει.
Έτσι με ένα κυρίως γεύμα και αρκετά σνακ τη μέρα μας θα έχουμε πάντα τον Θεό επί της ουσίας να μας καθοδηγεί.
Ζωή χωρίς προσευχή είναι κενή και χωρίς νόημα.
Αν δεν προσεύχομαι, θα ρωτήσει κάποιος, και έχω ανάγκη τον Θεό δεν θα με βοηθήσει ? Σαφώς και θα βοηθήσει. Ο Θεός κάθε φορά που ένα Του παιδί του απευθύνει τον λόγο, όποτε και να είναι θα σπεύσει να βοηθήσει.
Όμως εμείς αν δεν έχουμε την οικειότητα με τον Θεό, δεν θα είμαστε σίγουροι αν η βοήθεια που λάβαμε είναι δική Του και θα μπουν αμφιβολίες στον δρόμο αυτόν.  
Όσο περισσότερο δημιουργούμε δρόμο οικειότητας με τον Θεό, τόσο αναζητάμε το Θέλημά Του μέχρι που κάποια στιγμή του δικό Του Θέλημα είναι ίδιο με το δικό μας και ανάποδα.

Είμαι στον δρόμο Του Θεού, σημαίνει κάθε μέρα επιλέγω να τρέφομαι με τον Λόγο Του και να λειτουργώ με τον Δρόμο Του. 

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα