Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Είμαι Πνευματικός θα πει..

Πνευματικός οδηγός θα πει είμαι στην πραγματικότητα, χωρίς να είμαι.


Ο Πνευματικός έχει φύγει πια από αυτά τα κλισέ του δίπολου και της ταμπέλας θετικό – αρνητικό, καλό- κακό, άσχημο- όμορφο. Γιατί πολύ απλά γνωρίζει πως κάθε μορφή αξιολόγησης είναι στρατολόγηση και φυσικά όχι πνευματικότητα, αλλά κάτι άλλο.
Ο Πνευματικός πια χωρίς συναίσθημα και σκέψεις καθοδηγεί τους ανθρώπους στον σεβασμό της ολότητας και μόνο. Είμαι αυτό που είμαι και τίποτε παραπάνω.
Ξέρει πια ο Πνευματικός ότι όλα τα θετικά ή αρνητικά στερεότυπα είναι θηλιές κακοποίησης και όχι βοήθειας.
Άρα δεν θα ακούσεις Πνευματικό να σου πει τι να φας, αλλά πώς να το φας. Δεν θα σου πει να μην πράξεις αλλά πώς να πράξεις με οδηγό την αίσθηση της αγάπης και μόνο με συνεργάτη την επίγνωση. Αν ξέρεις το γιατί και μέσα σου έχει οδηγό την αγάπη ( όχι ως συναίσθημα αλλά σαν αίσθηση πληρότητας ) τότε είσαι στον δρόμο της ελευθερίας και όχι στη σκλαβιά της πόλωσης. Γιατί αυτός που ασχολείται με το θετικό και το αρνητικό είναι ακόμη πολωτικός και όχι πνευματικός. 

Ο Πνευματικός δεν κρίνει, δεν αξιολογεί, δεν κατατάσσει.
Έτσι ζει με αρμονία ως ασκητής πια μέσα στην πραγματικότητα έτσι όπως είναι, χωρίς να της προσάπτει τίτλους και ταμπέλες.
Κάθε δρόμο τον θεωρεί απλώς δρόμο. Κάθε γεγονός απλώς γεγονός και κάθε άνθρωπο, άνθρωπο έτσι απλά μέσα από την απλότητα που τον διακατέχει.
Στρατολόγηση και χειραγώγηση απλώς δεν είναι δρόμοι πνευματικοί, αλλά δρόμοι που έχουν ίδιον όφελος. Γιατί κάποιος που θέλει να έχει δεμένο κάποιον από πάνω του και να του λέει τι να κάνει και τι να μη κάνει, τι είναι θετικό και τι αρνητικό, απλώς κάνει μία διαφορετική προσέγγιση «αρχηγού» για να συνεχίσει να έχει στο πλευρό του «σκλάβου» «υπηκόους» που να  είναι ταγμένοι στο όνομά του και να του λένε yes Master, χωρίς προσωπικότητα και φυσικά χωρίς να μπορούν να κάνουν βήμα αν δεν το πουν στο νέο τους «αφεντικό».
Ο Πνευματικός λοιπόν απομυθοποιεί απόλυτα κάθε μορφή αφεντικό και δούλου. Γιατί πολύ απλά ξέρει πως και ο ίδιος είναι παιδί και απόστολος του Θεού όπως είναι και τα αδέρφια του. Δεν θεωρεί τον εαυτό ου Ανώτερο, γιατί πολύ απλά ανώτερος και κατώτερος δεν υπάρχει. 

Ο μόνος Ανώτερος σε όλο το στερέωμα είναι μόνο ο Θεός.
Πνευματικότητα λοιπόν = πραγματικότητα.
Κάθε πραγματικό είναι και πνευματικό αρκεί να φύγουμε από τους τίτλους που ορίζουν την πόλωση.

Όλα τα άλλα είναι απλώς διαφορετικά στρατόπεδα μάχης. Και απλώς αλλάζουν τους τίτλους της μάχης κάποιοι «πνευματικοί». Αυτοί οι «πνευματικοί» ορίζουν το καλό και το κακό, το θετικό με το αρνητικό και βάζουν τους ανθρώπους να κάνουν διακρίσεις ως προς το αρνητικό ή το θετικό. Μα θετικό χωρίς αρνητικό δεν υπάρχει και τούμπλαλιν. Η ένωση θετικού και αρνητικού δημιουργεί τον ωραιότερο γάμο για την Ιερή Τριάδα την Αγία Τριάδα για να ανοίξει το Άγιο Πνεύμα να μας οδηγήσει στην Θέωση. 

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα